#czaswlas

Ośrodek Edukacji Przyrodniczo-Leśnej w Jeziorach Wysokich, Lasy Państwowe
4 godz.
·
Kwitną pierwsze leśne konwalie.

Łan konwalii majowej rośnie u wejścia do lasu przy naszym ośrodku.
Warto się wybrać na spacer, bo deszcz pobudził świeżą zieleń lasu w najmodniejszym kolorze sezonu.
Miłego spacerowania.
#czaswlas #majowylas #konwaliamajowa
fot. I.M.

Nadleśnictwo Przedborów, Lasy Państwowe
2 godz.
·
#CzasWLas #WawrzynekWilczełyko #DaphneMezereum #Przedwiośnie
#RóżnorodnośćBiologiczna
Wawrzynek wilczełyko - Daphne mezereum L. - występuje w Polsce pospolicie w cienistych lasach, wąwozach i w miejscach wilgotnych.
Jest to krzew o wysokości do m, który zachwyca tym, że już w marcu, bądź kwietniu (jeszcze przed rozwojem liści) pojawiają się na nim silnie pachnące purpuroworóżowe kwiaty, zebrane po w pęczkach.
Liście są lancetowate, szarozielone i opadają na zimę.
W lipcu dojrzewają jaskrawoczerwone owoce o średnicy mm.
Zjedzenie owoców może wywołać bóle żołądka, mdłości, czy biegunkę.
Kluk () ostrzegał:
Wszystkie części tey Rośliny, korzeń, kora, liście, a osobliwe iagody, maią wielką ostrość: i na ciało przyłożone pryszczą. Połknięte rozpalaią usta, gardło i szczękę, czynią nadzwyczayne pragnienie, womity, płynienie żołądka, niespanie, majaczenie, niewymowne osłabienie, i częstokroć śmierć.
W. Scisłowski, Wawrzynek wilczełyko, w: Dzień dobry drzewa pisał tak:
Choć ma takie ładne, „czerwone jagody”,
nigdy ich nie zrywaj, przyjacielu młody️
Niech rosną w spokoju pod lipcowym słońcem
wyglądają pięknie - ale są trujące ️
Cała roślina jest trująca. Zjedzenie kilku owoców może spowodować smierć. Owoce i liście zawierają glikozyd dafninę i mezereinę.
Gatunek objęty ochroną częściową, a przed roku był objęty ochroną ścisłą.
Owoce zjadane chętnie przez m. in. dzwońca zwyczajnego, jarząbka zwyczajnego, grubodzioba zwyczajnego i piegżę.
Bogate w nektar kwiaty dostarczają nektaru pszczołom i motylom dziennym.
Fot. M. Bruder

Lasy Państwowe
5 godz.
·
Na północy Bałtyk, na północnym wschodzie Mazury️, na południu Tatry...
A co można zwiedzać w środkowej Polsce?
Czy Piłsudski miał rację mówiąc, że „Polska to obwarzanek: kresy urodzajne, centrum – nic”?- emotka z preclem, obwarzanek nie było
Ja się z tym nie zgadzam. W środku naszego kraju możemy znaleźć nie jedną perełkę. A wśród nich Rezerwat Łężczok, niezwykłe miejsce na przyrodniczej i turystycznej mapie Nadleśnictwo Rudy Raciborskie, Lasy Państwowe.
Utworzony został ponad 60 lat temu, a obejmuje ponad 400 ha pocysterskich stawów rybnych oraz lasów: łęgów, olsów i grądów. Akweny wodne, liczące sobie kilka wieków, stały się domem dla wielu rzadkich i cennych gatunków ptaków – mówi się, że pod względem ich liczby Łężczok zajmuje 2. miejsce w Polsce (zaraz po Stawach Milickich). Przyrodniczą osobliwością tego miejsca są także stare aleje nagroblowe, z setkami drzew uznanymi za pomniki przyrody.
Rezerwat cieszył i cieszy się sporą popularnością, co niestety zaczęło mieć niekorzystny wpływ na stan siedlisk. Złej jakości ścieżki piesze i rowerowe, na których zalegało błoto powodowały, że turyści zaczęli intensywnie zbaczać ze szlaków i wydeptywać roślinność. Jednak jak w wielu innych podobnych miejscach rozwiązaniem okazały się nie tylko zakazy, ale edukacja i sterowanie ruchem turystycznym poprzez tworzenie przyjaznej dla odwiedzających infrastruktury. ‍‍
I właśnie taką drogę obrało Nadleśnictwo Rudy Raciborskie, Lasy Państwowe. Dokonano rewitalizacji szlaków w rezerwacie i wyremontowano platformę widokową na jednym ze stawów. Prace związane z poprawą stanu szlaków przewidywał plan zadań ochronnych dla Łężczoka. Ścieżki zostały wyrównane i utwardzone tłuczniem kamiennym, a wjazd na punkt widokowy dostosowano do użytkowania przez osoby z niepełnosprawnościami, korzystające z wózków inwalidzkich lub dziecięcych. Wcześniej uniemożliwiał to m.in. stan nawierzchni szlaków.
Jeśli chcecie zobaczyć jak wyglądają inne projekty realizowane na terenie Lasów Państwowych odwiedźcie profil Centrum Koordynacji Projektów Środowiskowych
Fot. Jakub Smarczewski, Mirosław Król
#RezerwatŁężczok #OchronaPrzyrody #OchronaCzynna #CudzeChwalicieSwegoNieZnacie ##urlopwkraju #czaswlas
Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska

