Ultimi post naturalistici

Lasy Państwowe

Zima to czas ekspansji jemioły
To dzięki ptakom i tzw. ornitochorii jemioła zwiększa zasięg występowania o kolejne drzewa. Ptaki zjadają owoce, a niestrawione nasiona otoczone kleistym miąższem wydalają zwykle na innej gałęzi co najmniej kilka drzew dalej ➡
Rozwój nasionka został ciekawie przedstawiony przez leśników z Nadleśnictwo Kluczbork Lasy Państwowe
Ekspansji jemioły sprzyja również brak mroźnych i śnieżnych zim, długotrwały brak opadów, skrajnie wysokie temperatury, obniżenie poziomu wód gruntowych. Niestety jemioła w ostatnich latach stanowi coraz większe zagrożenie dla lasów. Zamierają nie tylko pojedyncze drzewa, ale także duże części lasów sosnowych, jodłowych, brzozowych.

Nadleśnictwo Kluczbork Lasy Państwowe
·
Ostatnio coraz częściej możemy spotkać na drzewach jemiołę pospolitą - roślinę półpasożytniczą, która ma zdolność prowadzenia fotosyntezy, natomiast wodę i sole mineralne pobiera od drzewa-żywiciela.
Teorii co do jej przyczyn występowania, gatunków czy wpływu na ekosystemy jest wiele...............
My chcieliśmy pokazać Wam jemiołę ( jej białe kulki ️️️ które przyklejają się do wszystkiego i strasznie ciężko się ich pozbyć!) z innej perspektywy.
Kiełkujące nasiona przywierają do drzewa-gospodarza za pomocą ssawek i z czasem wytwarzają korzenie.
Co roku przyrasta kolejne rozwidlenie dlatego po ich liczbie można łatwo ustalić wiek rośliny.
A – biała nibyjagoda,
B – przekrój przez nibyjagode z widoczną warstwą kleistego miąższu w którym znajduje się nasiono,
C, D – nasiono pozbawione osłonki otoczone przez kleisty miąższ,
E, F – nasiono z wyschniętym miąższem ,
G, I – kiełkujące nasiono z widocznymi ssawkami,
H – przekrój przez nasiono z widocznymi zawiązkami ssawek,
J – ssawki
Fot. I.Czech
#jemiola #polpasozyt #kielkowanienasion

Budki lęgowe
#sikorki #budki
Zajrzałam dzisiaj rano do budek. Dwie puszyste kuleczki spały do siódmej. O 7.02 wyleciała sikorka z budki 4. Wcześniej "udała" chrząszcza. Pół godziny później wyleciała lokatorka budki 1. Ona przed wylotem "przypominała" motyla. Ale może tylko ja to dostrzegłam (jednym ).

Jezioro


jezioro

.


jezioro moje


jezioro


co kryje Twoja


głębina


jakie skarby


nieznane


spoczywają


w ramionach Twoich


chłodzących


i przestrzeniach


zacisznych


jakie tajemnice


drzemią


uśpione od wieków


opowiedz mi


szeptem


przytulę ucho


do Twych ust


srebrzystych


i twarz zanurzę


w Twych wodach


kojących


nasycę się


ciszą Twą


na chwilę

.


Autor zdjęcia: Przemek


P.S. Przemku, dziękuję Ci za inspirację :-)