Słowo
słowo
.
mogę być
kroplą
mogę być
deszczem
wiatrem
powietrzem
smagać wichurą
pieścić ciszą
wyznawać miłość
miażdżyć nienawiścią
jak dobra wróżka
uzdrawiać wszystkich
jak czarownica
zamienić w myszkę
wiem
brzmi banalnie
ale to jest poezja
czasem
banalna
czasem
bezcenna
i jedno słowo
może
skruszyć
i jedno słowo
uzdrowić
duszę
.
Zdjęcie pobrane
https://pixabay.com
Darmowe pobieranie
.
.
Kochani,
.
pół roku temu rozpoczęłam swoją nieoczekiwaną przygodę ze słowem wierszowanym. Sześć miesięcy – to dużo czy mało? W skali życia człowieka jest to pewnie niczym kropla w morzu, lecz w moim życiu niesamowite doświadczenie, gdyż do poezji mi było jak ziemi do słońca albo jeszcze dalej. Teraz odkrywam ją codziennie w sobie i dookoła siebie. Ona po prostu jest wszędzie jak powietrze, którym oddycham. Ta fascynująca przygoda pozwala mi poznawać na nowo siebie samą. Ogarnia mnie jakiś nastrój na chwilę lub dłużej, rodzi się wiersz prawie mimochodem, utrwalam go na papierze i nastrój przemija, zaś wiersz pozostaje jak ślad niezatarty. Czytając ponownie ten wiersz wchodzę w ten nastrój sprzed kilku dni albo tygodni, co jest dla mnie ogromną niespodzianką i bogactwem. W kilku słowach można utrwalić coś wyjątkowego, ogarnąć cały świat. Dlatego poezja jest dla mnie obecnie jak esencja życia, jak drogie dobre perfumy, gdy jedna kropla na wieczór wystarczy i wiadomo już wszystko, bo ta jedna jedyna kropla zawiera w sobie wszystko, cały wszechświat.
.
Cieszę się ogromnie, że istnieje Leśny Zakątek i dzięki życzliwości Licji oraz Birdsa mogę tutaj przebywać i dzielić się swoimi wierszami, za co jestem im ogromnie wdzięczna. Dziękuję też wam wszystkim, moim przemiłym odbiorcom, za zainteresowanie, czas poświęcony na czytanie oraz komentowanie. Raduję się z każdego komentarza, nawet tego najkrótszego, gdyż jest dla mnie bezcenny i wzruszający. Widzę wtedy waszą reakcję, wiersz ożywa w was. Podobnie jak przepis w książce kucharskiej jest martwy, zanim się go nie wypróbuje, tak i wiersz w moim odczuciu nabiera barwy i smaku dopiero po przeczytaniu, bo coś porusza w każdym albo nie porusza, powoduje delikatny lub mocniejszy rezonans i wy dzielicie się ze mną swoim rezonansem, co dla mnie jest najpiękniejsze i najbardziej fascynujące. Wiersze żyją w was w jakiś tajemniczy sposób, przez chwilę albo dłużej. Słowa posiadają swoją niezwykłą moc.
.
Jestem też ogromnie wdzięczna naszej Poetce Monice, która swoim fachowym okiem spogląda na moje codzienne kreacje poetyckie i również komentuje, wyraża swoją opinię. Dzięki niej jestem spokojna, gdyż jestem całkowitym laikiem w tej dziedzinie i na początku nie wierzyłam nawet, że to, co piszę, to są prawdziwe wiersze.
.
.
Dziękuję wam wszystkim za to, że jesteście.
