Vixen

Dzisiaj wybralam sie z aparatem na nasze klify, piekny poranek, slonce, zero wiatru. O tej porze w Irlandii taki dzien to skarb. Malych ptaszkow tyle co na lekarstwo, wszystkie pochowaly sie w pobliskim lasku, kilka razy przeleciala wesola gromadka szczyglow, gdzies w oddali slychac bylo strzyzyka i kląskawke. Nawet rudziki sie pochowaly, zaden nie wyszedl na wysypane smakolyki. Takze z przyfocenia malenstw nici ale.... dzisiaj mialam szczescie do innych mieszkancow klifow a mianowicie naszych pieknych kormoranow, ktore dzisiaj postanowily podleciec blizej brzegu. Piekny widok, szkoda ze moj obiektyw jest taki kiepski ale coz trzeba sie cieszyc z tego co jest.
Zapraszam a pozniej pospamuje rudzikami z poprzedniej wycieczki.

Kiedy wchodze do lasu zawsze się z nim witam, wyrażam wdzięczność za każdy leśny owoc, każdą chwilę którą mi podarowywuje.Podziwiam, nasłuchuję,nasycam się aromatem olejków eterycznych, ściółki i wrzosowisk. Las jest dla nas zawsze chojny, daje ukojenie, spokój, latem chłód a zimą schronienie przed wiatrem. Kiedy żegnam się z lasem wyrażam życzenie aby jak najszybciej wrócić.
Pozdrawiam wszystkich leśnych ludzi ♥️

Witajcie kochani!

Muszę przyznać, że szaleństwo grzybowe trwa w najlepsze.
Nie mam słów, przydałby się ktoś do pomocy żeby to wszystko ogarnąć.
Wygląda na to, że spędzimy resztę soboty czyszcząc i preparujac to co sobie nagrabilismy Piękny, dzień, słońce świeci, czego nam więcej potrzeba.
A ja cały dzień spędziłam w swoim żywiole

Witajcie.
Wedrujac sobie z aparatem po mojej malej dzungli natknelam sie na kulkowca nadzwyczajnego, maly ptaszek z rodziny pieroncowatych. Rodzina ta charakteryzuje sie tym, ze jest bardzo terytorialna, lubi sie rzadzic w karmnikach i slodko spiewa. Kazde drzewo ma swojego - jednego kulkowca, gdyz dwa na jednym drzewie sa nie do zaakceptowania. Takze idac ulica lub w lesie co pare metrow slychac trele jednego z przedstawicieli pieroncowatych. Rzadko mozna spotkac dwa kulkowce blisko siebie, wyjatkiem sa tutaj okresy amorow i wychowywania mlodych. Moje kulkowce znowu zrobily sie przyjacielskie, najwyrazniej male kuperki przymarzaja wieczorami i doszly do wniosku ze fajnie byloby sie pokazac zeby posepic troche orzeszkow albo suszonych robaczkow.

Kochani, z ogromnym smutkiem chcę przekazać, że Edziu odszedł dzisiaj popołudniu. Dzisiaj rano był przygaszony, nie chciał jeść. Ja byłam w pracy Małżowin próbował go karmić, napoić, wyniósł go na trawkę. Niestety jak wróciłam już nie żył. Dzisiaj rano obdzwonilam weterynarzy i nikt nie chciał go nawet obejrzeć bo jest epidemia ptasiej grypy. Kochani proszę was jeżeli kochacie ptaki nie jezdzcie drobiu. Fermy są wylęgarnią ptasiej grypy. Bojkotujcie ten przemysł śmierci. Gdyby nie ptasia grypa Edziu mógłby jeszcze żyć. I do właścicieli kotów,proszę was nie wypuszczajcie kotów na zewnątrz bo one polują, rozumiecie? Zabijają wszystko co tylko mogą. Jeżeli już musicie zawiazcie im dzwoneczek, kokardkę.

Mały update. Edziu bo tak go nazwaliśmy powoli dochodzi do siebie. Pije wodę z łyżeczki, przechadza się po domu, trochę podsypia. Co jakiś czas podjada, robi kupy, czyli porównując do wczoraj jest poprawa. Zajrzałam mu na brzuszek i po ranie pozostał piękny strupek, czyli goi się. Dzisiaj siedział w promieniu słonecznym na podłodze i wygrzewał się. Jest nadzieja. Puszczałam mu odgłosy gołębi z YouTube żeby nie zapomniał jak się grucha kiedy wróci do swoich kumpli. Niesamowite jak się ożywiał,od razu zaczynał się prostować i jeść. Teraz znowu wygrzewa się w słońcu i ma zamknięte oczka. Kochany jest.

Witajcie. Potrzebuje kilku porad. Wczoraj rano zauważyłam pod drzewem gołębia,myślami że normalnie chodzi sobie pod karmnikami i podjada. Po powrocie z długiego spaceru zauważyłam że siedzi biedny w kącie i udaje że go nie ma. Złapałam go i przyniosłam do domu, przysposobilam mu dosyć spore pudło. Zostawiłam go w tym pudle na parę godzin, jak ochłonął obejrzałam go i zauważyłem że ma cały brzuch w zaschniętej krwi. Chyba udało mu się przeżyć walkę z kotem albo większym ptakiem. Wyczyscilam mu brzuch z krwi wacikami z ciepłą wodą i doszłam do tej rany. Przeczyscilam mu te ranę woda i posmarowałem maścią antyseptyczną. Wsadziłam go spowrotem do pudełka i zaniosłam do przedpokoju gdzie miał ciszę i spokój. Wieczorem zauważyłam że zaczął jeść i pić wodę. Tak więc przeżył noc, sprawdziliśmy mu z Małżowinem te ranę i wszystko jest zaschnięte. Pidżyn siedzi pod oknem,co chwilę podjada, słucha jak śpiewają inne ptaszki. Co mam robić i na co zwracać uwagę. Każda rada cenna. Nie będę go już trzymać w pudle bo on i tak jest za słaby żeby cokolwiek nabroić.

Don Gilfonso Junior.
Jak na razie brakuje mu jeszcze zwrotnosci i precyzji zeby usiasc na karmnikach, wiec mlody siedzi w krzaczkach i podjada to, co wypadnie z dziobow szczyglom i sikorkom.
Tylko czekalam jak Gilfonso z Marcelina przyprowadza swojego dzieciaka.
Poczatkowo razem obserwowali karmniki z wyzszego drzewa a potem mlody juz sam zaczal stolowac sie w Cafe Goldfinch- tak zaczelismy nazywac nasze drzewko z karmnikami przed domem.