Latest wildlife posts

Barszcz Sosnowskiego.

Barszcz Sosnowskiego to trująca roślina, która stanowi duże zagrożenie w Polsce. Trzeba na nią uważać szczególnie latem, bo to właśnie wtedy barszcz jest najbardziej niebezpieczny.

Barszcz Sosnowskiego — występowanie i środowiskoBarszcz Sosnowskiego pochodzi ze wschodniej i centralnej części gór Kaukazu. Porastał też Zakaukazie i północną Turcję. W XX wieku był ceniony w ZSRR jako roślina pastewna. Rozpowszechniano go w państwach bloku wschodniego, a nawet włączano do kolekcji ogrodów botanicznych. Do Polski sprowadzono go w latach 50. XX wieku. Szybko okazało się, że doskonale czuje się w polskim i umiarkowanym klimacie – zaczął szybko się rozprzestrzeniać. Po latach uznano go za roślinę inwazyjną. Dziś występuje w całej Polsce, a szczególnie często rośnie w dolinach rzecznych Podhala.Barszcz Sosnowskiego pojawia się na polach, na brzegach rzek i jezior oraz przy drogach. Można go spotkać również w parkach, ogrodach i lasach. Występuje we wschodniej Europie, a na zachodzie jego zasięg kończy się w Niemczech i Danii. W innych krajach Starego Kontynentu rosną pokrewne gatunki barszczu Sosnowskiego – np. barszcz Mantegazziego. To roślina, która może przetrwać w najtrudniejszych warunkach. Najstarsze okazy są odporne na mróz sięgający do -40 °C.

Barszcz Sosnowskiego — morfologia i anatomiaBarszcz Sosnowskiego ma wysokość od 1 do 4 m oraz:głęboko i podłużnie bruzdowaną łodygę – ma ona od 3 do 6 powieźli. Jej średnica wynosi do 10 cm. Łodyga barszczu Sosnowskiego jest wewnątrz pusta, a na zewnątrz niekiedy porastają ją małe włoski. W dolnej części ma purpurowe plamki, natomiast na górze jest zielona;korzeń palowy składający się z głównej odnogi i małych korzeni bocznych. Rośnie do aż 200 cm w głąb ziemi. Jego największa i najbardziej masywna części znajduje się 30 cm pod powierzchnią gruntu;skrętoległe liście o średnicy do 150 cm. Mają krótkie, zaokrąglone ząbki;kwiaty zebrane w gęsty i duży baldach, którego średnica sięga do 50 cm;owoce w postaci owalnej rozłupni. Mają one długość od 8 do 10 mm i składają się z dwóch części – niełupek. W każdej z nich znajduje się jedno nasiono. Owoce barszczu Sosnowskiego są początkowo owłosione, a z czasem zyskują oliwkowy odcień.

Pytania o barszcz Sosnowskiego

Czy barszcz Sosnowskiego jest groźny dla ludzi? Tak! W wydzielinie włosków gruczołowych oraz w sokach rośliny znajdują się furanokumaryny. Pod wpływem promieniowania UVA i UVB wiążą się one z DNA ludzkiej skóry. Wywołują wtedy odczyn fototoksyczny oraz oparzenia I i II stopnia. Furanokumaryny mają też właściwości kancerogenne i mogą powodować uszkodzenia płodu.

Czy są ofiary śmiertelne kontaktu z barszczem Sosnowskiego?

Tak. W 2015 roku na skutek poparzeń ciała wywołanych rośliną zmarła 67-letnia kobieta.

Czy barszcz Sosnowskiego można usunąć?

Tak – metodami mechanicznymi i chemicznymi. Roślinę wykopuje się lub wycina na wysokości korzenia tuż poniżej poziomu gruntu. Do jej usuwania stosuje się też herbicydy.

Czy można spotkać barszcz Sosnowskiego w mieście?

Istnieje taka możliwość. Może on rosnąć na terenach, na których kiedyś go uprawiano – jako roślinę ozdobną lub na paszę.

Co zrobić w przypadku bezpośredniego kontaktu z barszczem Sosnowskiego?

Skórę należy obficie przemyć zimną wodą i chronić ją przed słońcem przez minimum 48 h

.Z czym można pomylić barszcz Sosnowskiego?

Ta roślina jest podobna do kopru i arcydzięgla.

Jak kiedyś wykorzystywano barszcz Sosnowskiego?

Był on wyskrobywany jako pokarm dla zwierząt oraz jako roślina miododajna. Pszczelarze chętnie rozsiewali ją wokół pasiek.

Częste koszenie trawników to wyrok dla natury w Polsce. Ekspert mówi jasno

Koszenie trawników kojarzy nam się w sezonie wiosenno-letnim z dużą częstotliwością przeprowadzanych zabiegów. Być może warto zmienić przyzwyczajenia? Ekspert z Polski nie pozostawia złudzeń. Zbyt częste koszenie trawy ma destrukcyjny wpływ na świat roślin oraz zwierząt i przyczynia się do spadku różnorodności biologicznej.

Paula i jej maluchy🥰
Dzika Zagroda w Jabłonowie
2 sierpnia 2024
#rysie #ryś #dzikazagroda
Projekt „Powrót Rysia do północno-zachodniej Polski” realizowany jest m.in. przez Zachodniopomorskie Towarzystwo Przyrodnicze.
Przyrodnicy zajmują się przywracaniem populacji rysia w lasach tego regionu, a także dbają o zapewnienie odpowiednich warunków dla rozwoju tej populacji na Pomorzu Zachodnim.