Latest wildlife posts

#sarna
Zerkam na naszą piękną sarenkę i również marzę, jak Olimpia, aby zechciała pokazać nam latem swoją pociechę, a może nawet dwie pociechy... :smiling-face-with-hearts:
To marzenie skłoniło mnie do wspomnień z ubiegłego roku.
Jakaż była radość, gdy 22 sierpnia 2021 roku w Zakątku zobaczyliśmy sarnę z dwoma młodymi. Odszukałam screeny z tego wydarzenia.
A kto jeszcze ma niedosyt polecam film Live Birds Poland
https://www.youtube.com/watch?v=cmldJR1KLao&t=26s

Ośrodek Edukacji Przyrodniczo-Leśnej w Jeziorach Wysokich, Lasy Państwowe-Lubsko

#rokbotaniki

W lesie przy naszym ośrodku, kilka kroków od bramy wejściowej, uwagę przyciąga obficie kwitnący bez koralowy. Przyjemnie pachnie.
U nas dość rzadki, częściej można go spotkać na południu Polski, szczególnie w niższych położeniach górskich.
Uwaga! Cała roślina jest trująca. Dawniej, po przetworzeniu, znajdowała zastosowanie, głównie w ziołolecznictwie.
Od bzu czarnego różni się wielkością liści, kolorem pędów i owoców (koralowy ma owoce czerwone), a rdzeń pędu jest pomarańczowobrązowy.
#darylasu #krzewy #podszyt #bezkoralowy
fot. Paweł Mrowiński

Wyznanie


wyznanie


zbuduję nam


gniazdko


przyniosę


sianka


by było


przytulnie


i ciepło


zatańczę


z Tobą


taniec


godowy


i wyhoduję


pisklęta


będziemy


uczyć


je latania


na żabki


polować


na łące


a gdy noc


nastanie


otulę Cię


skrzydłem


i kamerkę


z podglądu


wyłączę


P.S. W gnieździe Osti i Lenka

Chciałam opowiedzieć o mojej przyjaźni z Bertą. Bertą to sroka która ma rok.Jej złożone skrzydła tworzą biała plamę na plecach i po tym ja rozpoznaję. Berta przyleciała do naszego ogródka rok temu jako mały, skrzeczący wypiór Jej matka przylatywała do nas od dawna ale była typową dzikuską, chociaż przylatywała czasami gdy ją wołałam tzn. skrzeczalam.
Pamiętam kiedy Berta prawdopodobnie była jeszcze w jajku albo już się nawet wykluła robotnicy zaczęli przycinać okoliczne drzewa. Darłam się na nich z ogródka żeby nie przycinali drzewa z gniazdem moich srok. Pamiętam jak co chwilę podlatywaly do gniazda sprawdzać czy wszystko jest w porządku. Serce mi pękało kiedy widziałam te biedne sroki. Udało się, sroki zostały a my wciąż mamy piękne drzewo. Dzisiaj wiem, że to co zrobili ci robotnicy było niezgodne z prawem ponieważ w okresie lęgowym nie wolno przycinać drzew i żywopłotów. Tak więc Berta rosła, wypierzala się i razem z rodzicami przylatywała na posiłki. Matka uczyła ja samodzielności, widziałam jak na nią fukała kiedy mała Berta wystawiała do niej dziób w oczekiwaniu na jedzenie. Po jakimś czasie rodzice Berty polecieli dalej a moja sroka została. Zaprzyjaźniliśmy się od razu. Nie powiem, rozpiesciłam ją. Bercie wolno wszystko. Od skakania po stoliku, zaglądania nam do domu, rozgrzebywania cebulek po zakopywanie orzeszków i makaronów w doniczkach. Berta przylatuje na każde zawołanie,kiedy wracam z pracy siedzi na dachu i skrzeczy. A najbardziej skrzeczy na koty, ten dźwięk rozpoznaję od razu, czasami wydaje mi się że ona robi to bo wie że wyjdę pogonić kota. Także ja też dałam się trochę wytresować.
W tym roku wczesną wiosną Berta przyprowadziła swojego wybranka Alberta. Muszę przyznać że ma gust, piękny, przystojny a jak skrzeczy! Dzisiaj Berta sama stworzyla dom, przylatuje do ogródka z pomietymi falbanami od siedzenia w gnieździe. Teraz Albert wpada częściej na kluski, ryż i orzeszki.
Tak więc czekam teraz na pojawienie się małych, skrzeczących wypiórów.