Tekla Sokolanka

Jan Brzechwa "KATAR"


Spotkał katar Katarzynę – A – psik !Katarzyna pod pierzynę – A – psik !

Sprowadzono wnet doktora – A – psik !„Pani jest na katar chora” – A – psik !

Terpentyną grzbiet jej natarł – A – psik !A po chwili sam miał katar – A – psik !

Poszedł doktor do rejenta – A – psik !A to właśnie były święta – A – psik !

Stoi flaków pełna micha – A – psik !A już rejent w michę kicha – A – psik !

Od rejenta poszło dalej – A – psik !Bo się goście pokichali – A – psik !

Od tych gości ich znów goście – A -psik !Że dudniło jak na moście – A – psik !

Przed godziną jedenastą – A – psik !Już kichało całe miasto – A – psik !

Aż zabrakło terpentyny – A – psik !Z winy jednej Katarzyny – A – psik !

"RUDZIK"


W małym ogródeczku, na młodej leszczynie,pierwszy raz w swym życiu rudzik gniazdko wije.Z zapałem ogromnym znosi zewsząd piórka,aż z dziupli wyjrzała ciekawska wiewiórka,pomyślała chwilę zerkając z ukosai pobiegła na plotki do sąsiada kosa."Mój sąsiedzie kosie, widziałeś już może,rudzik dom buduje, że pożal się boże?!Zbiera trawki, piórka na leszczynę nosi,mądrej wiewióreczki o pomoc nie prosi!Ja bym doradziła, jak domek zbudować,moja dziupla piękna, można się w niej schować!""Moja wiewióreczko" - na to kos odpowie -"Dużo lepsze od dziupli będą budki lęgowe!Ja małemu doradzę, jak poszukać ma budki,już nie musi wić gniazdka ten nasz rudzik malutki!""Co?! Któż słyszał te brednie?!" - odezwała się sowa-"Ja doradzę małemu, jak dom w drzewie zbudować,bo budowa domu to poważna sprawa,trzeba mieć coś w głowie, żeby rady dawać!"Na te słowa, gdacząc, wyszła z krzaków kurka,popatrzyła na sowę, nastroszyła piórka."Ko... ko... kochaniutki mój mały rudziku,nie słuchaj tej sowy, zamieszkaj w kurniku,w żadnym domku na drzewie wygodnie nie będzie,zamiast dziupli szukać, usiądź tu, na grzędzie!""Uhuhu... jakem sowa, a cóż to za bzdury!Nie słuchaj rudziku tej niemądrej kury!"Wtem słychać z góry głośne klekotanie:"Straszne brednie słyszę, moje drogie panie!Latam nad łąkami od samego rana,nikt budować nie umie lepiej od bociana!Chodź rudziku, sam popatrz, na tamtej stodolezbudowałem piękne gniazdo na specjalnym kole!"Nagle spod powały sfrunęła jaskółka;"Straszne głupstwa plecie cała wasza spółka,bo najlepsze gniazda buduje się z błota,chodź rudziku i popatrz, jeśli masz ochotę!"Lecz rudzik nie słucha, dalej gniazdko wijez piórek, źdźebeł trawy - na młodej leszczynie,nie słyszy rad kosa, sowy, boćka, kury,wiewiórki, jaskółki, tylko zew natury...

JAN BRZECHWA "TYDZIEŃ"


Tydzień dzieci miał siedmioro :"Niech się tutaj wszystkie zbiorą!"

Ale przecież nie tak łatwoRadzić sobie z liczną dziatwą :

Poniedziałek już od wtorkuPoszukuje kota w worku,

Wtorek środę wziął pod brodę :"Chodźmy sitkiem czerpać wodę."

Czwartek w górze igłą grzebieI zaszywa dziury w niebie.

Chcieli pracę skończyć w piątek,A to ledwie był początek.

Zamyśliła się sobota :"Toż dopiero jest robota!"

Poszli razem do niedzieli,Tam porządnie odpoczęli.

Tydzień drapie się w przedziałek :"No a gdzie jest poniedziałek?"

Poniedziałek już od wtorkuPoszukuje kota w worku -I tak dalej...

Nad rzeczką opodal krzaczka Mieszkała kaczka-dziwaczka, Lecz zamiast trzymać się rzeczki Robiła piesze wycieczki. Raz poszła więc do fryzjera: "Poproszę o kilo sera!" Tuż obok była apteka: "Poproszę mleka pięć deka." Z apteki poszła do praczki Kupow


Tańcowała igła z nitką,Igła - pięknie, nitka - brzydko.Igła cała jak z igiełki,Nitce plączą się supełki.Igła naprzód - nitka za nią:"Ach, jak cudnie tańczyć z panią!"Igła biegnie drobnym ściegiem,A za igłą - nitka biegiem.Igła górą, nitka bokiem,Igła zerka jednym okiem,Sunie zwinna, zręczna, śmigła.Nitka szepce: "Co za igła !"Tak ze sobą tańcowały,Aż uszyły fartuch cały !

JAN BRZECHWA "KACZKA DZIWACZKA"


Nad rzeczką opodal krzaczka

Mieszkała kaczka-dziwaczka,Lecz zamiast trzymać się rzeczkiRobiła piesze wycieczki.

Raz poszła więc do fryzjera:"Poproszę o kilo sera!"

Tuż obok była apteka:"Poproszę mleka pięć deka."

