Janusz Lewicki

Plamka Mazurka
Rzecz o sprawach ptasich piórem Marka Pióry podawana
Bronisław Gustawicz „Sowy”, fragment z „Podań, przesądów, gadek i nazw ludowych w dziedzinie przyrody”
23 lutego 2017
.
Nocna natura tego ptaka, wzrok jego i lot nadzwyczaj cichy nadały mu pewne cechy wrogiej tajemniczości. I tak gdzie się znajdują sowy, tam są złe duchy (Pochówka), lub strachy (Stanisławów, Dziewiętniki, Janów).
.
2. Jest ona półdyjabłem, a półptakiem, Z tego to powodu obawiają się jej głosowi przedrzeźniać, utrzymując, że gdyby się kto na to się odważył, to zlatują się zaraz w wielkiej liczbie i mogą przedrzeźniacza zabić (Zabrzeż, Szczawnice).
.
3. Sowa w nocy krzycząca zwołuje dusze zmarłych (Sielec).
.
4. Gdy sowa w nocy przeleci nad domem i nad nim zakrzyczy lub usiądzie na drzewie przy domie i stąd zakrzyczy albo zakwiczy, jedna z miejscowych osób pójdzie na tamten świat, bo sowa ją woła do siebie słowy „pójdź! pójdź!” (powszechne), albo też słowy „wywiedź! wywiedź!” (Jurków, Zaborów).
.
5. Gdy sowa kwiczy, wołając „Powij” lub „Puwi”, przepowiada urodziny, i to w tym domu, nad którym zakwiczy (Korczyna, Łosiacz, Przemyśl). Ma to być sowa pójdźka, którą w Łosiaczu zowią „Pohutkało”.
.
6. Gdy w domu jakim jest chory, a sowa zapuka do okna, mówią, że przyszła po duszę chorego (Ladzkie) lub że przepowiada mu śmierć (Krościenko, Stanisławów, Żywaczów, zresztą powszechne).
.
7. Gdy sowa wleci komu do stodoły, to śmierć do niego już pooglądać zaczyna (Krzeszowice).
.
8. Sowa płomykówka stąd ma nazwę swą, że zjada w kościołach świece (Krechowce, Złoczów, Żywaczów, Janów, Stanisławów).
.
9. „I były gody w Kanie galilejskiej, dzie to P. Jezus z wody zrobiał wino i ptacy wszyscy byli najedli sie i napieli. A sowa najpóźniej przyleciała. Ano dali i (jej) tam popłuczyn, pozamiatali ze stołów. Zjadła het, tej do tańca. Insze ptaki już tańcowały i pomęczyły sie. Jakiś mocny sępisko ucieszał się, że świeżą do tańca dostanie i wzion sowe. Ale sowisko sie obżarło, tej purr, purr! Ptaki się zastydzieły; tej na sowe; goń, dziób; ledwie uciekła, boby ją były zabieły. Ale i tak ją kiedy może zabiją, bo od tego czasu ją wszystkie ptaki prześladują” (Iwonicz*).”
.
* * *
.
Źródło: Bronisław Gustawicz, „Podania, przesądy, gadki i nazwy ludowe w dziedzinie przyrody”, 1881.
.
Puszczyk, fot. Cezary Korkosz www.cezarykorkosz.pl

Lasy Państwowe
57 min ·
To dziś 22 lutego harcerze i skauci na całym świecie obchodzą Dzień Myśli Braterskiej.
22 lutego 1857 roku urodził się założyciel skautingu, sir Robert Baden-Powell. Natomiast idea ustanowienia tego dnia pojawiła się podczas się 4-tej Międzynarodowej Konferencji Skautek i Przewodniczek w 1926 w Stanach Zjednoczonych. I początkowo to było to święto jedynie dziewcząt, jednak z czasem przyłączyli się do niego również skauci.
Niektórzy uważają, że harcerstwo, to bieganie w krótkich spodenkach po lesie.
Jednak kto tylko spotkał na swojej drodze harcerzy, bez wahania może powiedzieć, że to „bieganie po lesie” ma zdecydowanie głębszy sens.
Ta niezwykła szkoła życia na łonie natury to okazja do zdobycia bezcennych umiejętności, które procentują w codziennym życiu. Zaradność, samodzielność, ale nade wszystko odpowiedzialność, również za otaczającą nas przyrodę.
Niejednej osobie harcerstwo pomogło wybrać życiową ścieżkę, a wspomnienia z obozów harcerskich pozostają w pamięci na długie lata.
Przecież harcerzem jest się na zawsze
CZUWAJ !!!
#zhp #zhr #harcerze #skauci #DMB #DzieńMyśliBraterskiej

