Latest wildlife posts

Wiewiórki, nornice i kot w Zakątku 🐿️🐀
29 września 2024 (nornica 10.30.23/10.33.03/wiewiórka 7.28.14/8.25.28/12.01.13/12.21.13/12.45.35/13.00.37/14.02.20/14.40.50/16.45.30/nornica 15.49.19/15.50.19/16.08.24 - 16.09.06/16.14.59 - 16.23.20/17.33.59/wiewiórka 17.01.29/kot 21.51.40 - 21.53.14)
#wiewiórka #ssaki #LeśnyZakątek #fauna #kot #nornica #gryzonie #nornice

Pokląskwa Saxicola rubetra
Wygląd


Wyraźnie mniejsza od wróbla. Sylwetka krępa, charakterystyczny krótki ogon. Wierzch ciała strychowany, brunatno-piaskowy. Biała brew i biały wąs podkreślają brunatną maskę. Spód ciała u samca piaskowo-pomarańczowy. Samica jest jaśniejsza i bardziej brązowa. Pokląskwa jest łatwa do obserwacji, gdyż siada na wyższych roślinach zielnych lub zeszłorocznych uschniętych badylach, a także na słupkach ogrodzeniowych pastwisk.

Siedlisko

• łąki i pastwiska;
• turzycowiska;
• ugory i nieużytki z kępami wyższej roślinności zielnej;
• wały przeciwpowodziowe, nasypy drogowe i kolejowe.

Gniazdo

Na ziemi w dołku, bardzo dobrze osłonięte roślinnością. Zbudowane z liści, łodyg i traw. Pełne zniesienie składa się z 5-7 zielonkawoniebieskich jaj.

Pokarm

Owady, pająki i inne bezkręgowce.

Sposób żerowania

Często poluje na owady siedząc na eksponowanym miejscu. Pokarm zbiera także z ziemi lub z powierzchni roślin.

Pokląskwa

(Saxicola rubetra)

rodzina: drozdowate

Długość ciała: 12-14 cm. Mniejsza od wróbla, o krępej sylwetce z krótkim ogonem. Wierzch ciała brunatny z białymi lusterkami u nasady skrzydeł. Głowa z brunatną maską podkreśloną od góry szeroką białą brwią i wąsem. Gardło i pierś rdzawopomarańczowe. Samica bardziej brązowa i plamkowana. Pokląskwę łatwo zauważyć, gdyż chętnie siada na szczycie krzaka lub wysokiej rośliny wśród łąk. Śpiewa wówczas zgrzytliwym głosem przeplatanym bardziej przyjemnymi dla ucha tonami.

Pożegnanie Leśnego Zakątka

Nasz Leśny Zakątku, dziś rozstania nadszedł czas,

nie ugościsz już zwierzątek, nie nacieszysz nas.

Zacznie się budowa wielka, płotem cię odgrodzą

i odetną drogę dla tych, którzy tu przychodzą.

Byłeś tu dla wszystkich zwierząt namiastką oazy,

małym rajem uczynionym sercem Gospodarzy.

Otworzyłeś swe podwoje dla zwierząt bez liku,

nie zabrakło tutaj jadła w korytkach, karmniku.


Żal mi serce ściska, że wszystko się zmieni,

i nie ujrzę już koziołków, dzików, lisów i jeleni.

Nie nacieszę oczu, ucha śpiewem, barwnych ptaków gromady,

nie ukoi duszy cisza nocna, ani za dnia szum kaskady.

Tyle lat tutaj spędziłam, szukając wytchnienia,

dziś mam każdą chwilę w sercu i w dobrych wspomnieniach.

Wdzięczna jestem Gospodarzom za to piękne miejsce,

chylę więc przed Nimi czoła w serdecznej podzięce.


Tak już przecież w życiu bywa, że przychodzą zmiany,

ze zmianami nowe miejsca, nowe życie, nowe plany.

A w tych planach też jest miejsce na nowy Zakątek,

bo gdy jedno gdzieś odchodzi, to jest czas i na początek.

Nie mówię więc żegnaj, nasz Zakątku kochany,

w nowym miejscu, w innym lesie znowu się spotkamy!

Nie ma też znaczenia, że twój wygląd nieco inny będzie,

bo przyroda nas zachwyca - i zawsze, i wszędzie!