Ośrodek Edukacji Przyrodniczo-Leśnej w Jeziorach Wysokich, Lasy Państwowe
16 min
·
Szare dni przedwiośnia rozjaśniają w lesie śnieżyczki i śnieżyce.
Ale uwaga, łatwo o pomyłkę.
Śnieżyczka przebiśnieg jest dość często mylona ze śnieżycą wiosenną.
Przebiśniegi możemy podziwiać już od dłuższego czasu, pierwsze śnieżyce dopiero się pojawiają.
Obie rośliny mają podobny pokrój, jednak u przebiśniegów płatki kwiatu są nierówne - te krótsze zakończone są wycięciem i zieloną plamką w kształcie litery V.
U śnieżycy wiosennej płatki są równe, z żółtawymi plamkami powyżej szczytu.
Liście u przebiśniegów są szarozielone, a u śnieżyc ciemnozielone.
Miłych, przedwiosennych spacerów!
#czaswlas #przedwiośnie #leśnekwiatki #LubskiŁęgŚnieżycowy
fot. Paweł Mrowiński

Platforma widokowa przy trasie na Przełęczy Kozie Siodło położonej na wysokości 885 m n.p.m. w południowo-zachodniej Polsce w Sudetach Środkowych w Górach Sowich.
Dla miłośników piękna przyrody leśnicy przygotowali platformy i tarasy widokowe. To ulubione miejsca coraz liczniejszej grupy turystów fotografików. Specjalne pomosty umożliwiają dotarcie do niedostępnych, najczęściej podmokłych fragmentów lasów. Większość osób nigdy nie mogłaby podziwiać tych miejsc, gdyby nie infrastruktura turystyczna przygotowana przez leśników. Liczba takich obiektów wciąż rośnie.
Dzięki jednej z takich platform lepiej możemy podziwiać Przełęcz Kozie Siodło która, stanowi wyraźne, rozległe, dość głęboko wcięte obniżenie, o łagodnych zboczach i stromych podejściach, wcinające się w gnejsowe podłoże, oddzielając wzniesienie Wielkiej Sowy (1015 m n.p.m.) od Koziej Równi (930 m n.p.m.). Obszar przełęczy w całości porośnięty jest lasem świerkowym regla dolnego.
Widoki, szczególnie przy pięknej pogodzie niesamowite.
Góry Sowie zachwycają i zapraszają
A Wy gdzie wybieracie się na weekend?
Fot. Malwina Sokolowska
#czaswlas #turystykawlesie

Nadleśnictwo Przedborów, Lasy Państwowe

·
#DługoszKrólewski #DługoszKrólewskiWWęglewicach
#CzasWLas
„Długosz Królewski w Węglewicach”.
Cały obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej.
Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie populacji długosza królewskiego #OsmundaRegalis oraz miejsc naturalnego występowania paproci.
Klasyfikacja rezerwatu przedstawia się następująco:
• rodzaj rezerwatu: florystyczny, podtyp - roślin zarodnikowych
• ze względu na główny typ ekosystemu: typ – leśny i borowy, podtyp – borów nizinnych (bni).
Rezerwat znajduje się w leśnictwie Węglewice
i ma powierzchnię , ha.
Administracyjnie rezerwat położony jest na terenie województwa łódzkiego, w powiecie wieruszowskim.
Rezerwat nie posiada otuliny.
Na terenie rezerwatu występują trzy zespoły roślinne:
subatlantycki bór świeży Leucobryo- Pinetum,
bór bagienny Vaccinio uliginosi-Pinetum
ols torfowcowy Sphagno squarrosi- Alnetum (Baraniak, Jurczyszyn, Janyszek 2003).
Zbiorowiska te występują na typach siedliskowych lasu – borze świeżym i borze mieszanym wilgotnym.
Na terenie rezerwatu zinwentaryzowano 70 okazów długosza królewskiego – głównego przedmiotu ochrony, na ogół w dobrym stanie kondycyjnym.
Oprócz niego rosną tu następujące rośliny chronione: widłak jałowcowaty Lycopodium annotinum, bagno zwyczajne Ledum palustre oraz torfowce Sphagnum fallax i S. squarrosum (Baraniak, Jurczyszyn, Janyszek 2003).
️Autorzy ostatniego planu ochrony dla rezerwatu zidentyfikowali następujące zagrożenia dla rezerwatu:
️wykopywanie okazów długosza królewskiego;
️zamieranie okazów długosza królewskiego;
️odwodnienie terenu związane z wahaniami poziomu wód gruntowych;
️zagrożenia wynikające z antropopresji: niekontrolowana penetracja i zaśmiecanie obszaru rezerwatu.
Działania ochronne
Prowadzenie nadzoru przez uprawnione służby w ramach obowiązków służbowych.
Edukacja społeczeństwa na temat ochrony długosza królewskiego, zakazu niszczenia okazów i bezcelowości pozyskiwania paproci.
Okresowy monitoring populacji długosza królewskiego.
Warunkowe interwencyjne odsłanianie kęp długosza królewskiego.
Monitorowanie stanu zachowania kęp długosza królewskiego.
Fot. JN

#chrobotki #nietylkowrzosy #czaswlas
Nadchodząca jesień obfituje w różnego rodzaju kolory, a najbardziej w oczy rzucają się oczywiście różowo-fioletowe wrzosy.
Warto jednak rzucić okiem również i na inne organizmy. Piękne, obfite dywany chrobotków, które często można spotkać obok wrzosów.
Właśnie teraz nadszedł moment, kiedy wrzosy oraz chrobotki wyglądają najbardziej spektakularnie, a niedziela jest idealnym dniem, aby nacieszyć nasze oko oraz "nakarmić" aparaty tym niezapomnianym widokiem.
Ruszajcie więc na poszukiwania borów chrobotkowych w swojej okolicy, szczególnie na terenie Nadleśnictwa Chotyłów, w rezerwacie przyrody Sugry. Czas w las!
Fot. Natalia Jarmoszuk