Janusz Lewicki

Lasy Państwowe

Macha nam na powitanie... dosłownie!
Jednym z głównych zmartwień czy to pracujących w lesie, czy bywających w nim turystycznie, są oczywiście kleszcze.
W co się ubrać, by nas nie zauważyły? Moro? Brąz? Jaskrawe kolory ostrzegawcze? Odpowiedź jest prosta - w co chcecie, bo one i tak tego nie zobaczą
Kleszcze są ślepe, a "widzą" właśnie machając pierwszą parą odnóży w powietrzu. Wszystko dlatego, że na ich końcu znajduje się narząd Hallera, czyli wysoce wyspecjalizowany, biologiczny "radar" - wychwytujący głównie bodźce chemiczne, dzięki którym kleszcz może zlokalizować ofiarę nawet z odległości kilkunastu metrów.
Najważniejsze więc, by ubrać się tak, aby utrudnić kleszczowi dostęp do odsłoniętej skóry. Długi rękaw, długie nogawki wpuszczone w buty i koszulka w spodniach dają nam większą szansę na zauważenie kleszcze zanim ten zdoła się przebić
Tak więc - nie ważne jak nas widzą, ale jak nas czują!
Fot. D. Dziektarz
#kleszcz #odzież #las #spacer

Nadleśnictwo Hajnówka, Lasy Państwowe
·
Piękne stanowisko rzadkiego pierwiosnka wyniosłego.
Roślina znajduje się pod częściową ochroną.
Kwiat ten związany jest ze zbiorowiskami lasów liściastych, wilgotnymi łąkami i rzadziej z ziołoroślami. Występuje w miejscach otwartych lub umiarkowanie ocienionych. Jest rośliną trującą i leczniczą.
W czasie kwitnienia u pierwiosnka wyniosłego - kielich kwiatowy przylega do rurki korony; wyraźnie dwubarwny. U pierwiosnka lekarskiego - kielich kwiatowy jest luźny, nie przylega do rurki korony.
Korona p. wyniosłego jest bladożółta.
W gardzieli korony kwiatowej widoczny jest ciemniejszy pomarańczowy pierścień.
W przeciwieństwie do pierwiosnka lekarskiego częstego i pospolitego w całym kraju – pierwiosnek wyniosły występuje głównie na południu Polski, na pogórzu i w górach. Na północy kraju – nie występuje.
Fot. K. Jonasz
#botanika #leśnabotanika #botanicznie #wterenie #wlesie #rokbotaniki #herbal #wiosna #pierwiosnek

Bieszczady w Obiektywie

Cudowne Źródełko w Zwierzyniu , 26 kwietnia 2022 ...

Krótka historia Źródełka

Historia Źródełka w Zwierzyniu związania jest z krzyżem, który do 1922 roku byłw tutejszym kościele. Krzyż ten jest wyrobem limuzyjskim pochodzący z pierwszej połowy XIII wieku. Miasto Limoges leży w środkowej Francji, ponad 1500 km na południowy zachód od Zwierzynia. W XII i XIII było jednym z największych europejskich ośrodków rzemiosła artystycznego, specjalizujących się w produkcji metalowych przedmiotów zdobionych barwną emalią. Większość stanowiły przedmioty liturgiczne wykonane przeważnie z drewna odbitegopozłacane blachą miedzianą, na której umieszczano przedstawienia figuralne oraz bogatą ornamentację. Na ziemiach polskich zachowało się w całości lub fragmentarycznie kilkanaście wyrobów limuzyjskich, w tym relikwiarze, krzyże procesyjne i ołtarzowe. Spośród kilku krzyży tylko trzy przetrwały w stanie względnie mało naruszonym. Jednym z nich jest krzyż ze Zwierzynia. Zabytek ten znajduje się obecnie w Muzeum Archidiecezjalnym w Przemyślu. Jest on niewielkich rozmiarów 29 cm wysokości i 22 cm rozpiętość ramion. Bardzo mało wiemy o okolicznościach odkrycia krzyża zwierzyńskiego gdyż nie ma żadnych zapisów historycznych, które by mówiły o drodze jaką przebył ten krzyż zanim dotarł do kościoła w Zwierzyniu. Oscar Kolberg dziewiętnastowieczny badacz folkloru przed ponad stu laty dotarł do Zwierzynia i zapisał piękną legendę o odkryciu krzyża, wedłud której krzyż ten znalazała kobieta w studni, dzisiejsze źródełko i w ten sposób krzyż ten znalazał się w kościele w Zwierzyniu. Oscar Kolberg pisze, że do źródełka po wodę przebywali ludzie, która pomagała na choroby oczu. Po wojnie zapomniano o źródełku, choć wielu pracując na polach przy zbiorach korzystało z wody.
Po długim okresie zapomnienia odżyła sprawa źródełka. Wiosną 1994 roku rozpoczęły się prace. Najpierw została zrobiona droga dojazdowa, oczyszczono teren. W dalszej kolejności budowana była studzienka, do której spływa woda ze źródełka. 17 września na wzgórzu obok źródełka ustawiony i poświęcony został ośmiometrowej wysokości krzyż, na pamiąkę krzyża, który kiedyś przed wiekami stał przy studni. W 1995 rozpoczęło się wznoszenie groty z kamienia by tam ustawić figurę Matki Bożej Niepokalanie Poczętej. Grota i figura zostały poświęcone 24 września 1995 roku przez księdza biskupa Edwarda Białogowskiego z Rzeszowa. Drogę do groty wyznaczają stacje Drogi Krzyżowej, łączące to cudowne miejsce z kościołem p.w. Św. Jana Chrzciciela w Zwierzyniu. Przy „Cudownym Źródełku” od miesiąca maja do października w każdą pierwszą sobotę miesiąca odprawiane są Nabożeństwa Fatimskie.

