Latest wildlife posts

Plamka Mazurka.....Przyjaciel strach
.
Wczasie pobytu ma Podlasiu z ptaków najbardziej ucieszył mnie, co może być zaskoczeniem dla iluś osób, widok pary kuropatw. Były kilka metrów od drogi i najwyraźniej udawały, że ich nie ma. Dla mnie ten widok był niemalże niesamowity, gdyż w mojej okolicy kuropatwy już nie występuję.
.
Kuropatwa w dalszym ciągu jest gatunkiem łownym, choć jej populacja mocno spada. Na północy od początku stulecia jej liczebność spadła aż o 40-50%. Obecnie w całym kraju szacowana jest na 120-160 tysięcy par, co jest niemal szczątkową wobec 7 milionów par w latach 70-tych ubiegłego wieku. Cała populacja wykazuje oczywiście umiarkowany spadek liczebności.
.
Przyczyn spadku jest wiele. Jedną z największych zapewne są przekształcenia w rolnictwie. Kuropatwa najlepiej się czuje w zanikającej niestety mozaice pól uprawnych (szczególnie roślin okopowych) z łąkami i pastwiskami. Z miedzami i remizami. Nie sprzyjają jej pestycydy oraz rosnąca populacja lisów Groźne są dla przeżycia piskląt deszczowe wiosny.
.
Jak już wspomniałem kuropatwy, których liczebność spada katastrofalnie, należą do gatunków łownych. Myśliwi, w trosce o zachowanie danego status quo, wsiedlają do środowiska ptaki pochodzące z hodowli. Nie są one wcale przystosowane do życia i najczęściej giną bardzo szybko. Bardzo nieliczne osobniki, które dożyją do czasu rozmnażania, dość mocno osłabią pulę genową dzikich osobników. Obserwujący ze mną ptaki Adam Zbyryt wyjaśnił mi dlaczego kuropatwy wychowane w wolierach nie są dostosowane do życia na wolności. Między innymi dlatego, że nie znają strachu, który dla ptaków ma kolosalne znaczenie. Osobnik który zareaguje na niebezpieczeństwo i ucieknie ma szansę przeżyć. Osobnik wychowany w wolierze, który nie wie czym jest strach, nie zareaguje i zginie zaatakowany przez drapieżnika albo zostanie upolowany przez myśliwego. Jak widzimy strach może być bardzo pozytywny w życiu ptaków.
.
Literatura: 2018, Trendy liczebności ptaków w Polsce 2, GIOŚ, Warszawa
.
2012, Atlas pospolitych ptaków lęgowych Polski, GIOŚ, Warszawa...By Marek Pióro.

JAN BRZECHWA "FOKA"


Mole foce zjadły futro.


"W czym na spacer wyjdę jutro ?”

.


Poszła foka do oposa :


"Jestem naga, jestem bosa,


Co ja teraz, biedna, pocznę ?


Daj choć futro zeszłoroczne”.

.


Opos tylko drzwi zatrzasnął :


"Każdy nosi odzież własną !”

.


Poszła foka między bobry :


"Może będzie kto tak dobry


I ponosić futro da mi ?


Futro przecież się nie splami”.

.


Bobry rzekły na to :


"Foko, Bieda u nas jest w tym roku,


Może jednak ci niedźwiedzie


Dopomogą w twojej biedzie”.

.


Ale niedźwiedź tylko mlasnął :


"Każdy nosi odzież własną !”

.


Poszła foka do borsuka :


"Może pan mi coś wyszuka ?”

.


Borsuk zmierzył ją z wysoka :


"Z pani jest po prostu - foka !”

.


Nie pomogły również lisy


Lis przeważnie sam jest łysy.

.


Nie zastała gronostajów,


Szynszyl kazał przyjść jej w maju,

.


Jeszcze gorzej poszło z lutrą,


Skunks miał w pralni swoje futro.

.


Poszła foka w złym humorze :


"Nikt mi, widzę, nie pomoże”.

.


Pozbierała na dnie szafki


Zniszczonego futra skrawki


I zaniosła do kuśnierza.

.


Kuśnierz mierzy i przymierza,


Poupinał skrawki modnie,


Potem szył przez dwa tygodnie,


Lecz by dziury zaszyć w futrze,


Musiał futro zrobić krótsze.

.


Jak tu foka w złość nie wpadnie :


"Ależ mnie pan ubrał ładnie !


Przód jest krótszy o trzy cale,


Moich rąk nie widać wcale,


Pan mi zeszył nogi obie,


Co ja teraz, biedna, zrobię ?”

.


Kuśnierz zmrużył jedno oko :


"Trudno. Będzie pani foką”.

.


Odtąd foka nieszczęśliwa


Już nie chodzi, tylko pływa.