Janusz Lewicki

Dzik jest dziki, dzik jest zły, dzik ma bardzo ostre kły. Kto spotyka w lesie dzika, niech na drzewo zaraz znika.

Wymiary zwierzęcia

Długość ciała mieści się w rozpiętości od 90 do 200 cm. Wysokość sięga 110 cm. Masa zwierzęcia dochodzi nawet do 300 kg. Największego dzika zastrzelono w Rosji na Uralu, ważył 320 kg. W Polsce również zdarzały się przypadki dzików przekraczających tą wagę



Dzicze menu

Dzik jest wszystkożercą. Żywi się m.in. żołędziami, orzeszkami buczynowymi. W runie leśnym wyszukuje dżdżownice, owady, gryzonie, których nory odnajduje węchem. Zjada także kłącza roślin i grzyby, a nawet padlinę. Niszczy również plony rolnikom.



Spulchniacze gleby

Dziki to zwierzęta, które odgrywają również pożyteczną rolę w ekosystemie. Spulchniają glebę (buchtując w ziemi). Czyszczą lasy z padliny. Żywią się szkodnikami, a także zjadają chore ssaki i ptaki, co zapobiega rozprzestrzenianiu się chorób.



Dom dzika

Legowisko dzika jest zagłębione w ziemi, wysłane trawami i liśćmi, tworzy tzw. barłóg. Legowiska zakładane są najczęściej w młodnikach, pod osłoną gęstych gałęzi starych świerków lub w trzcinowiskach. Jesienią dziki łączą się w stada i tak pozostają na okres zimy.



Jak to się nazywa?

Samica dzika to locha. Samiec to odyniec. Przelatek zaś to dzik, który ukończył już pierwszy rok życia. Kły dolne dzików myśliwi nazywają szablami, a górne – fajkami. Na karku odyniec ma chyb, czyli długą, gęstą szczecinę.



Praprzodek świni

Dziki są blisko spokrewnione z naszymi świniami. Przypuszczalnie człowiekowi udało się udomowić dzika około 11 tys. lat temu. Od tego czasu wieprzowina to element naszego menu.



665 śmiertelnych ofiar

Badacze postanowili przyjrzeć się odnotowanym ofiarom dzików. Przebadali źródła historyczne i stwierdzili, że w latach 1825–2012 źródła mówią o co najmniej 665 osobach zabitych przez dziki. Większość przypadków zdarzyła się w Indiach.



Kirgistan go uwielbia

Mieszkańcy Kirgistanu wierzą, że pochodzą od dzików. Wiązał się z tym zakaz jedzenia wieprzowiny, który powstał w Kirgizji. Dzik jest również symbolem Miao, jednej z grup etnicznych zamieszkujących Chiny.



Rok świni

Dzik w kulturze japońskiej jest postrzegany jako przerażający i lekkomyślny. Nic dziwnego, że znajduje się on jako ostatni w orientalnych znakach zodiakalnych, a urodzonych w roku świni określa się jako osoby porywcze i uparte.



Przysmak Obelixa

Dziki występują powszechnie w literaturze i kulturze. Pełno ich w mitologii greckiej, gdzie np. czwartym zadaniem Heraklesa było pokonanie dzika erymantejskiego. Ostatnio zwierzę to robi furorę jako przysmak Galów z serii komiksów o Asterixie.

Nadleśnictwo Przymuszewo, Lasy Państwowe

Wiosenny modrzew w ostatnich promieniach słońca.
Każdy zapewne wie, że modrzew zrzuca igły na zimę
Nim na drzewie zaczną królować młode igły, prym przejmują "modrzewiowe kwiaty". Widoczne na zdjęciu czerwonawe szyszki to właśnie żeńskie kwiatostany, które z biegiem czasu robią się zielone. Kwiatostany męskie są zdecydowanie mniejsze i bardziej niepozorne. Na zdjęciu możecie je dostrzec na dolnej części gałązki.
#wiosna /fot. A. Cysewska

BABRZYSKO

Babrzysko jest to podmokłe miejsce, w którym zwierzyna zażywa kąpieli błotnych a także pełni ono funkcję wodopoju. Innymi słowy dla zwierzyny jest czymś
w rodzaju „ Leśnego Spa”, a mieszkańcy lasu uwielbiają korzystać z takich miejsc.

W letnie, upalne dni babrzyska umożliwiają zwierzynie ochłodę a warstwa błota, którą pokrywają suknie (sierść) doskonale chroni je przed uciążliwymi owadami. Wędrując po lesie podczas grzybobrania lub długich, leśnych spacerów możemy trafić w takie miejsca a z błotnistego podłoża łatwo odczytać jakie gatunki zwierząt odwiedzają dane kąpielisko.

Pamiętajmy jednak aby nie wchodzić w takie miejsca, ponieważ pozostawiony ludzki zapach będzie przez długi czas odstraszał zwierzęta.

Występujące w rezerwacie w dużej ilości bagienka, gęste lasy i zakrzaczenia to idealny biotop dla występowania dzika. I jest go tu dość dużo. W dzień odpoczywa w tutejszych młodnikach sosnowych i świerkowych a także w olsach, w nocy wychodzi na żer. Zjada w zależności od pory roku: owady, rośliny, żołędzie, a nawet małe ssaki np. gryzonie. Zimą nie pogardzi nawet padliną. Żyje gromadnie w tzw. watasze, która składa się z samic, ich młodych i młodszych samców. Starsze samce – odyńce- żyją samotnie. Dzik ma silnie rozwinięty zmysł węchu, który pomaga mu znaleźć pokarm i który ostrzega go o zbliżającym się niebezpieczeństwie np. o człowieku. Wszędzie, gdzie bytuje dzik wyszukuje on miejsca, gdzie mógłby się wykąpać. Kąpiel ta jednak nie odbywa się w wodzie, ale w błocie. Ma ona za zadanie ochłodzić organizm i oczyścić skórę z pasożytów. Następnie po kąpieli dzik ociera się o pobliskie drzewa (najczęściej iglaste) i tworzy sobie dodatkowy pancerz na sierści z garbników lub żywicy. Miejsca takich kąpieli to przeważnie obniżenia terenu ze stale występującą wodą. W gwarze myśliwskiej nazywamy je babrzyskami. Chętnie z nich korzystają również jelenie.