Janusz Lewicki

Klecanka rdzaworożna, klecanka pospolita
Klecanka rdzaworożna, klecanka pospolita (Polistes gallicus) to gatunek błonkówki z rodziny osowatych. Od trzeciego członu czułki żółtopomarańczowe. To główna cecha rozpoznawcza. Nadustek jest żółty, czasem tylko z czarną plamą.
Występowanie i środowisko PL
W Polsce występuje rzadko, zwykle w miejscach suchych, otwartych, często synantropijnych.

Tryb życia i zachowanie
Okres lotu od kwietnia do października. Prowadzi skryty tryb życia. Zimuje zaplemniona samica królowa. Wiosną zakłada gniazdo, czasem wspólnie z innymi królowymi. Gniazduje we wnękach, a w łodygach lub na kamieniach tylko na południu Europy. Gniazdo jest osadzone na cienkiej stopce, jest delikatne, otwarte (bez osłony).

Morfologia i anatomia
Długość ciała królowej wynosi 13-18 mm, a samców i robotnic niewiele mniej, bo 12-15 mm.

Gąsiorek
(Lanius collurio)
rodzina: dzierzbowate
Długość ciała: 16-18 cm. Ptak większy od wróbla z dłuższym ogonem. Samiec jest łatwo rozpoznawalny po czarnej masce na popielatej głowie i rdzawobrązowym wierzchu ciała. Spód z beżowym nalotem. Ogon czarny z białymi skrajami u nasady. Samica o podobnym schemacie ubarwienia, ale mniej skontrastowana z łuskowanym wzorem na spodzie ciała. Gąsiorek często przesiaduje na odkrytym posterunku, skąd obserwuje okolicę wypatrując zdobyczy. Jak na swe niewielkie rozmiary potrafi schwytać zaskakująco duże ofiary, ledwie ustępujące mu wielkością.

rodzina
dzierzbowate

opis
Długość ciała: 16-18 cm. Ptak większy od wróbla z dłuższym ogonem. Samiec jest łatwo rozpoznawalny po czarnej masce na popielatej głowie i rdzawobrązowym wierzchu ciała. Spód z beżowym nalotem. Ogon czarny z białymi skrajami u nasady. Samica o podobnym schemacie ubarwienia, ale mniej skontrastowana z łuskowanym wzorem na spodzie ciała. Gąsiorek często przesiaduje na odkrytym posterunku, skąd obserwuje okolicę wypatrując zdobyczy. Jak na swe niewielkie rozmiary potrafi schwytać zaskakująco duże ofiary, ledwie ustępujące mu wielkością.

miejsca
Cały niżowy obszar kraju
siedlisko

Skraje lasów i zadrzewień, młodniki, pasy krzaków wśród łąk, wzdłuż dróg i rowów
liczebność
Średnio liczny ptak lęgowy

gniazdo
Wewnątrz krzewu lub korony drzewka, zwłaszcza kolczastego, zwykle na wysokości do 3 m; zbudowane z traw i korzonków, wyścielone sierścią i piórkami

lęg
5-6 jaj o zmiennym zabarwieniu, od białego do oliwkowego, zawsze z wianuszkiem plamek wokół tępego bieguna

pokarm
Głównie owady, ale także małe ptaki, gryzonie i jaszczurki
wędrówki

Wędrowny. Przylot: V, odlot: VIII-IX
ochrona
Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej

W dzikim ogrodzie przy leśniczówce
Na lebiodce pospolitej
Lebiodka pospolita (Origanum vulgare) nazywana jest także majerankiem dzikim i macierzanką wysoką, a przede wszystkim – oregano.
Jest jedną z najlepiej znanych przypraw. Surowcem zielarskim są liście i kwiaty. Susz i świeże ziele dodaje się do sałatek, mięs oraz z czego jest bardzo znana – do pizzy.
Ale co równie ważne - roślina pachnie dość mocno i wyraziście, a jej aromat działa wabiąco na pszczoły i inne owady.
#wogrodzie #naturalnie #dzikiogrod #lebiodka #zioła #owady #blonkoskrzydle

"Co Ci powiem, to Ci powiem, ale Ci powiem...ciepło"
Upały wracają i w wielu miejscach naszego kraju dzisiejsza temperatura sięgała powyżej 30 stopni Celsjusza. 🌡
Bez względu na to, czy ruszamy na wędrówkę pieszą, rowerową, konną czy kajakową, w takie dni jak dzisiejszy na pewno przydarzą się:
okulary przeciwsłoneczne;
nakrycie głowy dla ochrony przed słońcem;
zapas wody (min. 2 litry);
ochrona od deszczu, gdyż często upałom towarzyszą przelotne burze. ️
Aż chciałoby się zabrać jeszcze klimatyzację, lodówkę z zimnymi napojami i lody.
Może macie jakieś ciekawe patenty na ochłodę podczas leśnych wędrówek?
A. Gełdon
#Upał #JakŻyć #UpałWLesie

