JAN BRZECHWA "KLEJ"

Idzie klej i po kolei
Napotkane rzeczy klei :
.
Stołki, szklanki, filiżanki,
Salaterki, wazy, dzbanki,
.
Talerzyki, flaszki, miski,
Garnki, wiadra i półmiski.,
.
Nawet ławki, nawet szafki,
Nawet książki i zabawki.
.
Już posklejał kuchnię całą,
A tu ciągle mu za mało,
.
Wysmarował w pół godziny
Wszystkie kołdry i pierzyny,
.
Cały dom się klei, lepi,
A on chciałby jeszcze lepiej.
.
Naraz wzięła go ochota,
Co się rzadko komu zdarza,
Że przykleił psa do kota,
Kota zaś do kominiarza,
.
Zlepił z sobą dwie kumoszki,
Które miały jakieś sprawki,
Szyld przykleił do dorożki,
A burmistrza do sikawki.
.
W mieście straszne widowisko,
Z każdą chwilą coraz gorzej.
Już się wszystkim lepi wszystko
I odlepić się nie może.
.
Już nie idzie nikt aleją,
Posklejane lampy gasną
I powieki tak się kleją,
Że za chwilę wszyscy zasną.
Show more

Idzie klej i po kolei
Napotkane rzeczy klei :
.
Stołki, szklanki, filiżanki,
Salaterki, wazy, dzbanki,
.
Talerzyki, flaszki, miski,
Garnki, wiadra i półmiski.,
.
Nawet ławki, nawet szafki,
Nawet książki i zabawki.
.
Już posklejał kuchnię całą,
A tu ciągle mu za mało,
.
Wysmarował w pół godziny
Wszystkie kołdry i pierzyny,
.
Cały dom się klei, lepi,
A on chciałby jeszcze lepiej.
.
Naraz wzięła go ochota,
Co się rzadko komu zdarza,
Że przykleił psa do kota,
Kota zaś do kominiarza,
.
Zlepił z sobą dwie kumoszki,
Które miały jakieś sprawki,
Szyld przykleił do dorożki,
A burmistrza do sikawki.
.
W mieście straszne widowisko,
Z każdą chwilą coraz gorzej.
Już się wszystkim lepi wszystko
I odlepić się nie może.
.
Już nie idzie nikt aleją,
Posklejane lampy gasną
I powieki tak się kleją,
Że za chwilę wszyscy zasną.