Latest wildlife posts

JAN BRZECHWA "JEŻ, KTÓRY ZASPAŁ"


Na czubku sosny rozsiadł się szczygieł


I tak wydziwiał : "O, ile igieł!


Jak dużo igieł! Cóż to za wygląd?


Szkoda, że nie ma tu moich szczygląt,


Uśmiałyby się do łez na pewno


Widząc igłami pokryte drewno”.

.


Odrzekła sosna : "Nie dotkniesz nas tym.


Sosna jest przecież drzewem iglastym;


Każde iglaste drzewo ma igły,


A to dla szczygłów twór niedościgły”.

.


Część tej rozmowy podsłuchał jeż,


Pomyślał sobie : "Mam igły też,


Innymi słowy, jestem iglasty”.


Podreptał szybko przez mchy i chwasty


Wołając: "Patrzcie, igły mi rosną,


Nie chcę być jeżem, stanę się sosną !


Już wiem, co zrobię: pobiegnę w puszczę


I tam korzenie w ziemię zapuszczę”.

.


Niebawem w lesie zaczął ryć norę


W głąb gdzie sięgają korzenie spore,


Lecz gdy się zarył po czubek głowy,


Ziewnął i zapadł w swój sen zimowy.

.


Spał, aż się wreszcie zbudził na wiosnę.


Pomyślał : "Pewno wysoko rosnę…”


Wyszedł odetchnąć powietrzem świeżym,


A szczygieł szydzi: "Furt jesteś jeżem,


Jeżem - nie sosną! Zaspałeś trochę…


Jeśli chcesz piąć się, to nie bądź śpiochem”.