Z apteki poszła do praczkiKupować pocztowe znaczki.

Gryzły się kaczki okropnie:"A niech tę kaczkę gęś kopnie!"

Znosiła jaja na twardoI miała czubek z kokardą,A przy tym, na przekór kaczkom,Czesała się wykałaczką.

Kupiła raz maczku paczkę,By pisać list drobnym maczkiem.Zjadając tasiemkę starąMówiła, że to makaron,A gdy połknęła dwa złote,Mówiła, że odda potem.

Martwiły się inne kaczki:"Co będzie z takiej dziwaczki?"

Aż wreszcie znalazł się kupiec:"Na obiad można ją upiec!"

Pan kucharz kaczkę staranniePiekł, jak należy, w brytfannie,

Lecz zdębiał obiad podając,Bo z kaczki zrobił się zając,W dodatku cały w buraczkach.

Taka to była dziwaczka!

ALEKSANDER FREDRO "PAWEŁ i GAWEŁ"


Paweł i Gaweł w jednym stali domu,Paweł na górze, a Gaweł na dole;Paweł, spokojny, nie wadził nikomu,Gaweł najdziksze wymyślał swawole.Ciągle polował po swoim pokoju:To pies, to zając – między stoły, stołkiGonił, uciekał, wywracał koziołki,Strzelał i trąbił, i krzyczał do znoju.Znosił to Paweł, nareszcie nie może;Schodzi do Gawła i prosi w pokorze:– Zmiłuj się waćpan, poluj ciszej nieco,Bo mi na górze szyby z okien lecą.A na to Gaweł: – Wolnoć, Tomku,W swoim domku.


Cóż było mówić? Paweł ani pisnął,Wrócił do siebie i czapkę nacisnął.Nazajutrz Gaweł jeszcze smacznie chrapie,A tu z powały coś mu na nos kapie.*Zerwał się z łóżka i pędzi na górę.Sztuk! puk – zamknięto. Spogląda przez dziuręI widzi… Cóż tam? Cały pokój w wodzie,A Paweł z wędką siedzi na komodzie.– Co waćpan robisz? – Ryby sobie łowię.– Ależ, mospanie, mnie kapie po głowie!A Paweł na to: – Wolnoć, Tomku,W swoim domku.


Z tej to powiastki morał w tym sposobie:Jak ty komu, tak on Tobie.

Julian Tuwim "LOKOMOTYWA"


Stoi na stacji lokomotywa,Ciężka, ogromna i pot z niej spływa:Tłusta oliwa.


Stoi i sapie, dyszy i dmucha,Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha:Uch - jak gorąco!Puff - jak gorąco!Uff - jak gorąco!Już ledwo sapie, już ledwo zipie,A jeszcze palacz węgiel w nią sypie.Wagony do niej podoczepialiWielkie i ciężkie, z żelaza, stali,I pełno ludzi w każdym wagonie,A w jednym krowy, a w drugim konie,A w trzecim siedzą same grubasy,Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy,A czwarty wagon pełen bananów,A w piątym stoi sześć fortepianów,W szóstym armata - o! jaka wielka!Pod każdym kołem żelazna belka!W siódmym dębowe stoły i szafy,W ósmym słoń, niedźwiedź i dwie żyrafy,W dziewiątym - same tuczone świnie,W dziesiątym - kufry, paki i skrzynie,A tych wagonów jest ze czterdzieści,Sam nie wiem, co się w nich jeszcze mieści.Lecz choćby przyszło tysiąc atletówI każdy zjadłby tysiąc kotletów,I każdy nie wiem jak się wytężał,To nie udźwigną, taki to ciężar.Nagle - gwizd!Nagle - świst!Para - buch!Koła - w ruch!


Najpierw -- powoli -- jak żółw -- ociężale,Ruszyła -- maszyna -- po szynach -- ospale,Szarpnęła wagony i ciągnie z mozołem,I kręci się, kręci się koło za kołem,I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej,I dudni, i stuka, łomoce i pędzi,A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost!Po torze, po torze, po torze, przez most,Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las,I spieszy się, spieszy, by zdążyć na czas,Do taktu turkoce i puka, i stuka to:Tak to to, tak to to , tak to to, tak to to.Gładko tak, lekko tak toczy się w dal,Jak gdyby to była piłeczka, nie stal,Nie ciężka maszyna, zziajana, zdyszana,Lecz fraszka, igraszka, zabawka blaszana.


A skądże to, jakże to, czemu tak gna?A co to to, co to to, kto to tak pcha,Że pędzi, że wali, że bucha buch, buch?To para gorąca wprawiła to w ruch,To para, co z kotła rurami do tłoków,A tłoki kołami ruszają z dwóch bokówI gnają, i pchają, i pociąg się toczy,Bo para te tłoki wciąż tłoczy i tłoczy,I koła turkocą, i puka, i stuka to:Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to!...

Julian Tuwim "KOTEK"


Miauczy kotek: miau!- Coś ty, kotku, miał?- Miałem ja miseczkę mleczka,Teraz pusta jest miseczka,A jeszcze bym chciał.


Wzdycha kotek: o!- Co ci, kotku, co?- Śniła mi się wielka rzeka,Wielka rzeka, pełna mlekaAż po samo dno.


Pisnął kotek: pii...- Pij, koteczku, pij!Skulił ogon, zmrużył ślipie,Śpi - i we śnie mleczko chlipie,Bo znów mu się śni.