Magdalena Lipiec

Pełna Miska


Pełna miska


pełna miska

czy to oczywiste

nawet dla kotożbika

chyba nie

ale

gdy się ma

takich mecenatów

jak Licję Birdsa i Zdzisia

to nie ma

rzeczy niemożliwych

w świecie kotożbikowym

bo miska

sama się napełni

i modły

niepotrzebne będą

gdy miłość kwitnie

w obie strony

od serca

ludzkiego

do serca

kotożbika


Autor zdjęcia: Zdzisław

Imprezka


imprezka


co wieczór imprezka

w Zakątku rozbrzmiewa

Asia gości zaprasza

i wszystkich zdumiewa

tym razem Sarenka

kaszanką częstuje

z cebulką jabłuszkiem

i coś jeszcze knuje

czy składników wystarczy

dla tych gości sto

więc Bocian z radości

pędzi w te pędy

do Biedronki małej

i plądruje wszystkie półki

by nasycić się mogły

nawet wiewiórki

cebulkę potem kraja

swoim dziobem czerwonym

przy kaskadzie cichej

i we łzach tonie

jak w wodospadzie

Asia miłosiernie

mu łezki ociera

że aż małżonek realny

oczęta ze zdumienia przeciera

na deser Benio Benio

budyń szykuje

ale specjalny

bo go na ścianie serwuje

więc mili goście

zapraszamy na ściankę

kto pierwszy ten lepszy

budyń musi być

zlizany

inaczej nie będzie

następnego dania

śledzika pysznego

w coli pływającego

bo rybka pływać lubi

na koniec Doti

racuchy smaży

w spirytusie

bo racuchy

też pływać lubią

tylko w innej pokusie

po takiej uczcie

jedyna rada

łóżeczko i

travisto

bo inaczej

nie wypada

Drzewo


drzewo


gdy patrzę na Twą nagość

i szatę na ziemi

nie mogę pojąć

jak się zgadzasz

tak obnażać

przed nami

listek za listkiem

dzień za dniem

aż zostaniesz

odsłonięte

do bólu korzeni

i piękne

w swej przeźroczystości

nas zawstydzającej

którzy

lubimy się

ukrywać

za słówkami

uśmieszkami

niczym listkami

z lęku

przed zranieniem

by serce

odsłonięte

z bólu

nie pękło

Sójka w kąpieli


sójka w kąpieli

cały czat już krzyczy

sójka w kąpieli

sójka w kąpieli

tego jeszcze nie było

ludziska kochane

to już wykąpać się nie można

mam brudna latać i chodzić

masakra jakaś z wami

lubicie podglądać kąpiele

z takim namaszczeniem

że aż wstyd się robi

uważajcie

bo mogę wam uciec

i będziecie mnie szukać

za siódmą górą

za siódmą rzeką

i łzy gorzkie ronić

i tęsknić

za sójką w kąpieli

sójką w kąpieli

w kąpieli

Odejście


odejście

gdy będziesz odchodzić

pozostaw

drzwi otwarte

bym mogła

mieć nadzieję

że kiedyś

może

jeszcze wrócisz

pozostaw

filiżankę

kawy niedopitej

bym odnalazła

na niej

ślad ust Twoich

jeszcze ciepły

pozostaw

rękawiczki

pełne ciepła

dłoni Twych

by grzały moje

gdy będę marznąć

bez Ciebie

Mysikrólik


mysikrólik

to królik mysi

czy mysia królika

a może jednak Zdzisia

łamigłówka trudna

jak dojść do sedna

tej sprawy

arcyciekawej

nad którą się głowią

od samego rana

trzy najlepsze głowy

na czacie

to znaczy

Olimpia Janusz i Zdzisio

nasze ulubione trio

a mysikrólik

tymczasem

bierze kąpiel

rozkoszną

w kaskadzie

i w nosie ma

i mysię

i królika

i Zdzisia

Klucz


klucz

do czego służy klucz

do otwierania

drzwi

serca

śrubek

do moderowania

czatu

serca

sójek

do blokowania

czatu

serca

nieproszonych

gości

na czacie

dlatego

taki klucz

przechowuje się

w lodówce

na wszelki

wypadek

Jak wygląda niedziela