Lasy Państwowe

Tym razem to nie tylko lasu dary, ale i łąk, pól i osiedlowych trawników. Mowa o mniszku lekarskim (Taraxacum officinale). Jest rośliną miododajną, pastewną, leczniczą, ale znajduje się również, coraz częściej, w naszym menu. Jadalne są wszystkie jego części. Tym razem weźmiemy na tablicę kwiaty mniszka. Żółty barwnik, który zawierają to cenne źródło luteiny wspomagającej widzenie i działającej przeciwutleniająco na plamkę żółtą.
Mamy dla Was przepis na pyszny syrop z kwiatów mniszka. Na co pomoże? Ma działanie przeciwwirusowe i przeciwzapalne. Najczęściej jest stosowany w leczeniu bólu gardła i kaszlu, ale doskonale sprawdzi się także jako naturalne panaceum na dolegliwości żołądkowe oraz infekcje skórne.
Składniki:
litrowy słoik (luźno ułożonych) płatków mniszka lekarskiego
2 litry wody
2 kg cukru
sok z 2 cytryn
Przygotowanie:
Płatki zalewamy wrzątkiem, dodajemy sok z cytryn, odstawiamy na 10 godzin.
Po tym czasie mieszamy płatki, następnie dokładnie je odciskamy, do osobnego naczynia cedzimy płyn przez gęste sitko i podgrzewamy. Gdy płyn będzie gorący, wsypujemy cukier i mieszamy, doprowadzając do wrzenia. Gotujemy na wolny ogniu bez przykrycia, konsystencją będzie przypominał miód, zdejmujemy z ognia. Gorący syrop rozlewamy do niewielkich słoiczków, zamykamy i odwracamy do góry dnem aż do wystygnięcia.
Część białego cukru można zastąpić brązowym, wtedy syrop będzie miał bardziej miodowy kolor.
Te i inne ciekawe przepisy znajdziecie w książce "Dobre z lasu, czyli natura od kuchni": https://www.lasy.gov.pl/.../dobre-z-lasu-czyli-natura-od...
A po różne smakowite przetwory zapraszamy do sklepów Dobre z Lasu
fot. K. Jańczuk

Lasy Państwowe

·
️Uważajmy na drogach️
Trwa okres wiosennych wędrówek płazów z ich miejsc zimowania do zbiorników wodnych, w których złożą skrzek. Niestety często muszą pokonywać mniej lub bardziej ruchliwe drogi i nie wszystkim osobnikom udaje się dojść do celu.
#Płazy są zwierzętami dwuśrodowiskowymi, czyli przystosowane są do życia zarówno w środowisku wodnym, jak i lądowym. Ich rozród, składanie skrzeku i fazy larwalne kijanek odbywają się w wodzie, a osobniki dorosłe żyją na lądzie.
W ten wiosenny czas zróbmy im trochę więcej miejsca, patrzmy pod nogi i koła samochodu.
A. Gełdon
#OchronaPłazów #ŻabyDziękują