Tekla Sokolanka

JAN BRZECHWA "NA WYSPACH BERGAMUTACH"


Na wyspach Bergamutach

Podobno jest kot w butach,

Widziano także osła,

Którego mrówka niosła,

Jest kura smograjka

Znosząca złote jajka,

Na dębach rosną jabłka

W gronostajowych czapkach,

Jest i wieloryb stary,

Co nosi okulary.


Uczone są łososie

W pomidorowym sosie

I tresowane szczury

Na szczycie szklanej góry,

Jest słoń z trąbami dwiema

I tylko… wysp tych nie ma.

JAN BRZECHWA "ATRAMENT"


Nikt opisać nie potrafi,


Jaki w szkole powstał zamęt,


Gdy na lekcji geografii


Nagle wylał się atrament.


Porozlewał się po mapie,


Co leżała na katedrze,


Tutaj cieknie, tam znów kapie,


Wnet do różnych miast się wedrze.


W Kocku, Płocku, Radzyminie


Czarne kleksy się rozprysły


I atrament dalej płynie,


I już wlewa się do Wisły.


Pewien strażak dla ochłody


Miał się kąpać w tym momencie,


Zdjął ubranie, wszedł do wody,


Lecz się znalazł w atramencie.


Strażakowi zrzedła mina:


- Cóż to znowu za pomysły ?


I czarniejszy od Murzyna


Wyszedł strażak z nurtów Wisły.


Długo martwił się i smucił :


- W straży tak się nie pokażę.


Więc do straży nie powrócił,


Tylko został kominiarzem.

JAN BRZECHWA "ANDRONY"


„Pan Marcin plecie androny !”„Z czego plecie ?”„Ano - z łyka.Taki andron uplecionyJest podobny do koszyka.Po cichutku się wymyka,Niespodzianie psa nastraszy,Wrzuci stary gwóźdź do kaszy,Wszystkie jabłka zerwie z drzewa,Z garnków wodę powylewa,

W oknach szyby powybija,Wysmaruje miodem stryja,Ciotkę weźmie na barana,Sad posypie śniegiem w lecie.Nie wierzycie ?”

„Proszę pana,Takie pan androny plecie !”

JULIAN TUWIM "FIGIELEK"


Raz się komar z komarem przekomarzać zaczął,

Mówiąc, że widział raki, co się winkiem raczą.

Cietrzew się zacietrzewił, słysząc takie słowa,

Sęp zasępił się strasznie, osowiała sowa,

Kura dała drapaka, że aż się kurzyło,

Zając zajęczał smętnie, kurczę się skurczyło,

Kozioł fiknął koziołka, słoń się cały słaniał,

Baran się rozindyczył, a indyk zbaraniał.

"BOCIAN i SZPAK"


A to było tak.

Bociana drapał szpak.

A potem była zmiana

i szpak drapał bociana.

Co wynika z tej zmiany ?

Kto był bardziej podrapany ?


A było też i tak.

Bociana dziobał szpak.

A potem była zmiana

i szpak dziobał bociana.

Potem były jeszcze trzy zmiany.

Ile razy szpak był dziobany ?

MARIA KONOPNICKA "A CHOĆBYM CIĘ, FUJARECZKO"


A choćbym cię, fujareczko,


Cisnął w głębinę,


Lecieć będą twoje pieśnie


Przez wody sine...


Lecieć będą twoje pieśni,


Tęskliwe głosy,


Będzie serce tajać z żalu,


A oczy z rosy.


A choćbym cię, fujareczko,


Zagubił w boru,


Słyszeć będę twoje granie


W echach wieczoru.


Słyszeć będę twoje granie


W ponocnym szumie,


Będę chodził urzeczony


W smętnej zadumie.


A choćbym cię, fujareczko,


Rzucił w rozdroża,


Rozełkają się twym graniem


Te lasy, zboża...


Rozełkają się twym graniem


Te bujne kłosy,


Będą brzozy płakiwały.


Puściwszy włosy.


Zastąpiłyż mi twe pieśnie


Sierocą drogę.


Że ni jawą ich, ni we śnie


Minąć nie mogę...


Zastąpiłyż mi o wiośnie,


Rankiem u strugi,


Chodzą za mną, taj śpiewają,


Jak dzionek długi.


