Janusz Lewicki
@janusz-lewic…
PTAKI NA WYCIĄGNIĘCIE RĘKI
Gawron, podobnie jak kawka jest często mylony z krukiem lub wroną. Jak je rozróżnić? Jest czarny, choć w słońcu mieni się na fioletowo, to upodobnia go do kruka, jednak kruk jest dużo większy i póki co, nie jest stałym gościem zabudowań miejskich okolic. Wrona natomiast nie jest czarna, lecz siwa. Dlatego jeśli zobaczycie spore, czarne ptaszysko z ogromnym dziobem, które dumnie kroczy po miejskim trawniku, to zapewne macie do czynienia właśnie z gawronem. Czego gawron tu szuka? Na pewno zajrzy pod każdą stertę liści, pracowicie ją rozrzucając. Nie ominie żadnej kępki trawy i dokładnie przejrzy każdy kamień i konar. Tak właśnie niespiesznie i z dumą gawron pozyskuje swoje pożywienie.
To kolejny ptak z rodziny krukowatych, który znalazł korzyść z mieszkania obok człowieka. Z pewnością jest to spowodowane dostatkiem pożywienia w miastach. A żywi się niemal wszystkim. Od nasion, bezkręgowców, poprzez jadalne odpadki. Najbardziej widoczny jest jesienią i zimą, kiedy w dużych stadach i małych grupkach przeczesuje nasze otoczenie w poszukiwaniu pożywienia. Wiosną gawrony znikają. Te, którą pochodzą z Polski, rozpoczynają właśnie lęgi. Jest to niestety największe zarzewie konfliktu. Gawrony są bardzo towarzyskie i bardzo głośno to manifestują. Lęgną się w koloniach, które są szczególnie dla ludzi uciążliwe, a które gawrony z upodobaniem lokują w naszym sąsiedztwie. To jednak nowa sytuacja. Jeszcze na początku wieku gawrony jak mogły unikały bliskości człowieka, bo ich jaja były pierwszą sycącą rzeczą, którą Natura miała do zaoferowania na przednówku.
Jednak kolonia lęgowa gawronów tylko z pozoru jest głośnym i chaotycznym miejscem. Hałas ten to dziesiątki nakładających się na siebie komunikatów. Gawrony rozmawiają, przekazują sobie informacje, a nawet sobie grożą. Jak to z rodziną i sąsiadami. Trzeba pochwalić się dobytkiem, poplotkować i wymienić najświeższe informacje a także, co jasne obgadać znajomych. Kolonia lęgowa jak każde większe zbiorowisko, nie jest wolna od patologii. Kradzieże, bójki, kłótnie, zdrady małżeńskie to gawronia codzienność. Więc, dlaczego ptaki mieszkają tak blisko siebie? Okazuje się, że od tych wszystkich patologii ważniejsze jest bezpieczeństwo i współpraca. Każdy gawron może liczyć na swych pobratymców, zarówno w trakcie obrony gniazda jak i podczas posiłku. Wiadomo, jedna para oczu to nie to samo, co kilkadziesiąt par. Jednak chcąc obserwować gawrony musimy się spieszyć! Bo gawronów oraz ich kolonii jest coraz mniej. Gawron znika z naszych osiedli i krajobrazu rolniczego w zastraszającym tempie. W ciągu lat ostatniej dekady, w Europie mogło ich ubyć nawet o 1/3. To niezwykle dynamiczna zmiana, która powinna nas niepokoić.
Show more
Gawron, podobnie jak kawka jest często mylony z krukiem lub wroną. Jak je rozróżnić? Jest czarny, choć w słońcu mieni się na fioletowo, to upodobnia go do kruka, jednak kruk jest dużo większy i póki co, nie jest stałym gościem zabudowań miejskich okolic. Wrona natomiast nie jest czarna, lecz siwa. Dlatego jeśli zobaczycie spore, czarne ptaszysko z ogromnym dziobem, które dumnie kroczy po miejskim trawniku, to zapewne macie do czynienia właśnie z gawronem. Czego gawron tu szuka? Na pewno zajrzy pod każdą stertę liści, pracowicie ją rozrzucając. Nie ominie żadnej kępki trawy i dokładnie przejrzy każdy kamień i konar. Tak właśnie niespiesznie i z dumą gawron pozyskuje swoje pożywienie.
To kolejny ptak z rodziny krukowatych, który znalazł korzyść z mieszkania obok człowieka. Z pewnością jest to spowodowane dostatkiem pożywienia w miastach. A żywi się niemal wszystkim. Od nasion, bezkręgowców, poprzez jadalne odpadki. Najbardziej widoczny jest jesienią i zimą, kiedy w dużych stadach i małych grupkach przeczesuje nasze otoczenie w poszukiwaniu pożywienia. Wiosną gawrony znikają. Te, którą pochodzą z Polski, rozpoczynają właśnie lęgi. Jest to niestety największe zarzewie konfliktu. Gawrony są bardzo towarzyskie i bardzo głośno to manifestują. Lęgną się w koloniach, które są szczególnie dla ludzi uciążliwe, a które gawrony z upodobaniem lokują w naszym sąsiedztwie. To jednak nowa sytuacja. Jeszcze na początku wieku gawrony jak mogły unikały bliskości człowieka, bo ich jaja były pierwszą sycącą rzeczą, którą Natura miała do zaoferowania na przednówku.
Jednak kolonia lęgowa gawronów tylko z pozoru jest głośnym i chaotycznym miejscem. Hałas ten to dziesiątki nakładających się na siebie komunikatów. Gawrony rozmawiają, przekazują sobie informacje, a nawet sobie grożą. Jak to z rodziną i sąsiadami. Trzeba pochwalić się dobytkiem, poplotkować i wymienić najświeższe informacje a także, co jasne obgadać znajomych. Kolonia lęgowa jak każde większe zbiorowisko, nie jest wolna od patologii. Kradzieże, bójki, kłótnie, zdrady małżeńskie to gawronia codzienność. Więc, dlaczego ptaki mieszkają tak blisko siebie? Okazuje się, że od tych wszystkich patologii ważniejsze jest bezpieczeństwo i współpraca. Każdy gawron może liczyć na swych pobratymców, zarówno w trakcie obrony gniazda jak i podczas posiłku. Wiadomo, jedna para oczu to nie to samo, co kilkadziesiąt par. Jednak chcąc obserwować gawrony musimy się spieszyć! Bo gawronów oraz ich kolonii jest coraz mniej. Gawron znika z naszych osiedli i krajobrazu rolniczego w zastraszającym tempie. W ciągu lat ostatniej dekady, w Europie mogło ich ubyć nawet o 1/3. To niezwykle dynamiczna zmiana, która powinna nas niepokoić.