Nadleśnictwo Przymuszewo, Lasy Państwowe
·
#wterenie
Kupujecie opał, drewno na deski, a może idziecie na spacer i widzicie drewno z tajemniczymi plakietkami? ‍
Numery umieszczone na płytkach stanowią podstawę w ewidencjowaniu #drewna w leśnictwie.
Co oznaczają tajemnicze ciągi cyfr?
Górny wiersz:
znajduję się tam kolejny numer drewna (sztuki lub stosu),
Dolny wiersz:
znajdziecie tam sześciocyfrowy kod w którym:
dwie pierwsze cyfry to nr regionalnej dyrekcji LP
kolejne 2 to numer nadleśnictwa
ostatnie dwie cyfry to numer leśnictwa
Kolor plakietki też ma znaczenie!
czerwone- znajdziecie na drewnie pochodzącym z Lasów Państwowych
niebieskie- znajdziecie na drewnie z lasów prywatnych
zielone- znajdziecie na drewnie z Parków Narodowych
żółte- znajdziecie na drewnie pochodzącym z lasów zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.
#drewno #gospodarkaleśna #leśneszyfry /fot.A.Cysewska

Lasy Państwowe
·
#międzynarodowydzieńprzewodnikaturystycznego
.
Na dobrą wycieczkę najlepiej wybrać się z przewodnikiem
.
Jednak na każdą wycieczkę przede wszystkim powinniśmy wybrać się dobrze przygotowani.
A co powinno się znaleźć w naszym plecaku?
Na wstępie warto zwrócić uwagę, abyśmy wzięli pod uwagę jego ciężar. Wybierając się na wędrówkę musimy pamiętać, że z czasem każdy zbędny przedmiot może nam ciążyć.
Starajmy się więc dobrze przemyśleć co znajdzie się w naszym plecaku.
1⃣ Apteczka – z podstawowym wyposażeniem – plastry, opatrunek, gazik do dezynfekcji, tabletki przeciwbólowe, opaska elastyczna itp.
2⃣ Bidon z wodą – nawodnienie powinno być dla nas najważniejsze podczas wędrówek. Bez tego szybko się zmęczymy a wędrówka okaże się katorgą.
3⃣ Termos z herbatą – bądź ciepłą wodą, ważne aby pomogło nam się rozgrzać.
4⃣ Chusteczki higieniczne – są sytuacje kiedy trudno sobie bez nich poradzić
5⃣ Coś słodkiego – czekolada, bądź batoniki energetyczne.
6⃣ Podgrzewacze do rąk – gdy mróz daje się we znaki mogą uchronić nasze stopy i dłonie od odmrożenia.
7⃣ Multitool – urządzenie wielofunkcyjne, które pomoże nam w wielu sytuacjach
8⃣ Powerbank – aby nasz telefon spełniał swoją funkcję musi mieć albo bardzo dobrą baterię, albo zapasowy prąd „schowany” w powerbanku.
9⃣ Dokumenty – zawsze warto mieć je przy sobie i pamiętajmy aby mieć przy sobie jakąś gotówkę,
1⃣0⃣ Mapa – być może mając powerbanka i dobrą baterię możemy dobrych kilkanaście godzin korzystać z gpsa, jednak gdy coś się stanie z naszym telefonem to papierowa mapa potrafi uratować życie.
1⃣1⃣ Latarka – niezbędna, gdy podczas wędrówki zastanie nas zmrok.
Pewnie niejedna osoba czytając ten post pomyślała – jak można było zapomnieć o… ? No właśnie, bez czego nie możecie się obyć wędrując po leśnych szlakach?
Pamiętajcie, że pogoda na wędrówkę jest zawsze dobra, a tylko my czasem nie jesteśmy odpowiednio przygotowani Jednak z uwagi na ostatnie wiatry i szkody jakie spowodowały w lesie odpuśćmy spacery po lesie na kilka dni, ponieważ na chwilę obecną w wielu miejscach jest po prostu bardzo niebezpiecznie.
#wędrówka #las #podróż #doLasu #LasMoimPrzewodnikiem

Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Lublinie
·
#czaswlas
Czy wiecie, że lasy lubelskiej dyrekcji polecają się na ferie, ale nie tylko? Od dziś przez dziesięć kolejnych dni, punktualnie o 17:00 będziecie mogli poznać miejsca, do których warto wybrać się na naszym terenie, zarówno zimą, jak i o innych porach roku.
Na pierwszy ogień idą Lasy Kozłowieckie znane większości lokalnych miłośników spotkań z przyrodą.
Ten kompleks znajduje się w połowie drogi między Lublinem, a Lubartowem. Naszą wyprawę najlepiej zacząć od pozostawienie pojazdu na parkingu leśnym „Kopanina”, oddalonym zaledwie kilkaset metrów od drogi krajowej nr 19. Właśnie w tym miejscu swój początek ma ścieżka edukacyjna, której przemierzenie poszerzy nasze horyzonty o lesie i jego mieszkańcach, za sprawą interesujących tablic informacyjnych, z treścią których warto zapoznać się jeszcze przed rozpoczęciem wędrówki. Obierając azymut w głąb leśnych ostępów możemy dotrzeć do rezerwatu przyrody „Kozie Góry”. Jest to niezwykle cenny fragment drzewostanu złożonego wyłącznie z jednego gatunku dębu. Jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że stało się tak za sprawą naturalnej selekcji, można określić to zjawisko jako ewenementem w skali całej Lubelszczyzny. Przemierzając leśne dukty Lasów Kozłowieckich warto również odwiedzić parking leśny „Stary Tartak” usytuowany tuż przy historycznej siedzibie dawnego zarządcy tego terenu – rodziny Zamoyskich. Atrakcyjności temu miejscu dodaje różnorodność występujących tam form terenu (poza lasem mamy chociażby łąkę czy zbiorniki wodne) oraz mnogość gatunków zwierzyny, dlatego warto mieć pod ręką telefon z dobrym aparatem, bo być może uda nam się uchwycić w kadrze daniela, jelenia, a nawet łosia. Trasa prowadząca do Starego Tartaku jest świetną opcją dla aktywnych – można pokonać ją pieszo, w formie marszu nordic-walking, biegiem, na rolkach czy też na rowerze, a po dotarciu do celu wykonać trening na świeżym powietrzu, dzięki znajdującej się tam plenerowej siłowni. Już po powrocie na parking leśny „Kopanina”, zachęcamy do skorzystania ze specjalnie wyznaczonego miejsca do rozpalenia ogniska. Po tak intensywnej przygodzie spędzonej w pięknych okolicznościach przygody, nic nie będzie smakowało lepiej od dobrze wypieczonej kiełbaski i ciepłej herbaty z termosu.

Plamka Mazurka --Rzecz o sprawach ptasich piórem Marka Pióry podawana--
Głupia?
20 lutego 2018
Nazwę pustułka otrzymała od rosyjskich sokolników. Otóż ci gentlemani usiłowali ptaka, który ma w genach łowienie myszy, nauczyć polowania na ptaki. Kiedy wysiłki Rosjan nie osiągnęły rezultatu określili ptaka mianem „pustoj”, czyli pusty, albo nawet i głupi. Niby można zrozumieć sokolników rozczarowanie do pustułki, ale zachodzę w głowę dlaczego ta krzywdząca sokoła nazwa utrwaliła się w Polsce?
Pustułka jest niewielkim gatunkiem sokoła. Jej długość ciała osiąga 33 -36 centymetrów, rozpiętość skrzydeł 69 -76 centymetrów, a waga oscyluje w granicach 160 -280 gramów. Samiec jest mniejszy i ładniej wybarwiony od samicy.
Pustułki wyprowadzają 1 lęg w roku. Z reguły w maju samica składa od 4 do 6 jaj. Po 29 dniach inkubacji pojawiają się pisklęta. Na gniazdo zajmuje stare gniazda wron lub gawronów, obszerne dziuple, szczeliny w skałach lub murach, wieże kościelne a nawet otwory wentylacyjne. Dość często zajmuje montowane specjalnie dla niej montowane budki lęgowe. Przez wiele lat zawraca do tego samego gniazda. Zwykle gniazduje pojedynczymi parami, choć w odpowiednich warunkach tworzy luźne kolonie lęgowe.
Do niedawna była przede wszystkim gatunkiem lęgowym. Przylatuje w marcu, odlatuje w październiku.W ostatnich latach coraz większa ilość osobników decyduje się na zimowanie w zachodnich rejonach kraju.
Odpowiednim środowiskiem dla pustułka są między innymi skraje lasów, zadrzewienia śródpolne, a także miasta o wysokiej zabudowie i góry.
Pustułka z punktu widzenia człowieka jest bardzo pożytecznym gatunkiem ptaka. Najczęściej poluje nad zagospodarowanymi, otwartymi terenami. Żywi się drobnymi kręgowcami chwytanymi na ziemi. Chrząszcze i szarańczaki łowi na piechotę. 60 -80% jej pokarmu to myszy. Dzienna porcja zjadana przez pustułkę wynosi 40 -50 g.
Choć jest w Polsce najliczniejszą z sokołów, to i tak należy do grupy gatunków nielicznych. Jej populacja (do niedawna szacowana na około 2 000 par) waha się w granicach 4 900 – 5 100 par lęgowych. Jest chroniona.
Stosunkowo często widujemy ją jak zawisa na dłużej w locie trzepoczącym. Poza sezonem lęgowym żyje samotnie. Jest, jak na ptaka szponiastego, mało płochliwa.