Chodzą za mną lasem, borem.


Chodzą rozłogiem.


Przestępują moje wrota


Lipowym progiem.


Przestępują moje wrota


Wieczorną ciszą,


Obsiadają niskie lawy,


Do snu kołyszą.


Wschodzi miesiąc, taj zachodzi


Na modrym niebie,


Jedna piosnka mnie obudzi,


Druga kolebie.


Jedna leci, jak skowronek,


Nad zagon miły,


Druga płacze, jak zazula,


Gdzieś u mogiły !

ALEKSANDER FREDRO "BAJECZKA o OSIOŁKU"


Osiołkowi w żłoby dano,

W jeden owies, w drugi, siano.

Uchem strzyże, głową kręci.

I to pachnie, i to nęci.

Od któregoż teraz zacznie,

Aby sobie podjeść smacznie ?

Trudny wybór, trudna zgoda.

Chwyci siano, owsa szkoda.

Chwyci owies, żal mu siana.

I tak stoi aż do rana,

A od rana do wieczora

Aż nareszcie przyszła pora,

Ze oślina pośród jadła

Z głodu padła.

JAN BRZECHWA "WIOSENNE PORZĄDKI"


Wiosna w kwietniu zbudziła się z rana,

Wyszła wprawdzie troszeczkę zaspana,

Lecz zajrzała we wszystkie zakątki:

- Zaczynamy wiosenne porządki.


Skoczył wietrzyk zamaszyście,

Pookurzał mchy i liście.

Z bocznych dróżek, z polnych ścieżek

Powymiatał brudny śnieżek.


Krasnoludki wiadra niosą,

Myją ziemię ranną rosą.

Chmury, płynąc po błękicie,

Urządziły wielkie mycie,

A obłoki miękką szmatką

Polerują słońce gładko,

Aż się dziwią wszystkie dzieci,

Że tak w niebie ładnie świeci.

Bocian w górę poszybował,

Tęczę barwnie wymalował,

A żurawie i skowronki

Posypały kwieciem łąki,

Posypały klomby, grządki

I skończyły się porządki.

ALEKSANDER FREDRO "MAŁPA w KĄPIELI"


Rada mał­pa, że się śmie­li,

Kie­dy mo­gła udać człe­ka,

Wi­dząc pa­nią raz w ką­pie­li,

Wla­zła pod stół - ci­cho cze­ka.

Pani wy­szła, drzwi za­mknę­ła;

Mał­pa fi­glarz - nuż do dzie­ła !

Wziąw­szy pań­ski cze­pek ran­ny,

Prze­ście­ra­dło

I zwier­cia­dło -

Szust do wan­ny !


Da­lej kur­ki krę­cić żwa­wo !

W lewo, w pra­wo,

Z dołu, z góry,

Aż się ukrop pu­ścił z rury.

Cie­pło - miło nie­bo - raj !

Mał­pa my­śli: "W to mi graj !"

Haj­że! Ko­zły, nur­ki, zwro­ty,

Fi­gle, pso­ty,

Aż się wody pod nią mącą !


Ale cie­pła coś za wie­le

Tro­chę nad­to. Ba, go­rą­co !

Frasz­ka! mał­pa nie cie­lę,

So­bie po­ra­dzi :

Skąd ukrop cie­cze,

Tam pa­lec wsa­dzi.

- Aj, gwał­tu ! Pie­cze !

Nie ma co cze­kać,

Trze­ba ucie­kać !


Mał­pa w nogi,

Ukrop za nią - tuż, tuż w tro­py,

Aż pod pro­gi.

To nie żar­ty - pa­rzy sto­py

Da­lej w okno ! Brzęk ! - Ucie­kła !

Że tyl­ko pal­ce po­pie­kła,

Na­der szczę­śli­wa.

Tak to zwy­kle mał­pom bywa.

JAN BRZECHWA "LEŃ"


Na tap­cza­nie sie­dzi leń,

Nic nie robi cały dzień.

"O, wy­pra­szam to so­bie!

Jak to? Ja nic nie ro­bię?

A kto sie­dzi na tap­cza­nie?

A kto zjadł pierw­sze śnia­da­nie?

A kto dzi­siaj pluł i ła­pał?