Jak wygląda Niedziela

Tadeusz Boy-Żeleński


By unik­nąć am­ba­ra­suWzię­to Rok za mia­rę cza­su.Dzie­lą go (bar­dzo wy­god­nie)Na mie­sią­ce i ty­go­dnie.Ty­dzień znów z grub­sza po­dzie­lęNa zwy­kłe dni i Nie­dzie­lę.Do pra­cy są zwy­kłe dzion­ki,A Nie­dzie­la dla mał­żon­ki.W ten dzień, by naj­więk­sza ciu­raWy­zwo­lo­na jest od biu­ra.Każ­dy ze swo­ją nie­wia­stąRad wy­bie­ra się za mia­sto.Po­daj ra­mię ma­gni­fi­ceI jaz­da z nią na uli­cę.Oczy­wi­sta, że i dziat­kiSpie­szą obok swe­go tat­ki.Przo­dem Ma­ryj­ka, a za niąKle­men­tyn­ka, Brzuś i Fra­nio.W cią­gu mi­łej tej po­dró­żyCzło­wiek tro­chę się za­ku­rzy.Szko­da no­wej suk­ni w grosz­ki:Szu­kaj mę­żu­siu do­roż­ki.Każ­da, jak to zwy­kle w świę­ta,Od­po­wia­da ci: za­ję­ta.Żona ci wy­pru­wa fla­ki:„Bo ty za­wsze je­steś taki”.Oży­wio­na tą ga­węd­kąDro­ga mija do­syć pręd­ko.Szczę­ściem wzbie­ra miej­skie łonoGdy traw­kę wi­dzi zie­lo­ną.Już was tyl­ko prze­strzeń krót­kaOd­dzie­la od pi­wo­gród­ka.Ale, kto ma licz­ną dzia­twę,Nic mu w ży­ciu nie jest ła­twe.Fra­nio się prze­stra­szył gęsi,A Ma­ryj­ka woła „ęsi”.Brzu­sio­wi pot spły­wa z czo­łaI co gor­sza nic nie woła.Wszyst­ko mija, więc szczę­śli­wieSie­dzi­cie wresz­cie przy pi­wie.Miło sły­szeć jest Tra­wia­tęW wy­ko­na­niu fir­my „Pa­thé”.Kie­dy czło­wiek so­bie pod­je,Dziw­nie tkli­wy jest na me­lo­die.Ogry­za­jąc z kur­cząt ko­ściNu­cisz „za zdro­wie mi­ło­ści...”Ocię­ża­łym nie­co kro­kiemWra­casz do dom póź­nym zmro­kiem.Te­raz wiel­ka pan­to­mi­na:Do snu kła­dzie się ro­dzi­na.Naj­pierw Ma­ryj­ka, a za niąKle­men­tyn­ka, Brzuś i Fra­nio.Pa­trzysz ła­ko­mie, jak żonaRoz­dzie­wa pierś i ra­mio­naSłoń­ce, wieś, Tra­wia­ta, piwo,My­śli pły­ną ci le­ni­wo.A fi­nał exkur­syi ca­łej:Nowy bąk za trzy kwar­ta­ły.

Ukojenie


ukojenie

pierwsze siwe włosy

na Twej skroni

zdradzają

troskę Twoją

o mnie

gdy wtulona

w Ciebie

szukam

ukojenia

szepczesz mi

cichutko

wszystko

dobrze

jedyna

Polska


Polska

Antoni Słonimski


I cóż powiedzą tomy słowników,lekcje historii i geografii,gdy tylko o niej mówić potrafikrzak bzu kwitnący i śpiew słowików.

Choć jej granice znajdziesz na mapach,ale o treści, co je wypełnia,powie ci tylko księżyca pełniai mgła nad łąką, i liści zapach.

Pytasz się, synu, gdzie jest i jaka?W niewymierzonej krainie leży.Jest w każdym wiernym sercu Polaka,co o nią walczył, cierpiał i wierzył.

W szumie gołębi na starym rynku,w książce poety i na budowie,w codziennej pracy, w życzliwym słowie,znajdziesz ją w każdym dobrym uczynku.


Na zdjęciu: Bieszczady


P.S. Kochani, jeśli macie ochotę, to wstawcie w komentarzu swoje ulubione zdjęcie albo zdjęcia, które się kojarzą wam z Polską

Nipodległość


Niepodległość

Antoni Słonimski


Ach, jak­że mi nie mó­wić o tych dniach ra­do­ści,O tej chmur­nej je­sie­ni, gdy w szu­mią­cym wie­trzeSzedł nad mia­stem ro­dzin­nym pierw­szy po­wiew wol­no­ści.Kie­dy­śmy peł­ną pier­sią pili to po­wie­trze,Nocą w ciem­nych ale­jach stło­cze­ni szpa­le­rem,Cze­ka­jąc, aż za­pło­nie świt nad Bel­we­de­rem.Jak­że Cie­bie przy­wi­tać ra­do­sna swo­bo­do?I czym uczcić naj­pięk­niej? Chy­ba tym uśmie­chemI mło­dzień­czej po­ezji burz­li­wą uro­dą,Co szła śpie­wem przez mia­sto i wra­ca­ła echem.