Latest wildlife posts

Stary nowy rok


stary nowy rok


.


nie wiem


dlaczego


ale ja mam


sentyment


do starego


bo stary


jest dobrze znany


ciepły i przytulny


jak ulubiony szlafrok


albo


jak stare zdeptane kapcie


wiem


to nieeleganckie


ale


gdy wszystko wiadomo


to można


zaszyć się gdzieś


bezpiecznie


między dniami i nocami


chwilami


i pieścić się wspomnieniami


zaś nowy rok


jest bardzo nowy


te puste kartki


puste ściany


są czasem


nie do wytrzymania


i chłód przeraźliwy


wieje od nich


biel nieskazitelna


niewiadomo


co się wydarzy


albo nie wydarzy


ile gór do zdobycia


chwil do przeżycia


łez do wylania


że chusteczek nie wystarczy


dlatego


moi mili


ja wolę się ukryć


na chwilę


albo dłużej


w mym ukochanym lipcu


gdzieś w gąszczu


maków


na łące


.

Zdjęcie pobrane https://pixabay.com

Kto z nas nie lubi deserów, niech pierwszy rzuci kamieniem! Czekolady, ciasta, cukierki to przepyszne łakocie, które smakują każdemu. Jeden ze słodkich przysmaków doczekał się nawet ustanowienia własnego dnia. Chodzi o Dzień Ptysia, który obchodzimy 2 stycznia. Kremowe, francuskie ciastko rozpływające się w ustach ma rzesze fanów na całym świecie. Na początku roku ptysiami z okazji ich święta można objadać się bezkarnie, a kalorie i tak zostaną spalone w trakcie realizacji noworocznych postanowień !

Lisy to bystrzaki
październik

Fragment z książki Lucy Jones „Lisy. Historia miłości i odrazy” wyd. Marginesy o jednych z najinteligentniejszych zwierząt w przyrodzie.
Ponad dwa i pół tysiąca lat temu w starożytnej Grecji niewolnik Ezop stworzył coś, co na bardzo długie lata zdefiniowało obraz lisa. Ezop wymyślił setki bajek, głównie na temat zwierząt, krótkich – czasami miały tylko kilka zdań i zazwyczaj zawierały morał odnoszący się do ludzkich zachowań. Autorstwo wielu z nich jest dyskusyjne: niektóre mają korzenie w folklorze i tradycjach Indii czy Talmudu. W każdym razie lis w bajkach powtarza się często i szybko zyskuje wyraźne cechy.

W jednej z bajek lis wiedzie dopiero co ukoronowanego króla małp w pułapkę; małpa oskarża go o zdradę. W innej lis przymila się do kruka siedzącego na gałęzi z kawałkiem sera w dziobie, pytając go, czy ma głos równie piękny jak jego wygląd; ptak zaczyna śpiewać i upuszcza ser prosto w paszczękę lisa. Lew udaje chorego, by zwabić zwierzęta do swojej jaskini; lis trzyma się na uboczu – widzi tylko odciski łap, które wchodzą, i żadnych wychodzących; jemu uda się przeżyć. Lew i niedźwiedź walczą ze sobą o jelonka; lis czeka, aż zasną z wyczerpania, i zakrada się, by pochwycić zdobycz. Lis skrada się do szczeliny w pniu drzewa, aby zjeść posiłek pozostawiony tam przez pasterza; zjada tak dużo, że robi się za gruby, aby uciec. Lis próbuje dosięgnąć winogron, ale nie starcza mu wzrostu. Lis próbuje wyjeść zupę z dzbanka bociana, jednak naczynie jest zbyt wąskie.

Jedną z najsłynniejszych taktyk, jakimi posługuje się lis, jest udawanie martwego w celu albo uniknięcia schwytania, albo przechytrzenia ofiary, i na przestrzeni wieków można znaleźć na to wiele przykładów w literaturze i sztuce. „Fizjolog”, tekst chrześcijański z II wieku, opowiada o udawanej śmierci lisa: „Kiedy bowiem zgłodnieje i nie znajduje zdobyczy, którą mógłby pożreć, szuka błota lub miejsca, gdzie są plewy. Kładzie się tam, spoglądając w górę, wciąga powietrze i nadyma się. Ptaki myślą, że lis nie żyje, i zbierają się nad nim, aby go pożreć. Lis podnosi się i w ten sposób porywa je, i zjada”.
........ gdy lisowi dokuczają pchły, bierze w pyszczek kawałek wełny i gna do najbliższej rzeki, aby się ochłodzić.

Pchły, rozpaczliwie chcąc uniknąć utonięcia, gromadzą się na kawałku wełny. Gdy wszystkie znajdą się w jednym miejscu, lis puszcza wełnę z prądem wody, pozbywając się niepożądanych gości. Ta historia jest popularna w różnych częściach świata i nie znamy dokładnego jej źródła: była znana w społecznościach celtyckich, ale w Indiach można się natknąć na podobną wersję z szakalem. Chociaż to mało prawdopodobne, opowieść do dziś ma się świetnie; w 2015 roku przedstawił mi ją jako fakt człowiek poznany w Krainie Jezior.