A kto się w gło­wę po­dra­pał?

A kto dziś zgu­bił ka­lo­sze?

O - o! Pro­szę!"

Na tap­cza­nie sie­dzi leń,

Nic nie robi cały dzień.

"Prze­pra­szam! A tra­nu nie pi­łem?

A uszu dzi­siaj nie my­łem?

A nie urwa­łem gu­zi­ka?

A nie po­ka­za­łem ję­zy­ka?

A nie cho­dzi­łem się strzyc?

To wszyst­ko na­zy­wa się nic?"

Na tap­cza­nie sie­dzi leń,

Nic nie robi cały dzień.


Nie po­szedł do szko­ły, bo mu się nie chcia­ło,

Nie od­ro­bił lek­cji, bo cza­su miał za mało,

Nie za­sznu­ro­wał trze­wi­ków, bo nie miał ocho­ty,

Nie po­wie­dział "dzień do­bry", bo z tym za dużo ro­bo­ty,

Nie na­po­ił Azor­ka, bo za da­le­ko jest woda,

Nie na­kar­mił ka­nar­ka, bo cza­su mu było szko­da.

Miał zjeść ko­la­cję - tyl­ko usta­mi mla­snął,

Miał po­ło­żyć się - nie zdą­żył - za­snął.

Śniło mu się, że nad czymś ogrom­nie się tru­dził.

Tak zmę­czył się tym snem, że się obu­dził.

JULIAN TUWIM "WARZYWA"


Po­ło­ży­ła ku­char­ka na sto­le :

Kar­to­fle,

Bu­ra­ki,

Mar­chew­kę,

Fa­so­lę,

Ka­pu­stę,

Pie­trusz­kę,

Se­le­ry

I groch.


Och !

Za­czę­ły się kłót­nie,

Kłó­cą się okrut­nie:

Kto z nich więk­szy,

A kto mniej­szy,

Kto ład­niej­szy,

Kto zgrab­niej­szy :

Kar­to­fle?

Bu­ra­ki?

Mar­chew­ka?

Fa­so­la?

Ka­pu­sta?

Pie­trusz­ka?

Se­le­ry

Czy groch?


Ach !

Na­krzy­cza­ły się, że strach !

Wzię­ła ku­char­ka -

No­żem ciach !

Po­kra­ja­ła, po­sie­ka­ła :

Kar­to­fle,

Bu­ra­ki,

Mar­chew­kę,

Fa­so­lę,

Ka­pu­stę,

Pie­trusz­kę,

Se­le­ry

I groch -

I do garn­ka !

JAN BRZECHWA "KŁAMCZUCHA"


"Pro­szę pana, pro­szę pana,

Za­szła u nas wiel­ka zmia­na :

Moja star­sza sio­stra Bron­ka

Za­mie­ni­ła się w skow­ron­ka,

Sie­dzi cały dzień na buku

I po­wta­rza: kuku, kuku !"


"Po­myśl tyl­ko, co ty ple­ciesz !

To zwy­czaj­ne kłam­stwa prze­cież."


"Pro­szę pana, pro­szę pana,

Rzecz się sta­ła nie­sły­cha­na :

Za­miast desz­czu u są­sia­da

Dziś pa­da­ła oran­ża­da,

I w do­dat­ku cał­kiem su­cha."


"Fe, nie­ład­nie! Fe, kłam­czu­cha !"


"To nie wszyst­ko, pro­szę pana !

U sty­jen­ki wczo­raj z rana

Abe­ca­dło z pie­ca spa­dło,

Całą pie­czeń z ron­dla zja­dło,

A tym­cza­sem na obie­dzie

Miał być lew i dwa niedź­wie­dzie."


"To do­pie­ro jest kłam­czu­cha !"


"Pro­szę pana, niech pan słu­cha !

Po po­łu­dniu na za­ba­wie

Uto­nę­ła kacz­ka w sta­wie.

Pan nie wie­rzy? Daję sło­wo !

Spro­wa­dzo­no straż ognio­wą,

Prze­ce­dzo­no wodę si­tem,

A co ryb zło­wio­no przy tym !"


"Fe, nie­ład­nie! Któż tak kła­mie ?

Za­raz się po­skar­żę ma­mie !"