Kormoran Phalacrocorax carbo.....Wielki amator ryb i symbol Mazur....

Janusz Lewicki @janusz-lewic…

30 outubro 2023

Kormoran
Phalacrocorax carbo.....Wielki amator ryb i symbol Mazur.

Jak rozpoznać Kormorana?
Masywny, ciemny ptak wodny o owalnej głowie i wydłużonym, hakowato zakończonym, jasnym dziobie z żółtymi zajadami. Oczy mają kolor butelkowo zielony. Stosunkowo długa szyja jest wyprostowana w locie i w trakcie pływania, gdy ptak odpoczywa gdzieś na stałym podłożu, zwykle układa ją w kształt litery S i charakterystycznie prostuje całą sylwetkę . Upierzenie wydaje się czarne, ale z bliska i szczególnie w słońcu widać jak pióra na skrzydłach i plecach opalizują zielono i brązowo, układając się w atrakcyjny, łuskowaty wzór. Stosunkowo długi ogon jest w tym samym kolorze co reszta upierzenia. W szacie godowej lekko zaznaczony czubek z tyłu głowy przyprószony jest bielą, tak jak szyja i kark. Wyraziście białe są poliki oraz duże plamy powyżej nóg, po jednej z każdego boku. Nogi są czarne, a duża błona pławna spina wszystkie palce.

Gdzie i kiedy można zobaczyć Kormorana?
Kormorany są ściśle związane z wodą, zarówno słodką jak i słoną. Wybrzeża morskie, jeziora, zbiorniki retencyjne, rzeki, większe rozlewiska – jeśli tylko jest tam dużo ryb, są drzewa, skały albo nawet płaskie, ale bezpieczne wysepki odpowiednie dla założenia gniazd, kormorany prawdopodobnie pojawią się tam prędzej czy później. Ptaki te występują na terenie całego kraju, chociaż najbardziej są kojarzone z Mazurami.

Poznaj bliżej Kormorana.

Kormorany to bardzo społeczne ptaki, lęgnące się w koloniach zakładanych w bezpośrednim sąsiedztwie wody, często w towarzystwie Czapli Siwej. U nas najczęściej osiedlają się na drzewach, wyjątkowo na ziemi lub w trzcinowiskach – tak, jak na tzw. Wyspie Kamiennej na Jeziorze Gardno. Kormorany są monogamiczne. Zwykle z początkiem kwietnia para odnawia lub buduje gniazdo z patyków i wyściela je trawą. W lęgu jest 3-6 jaj, które wykluwają się po 28-31 dniach wspólnego wysiadywania. Początkowo ślepe i nagie pisklęta, przez pierwsze dwa tygodnie życia są pod ciągłą opieką jednego z rodziców, którzy dopiero po tym okresie zostawiają je same w gnieździe, podczas gdy sami lecą na połów. Młode zaczynają latać i opuszczać gniazdo po ok. 50 dniach, jednak powracają do niego przez następnych 40-50 dni i są tam karmione przez rodziców. Mimo że dorównują im wielkością, wciąż wkładają dzioby bezpośrednio do ich wola skąd wybierają nadtrawione ryby. Z czasem młodzież dołącza do rówieśników, tworząc coraz większe stada.
Kormorany żywią się rybami, za którymi mogą nurkować na głębokość nawet dziewięciu metrów. Ułatwiają to chłonące wodę pióra skrzydeł i ogona, które, w przeciwieństwie do tych które pokrywają np. kaczki, zwiększając ciężar ptaka utrzymują go w zanurzeniu. Oznacza to jednak, że Kormorany po każdej dłuższej wyprawie na ryby muszą suszyć pióra, stąd ich widok z charakterystycznie rozpostartymi skrzydłami.

Kormorany zapuszczają się na stawy rybne, które są dla nich źródłem łatwego pożywienia, gdzie, jak łatwo się domyśleć, są nieproszonymi gośćmi Dawniej można było do nich strzelać bez zezwolenia, wystarczyło, że właściciel uznał że czynią zbyt duże szkody. Na szczęście obecnie, przynajmniej z formalnego punktu widzenia, bezpodstawne zabijanie tych ptaków jest nielegalne. Kormoranom zarzuca się też nadmierną eksploatację ryb oraz eutrofizację naturalnych akwenów, a także niszczenie drzew w koloniach, które rzeczywiście obumierają tam, gdzie ptaków jest dużo – z powodu akumulacji azotu z ptasich odchodów. Warto jednak podkreślić, że problem ten może mieć wydźwięk najwyżej symboliczny, bo w skali kraju, każdego roku z powodu Kormoranów w najgorszym razie usychają pojedyncze drzewa, my zaś wycinamy je w dziesiątkach milionów. Równie bezpodstawne jest obarczanie Kormoranów odpowiedzialnością za zmniejszające się zarybienie. Jak wiadomo Kormorany od zawsze żywiły się rybami i mimo że występowały na naszych ziemiach w nieporównywalnie większej liczbie, nieporównanie więcej było też ryb w naszych wodach!

0 gostos ↻ 0

0 comentários