#daphnemezereum

Nadleśnictwo Przedborów, Lasy Państwowe
2 godz.
·
#CzasWLas #WawrzynekWilczełyko #DaphneMezereum #Przedwiośnie
#RóżnorodnośćBiologiczna
Wawrzynek wilczełyko - Daphne mezereum L. - występuje w Polsce pospolicie w cienistych lasach, wąwozach i w miejscach wilgotnych.
Jest to krzew o wysokości do m, który zachwyca tym, że już w marcu, bądź kwietniu (jeszcze przed rozwojem liści) pojawiają się na nim silnie pachnące purpuroworóżowe kwiaty, zebrane po w pęczkach.
Liście są lancetowate, szarozielone i opadają na zimę.
W lipcu dojrzewają jaskrawoczerwone owoce o średnicy mm.
Zjedzenie owoców może wywołać bóle żołądka, mdłości, czy biegunkę.
Kluk () ostrzegał:
Wszystkie części tey Rośliny, korzeń, kora, liście, a osobliwe iagody, maią wielką ostrość: i na ciało przyłożone pryszczą. Połknięte rozpalaią usta, gardło i szczękę, czynią nadzwyczayne pragnienie, womity, płynienie żołądka, niespanie, majaczenie, niewymowne osłabienie, i częstokroć śmierć.
W. Scisłowski, Wawrzynek wilczełyko, w: Dzień dobry drzewa pisał tak:
Choć ma takie ładne, „czerwone jagody”,
nigdy ich nie zrywaj, przyjacielu młody️
Niech rosną w spokoju pod lipcowym słońcem
wyglądają pięknie - ale są trujące ️
Cała roślina jest trująca. Zjedzenie kilku owoców może spowodować smierć. Owoce i liście zawierają glikozyd dafninę i mezereinę.
Gatunek objęty ochroną częściową, a przed roku był objęty ochroną ścisłą.
Owoce zjadane chętnie przez m. in. dzwońca zwyczajnego, jarząbka zwyczajnego, grubodzioba zwyczajnego i piegżę.
Bogate w nektar kwiaty dostarczają nektaru pszczołom i motylom dziennym.
Fot. M. Bruder