Jowita

Grzywacz i szpak





Dziś opowiem o zdarzeniu. Sytuacja ma się tak:


z jednej strony grzywacz - z drugiej strony szpak.


Żaden z miejsca się nie ruszy, każdy pierś swą dumnie puszy,


żaden pola nie ustąpi, bo też w siłę swą nie wątpi.


Jak wypada ta przechwałka? Tu odpowiem krótko.


Oj, mój szpaczku, choć się starasz - przy grzywaczu to słabiutko!


Wiem, że niezły z ciebie kozak i krewka natura,


lecz wzrost nie ten, nie ta waga i nie ta postura.


Choć wysilasz się tak bardzo i pierś dumnie prężysz,


to grzywacza w tym konkursie raczej nie zwyciężysz.


Gdy przeciwnik wagi ciężkiej o dwie głowy cię przerasta,


lepiej poskrom temperament, odpuść zwadę - no i basta.


Trzeba w takiej sytuacji pójść po rozum do głowy


i zachować się w karmniku w sposób bardziej pokojowy.


Porozmawiaj więc z grzywaczem o ziarenkach, o pogodzie,


by z honorem się wycofać, no i w pełnej zgodzie!