Plaga toksycznych gąsienic. Wyglądają niepozornie, są bardzo niebezpieczne!
Wyglądają niepozornie, a stanowią śmiertelne zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi oraz zwierząt. Gąsienice korowódki dębówki pojawiły się na wierzbach w miejscowości Białośliwie w powiecie pilskim. Ich populacja stale rośnie, a urzędnicy alarmują. „Unikajcie tych miejsc!” – piszą.

To nowa plaga w Polsce. Populacja gąsienicy korowódki dębówki rośnie z roku na rok. Wszystko za sprawą zmian klimatycznych oraz braku naturalnych wrogów. Owad może jednak stać się ogromnym zagrożeniem dla zdrowia ludzi oraz zwierząt.

Gąsienica korowódka dębówka: czy jest niebezpieczna?
Korowódka dębówka jest gatunkiem motyla nocnego, który występuje w lasach dębowych w niemal całej Europie. Owad, który żywi się liśćmi dębu, jest wyjątkowo niebezpieczny dla ludzi, ale także dla zwierząt. Jego ciało pokrywają bowiem około 2-milimetrowe włoski, które wypełnia jad.

Bezpośredni kontakt z owadem powoduje silne zawroty głowy, gorączkę, ataki astmy oraz reakcję alergiczną. Mogą pojawić się również wymioty oraz wysypka.
Występowanie i środowisko PL
To gatunek euro-azjatycki. W Polsce występuje w okolicach w okolicy Świnoujścia, Leszna, a także na Wyżynie Lubelskiej.

Tryb życia i zachowanie
To ćma - motyl o nocnej aktywności. Gąsienice prowadzą gromadny tryb życia i wędrują w szeregu jedna za drugą. Okres lotu od lipca do września. Zimują jaja.

Morfologia i anatomia
Rozpiętość skrzydeł wynosi 2,8-4 cm.

Pożywienie
Imago nie pobierają pokarmu. Gąsienice żerują głównie na dębie szypułkowym. Robią to w oprzędzie.

Rozmnażanie
Występuje jedno pokolenie w roku.

Ochrona i zagrożenia
Brak danych.

Ciekawostki
Szczecinki na gąsienicach są toksyczne. Co gorsza łamie je nawet wiatr i wraz z nim są unoszone, powodując poważne stany zapalne skóry, a także reakcje alergiczne u ludzi. Czasem pojawia się wysoka temperatura, duszności, wysypka, podrażnienie oczu.

Grupa gąsienic może doszczętnie ogołocić drzewo z liści. Oprzęd z odchodami, w którym żerowały gąsienice, może mieć nawet 1 metr średnicy. Na jednym drzewie może się znajdować nawet 100 000 gąsienic!

Gąsienica tego motyla jest u nas zjadana wyłącznie przez kukułkę.

#bórchrobotkowy
Na terenie Polski mamy dwa rezerwaty o unikatowym pod względem zachowania klasycznie wykształconego boru chrobotkowego z rzadką i unikalną florą porostów. Pierwszy to rezerwat „Bór Chrobotkowy” znajdujący się w Borach Tucholskich, a drugi niedawno powołany rezerwat na terenie Nadleśnictwo Chotyłów, Lasy Państwowe.
Rezerwaty boru chrobotkowato obejmują obszary zachowane w stanie naturalnym lub mało zmienionym, ekosystemy, ostoje i siedliska przyrodnicze, a także siedliska roślin, zwierząt i grzybów oraz twory i składniki przyrody nieożywionej, wyróżniające się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, kulturowymi lub walorami krajobrazowymi.
Ekosystem rezerwatu boru chrobotkowego (Cladonio-Pinetum) na terenie Nadleśnictwa Chotyłów jest bardzo bogaty w porosty i liczy obecnie 69 gatunków. O wysokich walorach bioty porostów świadczy obecność 5 gatunków objętych ochroną ścisłą i 13 częściową, a także 17 gatunków z czerwonej listy. Na szczególne podkreślenie zasługuje obecność bardzo rzadkiej w skali kraju włostki Motyki (Bryoria motykana). Ponadto oznaczono tutaj 19 gatunków mszaków, w tym objęte ochroną częściową.
Obejmuje obszar ponad 44 ha, a wokół rezerwatu wyznaczona została otulina o powierzchni ok. 31 ha.
fot. M. Bielak