Tekla Sokolanka

JAN BRZECHWA "BRUDAS"


Józio oświadczył : Woda mi zbrzydła,


Dość już mam szczotki, wstręt mam do mydła !”


I odtąd przybrał wygląd straszydła.

.


Płakała matka i ojciec gryzł się:


„Ten Józio wszystkie soki z nas wyssie,


Od dwóch tygodni już się nie myje,


Czarne ma ręce, nogi i szyję,


Twarz ma od ucha brudną do ucha,


Czy kto takiego widział smolucha ?


Poradźcie, ludzie, pomóżcie, ludzie,


Przecież nie można żyć w takim brudzie !”

.


Józio na prośby wszelkie był głuchy,


Lepił się z brudu jak lep na muchy,


Czego się dotknął, tam była plama,


Wołał: „Niech mama myje się sama,


Tato niech kąpie się nieustannie,


Stryjek i wujek niech siedzą w wannie,


Niech się szorują, a ja tymczasem


Będę brudasem! Chcę być brudasem !”

.


Przezwał go stryjek : „Józio-niemyjek”,


Wujek doń mówił : „niemyty ryjek”,


Błagała ciotka : „Józiu mój złoty,


Myj się !” Lecz Józio nie miał ochoty.

.


Wyniósł się w końcu z domu na Czystem


I zawiadomił rodziców listem,


Że myć się nie ma zamiaru, trudno !


I poszedł mieszkać - dokąd ? - na Bródno.

JAN BRZECHWA "BARAN"


Przyszedł baran do barana


I powiada: „Proszę pana,


Nogi bolą mnie od rana,


Pan mnie weźmie na barana”.

.


Baran tylko głową kręci :


„Nosić pana nie mam chęci,


Ale znam pewnego wilka,


Który nosił razy kilka”.

.


Trwoga padła na barany:


„Dobrze pomyśl, mój kochany,


Wiesz, co było swego czasu ?


Nie wywołuj wilka z lasu !”

.


Baran słysząc to zbaraniał,


Baran dłużej się nie wzbraniał,


I - choć rzecz to niesłychana


- Wziął barana na barana.