We use cookies and similar technologies to keep Wildlife Pulse secure and working properly, and — with your consent — to remember preferences such as display theme. Essential cookies run without consent. Learn more in our Cookie Policy.
Cookie settings
Choose which cookie and storage categories you allow. Essential cookies are required for the service and cannot be disabled.
Necessary
Always on
Login session, CSRF protection, security, and remembered interface language.
Preferences
Remember display theme (light/dark) in your browser.
Analytics
Visit statistics and usage measurement (Google Analytics), only with your consent.
Trafiło się jak ślepej kurze ziarno. Powiedzonko pasuje jak ulał do mojego znaleziska samicy największej ćmy Polski. Gdybym ją szukał nic by z tego nie wyszło, zaś przy pierwszym tegorocznym grzybobraniu wpadłem na nią trzy kroki od drogi.
Na sterczącym z ziemi patyku siedziała wielka ćma. To najdziwniejszy motyl polski. Największy, o dziwacznych obyczajach oraz nazwie, która może przyprawić o połamanie języka. Zwą ją lotnicą zyską.
Słowo lotnica jeszcze rozumiem, ale zyska? Teraz wygląd. Samica wielkości dłoni i samiec o połowę mniejszych rozmiarach mają skrzydła w kolorze owoców zżółkniętej pomarańczy. Ciemne oczko na każdym skrzydełku przypomina oczy, co doskonale nadaje się do straszenia napastliwych ptaków. Motyl zaliczany jest do ciem o nocnym trybie życia, lecz samce latają w dzień. Samice, o tłustym i ciężkim odwłoku przesiadują nieruchomo na sterczących z ziemi pniakach czy gałązkach.
Na tle zeszłorocznych, bukowych liści są praktycznie niewidoczne. Podczas kilkutygodniowego życia nie jedzą, czerpiąc siły z zapasów tłuszczu. Sporo ich lata w bukowych lasach Beskidów. Jeśli na leśnej drodze zobaczycie żółtego motyla, który wariackim lotem pokonuje górskie zbocze, będzie to samiec lotnicy zyski. W tym szaleństwie jest metoda. Samiec wytrwale poszukuje samicy. Są bardzo rzadkie i siedzą nieruchomo na dnie lasu wabiąc panów zapachami.
Lotnica zyska (Aglia tau) to piękny motyl z rodziny pawicowatych, o pomarańczowych skrzydłach, na których znajdują się duże ciemne oka z czarnymi obwódkami. Skraje skrzydeł są zaznaczone ciemniejszą przepaską. Samice są większe i mają dużo jaśniejsze ubarwienie. Samce mają też bardziej grzebieniaste czułki. Gąsienice są duże i zielone z dużymi, kolczastymi wyrostkami. Motyle mają zredukowaną ssawkę.
Występowanie i środowisko PL
Jest to motyl, którego można spotkać na terenie całego kraju w lasach liściastych i mieszanych. Samice przesiadują na drzewach i krzewach żywicielkach.
Tryb życia i zachowanie
To motyle o nocnej aktywności, chociaż samce latają w dni słoneczne. Owad zimuje w postaci poczwarki. Samce latają bardzo szybko.
Pożywienie
Larwy żerują na bukach, grabach, lipach oraz dębach. Dorosłe osobniki nie pobierają pokarmu.
Rozmnażanie
Przepoczwarzenie odbywa się na ziemi, pośród opadłych liści.
Ochrona i zagrożenia
To pospolity motyl w naszym kraju.
Jabuticaba (Plinia cauliflora)- zwana brazyliską winoroślą. Wolno rosnący wiecznozielony krzew lub nisko i mocno rozgałęzione drzewo, osiągające do 15 m wysokości. Okrągłe owoce, o średnicy 3–4 cm, rosnące bezpośrednio na pniu i gałęziach, nadając drzewu charakterystyczny wygląd. Skórka czarno-fioletowa, miąższ słodki, biały, przeźroczysty, podobny do winogron. Wewnątrz jedno do czterech nasion.