Janusz Lewicki

Pierwsza Pomoc Przedmedyczna

Niestety to przerażajace zdjęcie nie jest fejkiem i kilka dni temu udostępnili je policjanci z Komenda Miejska Policji w Poznaniu.
Powstrzymam się od komentowania poziomu nieodpowiedzialności tego ojca i przypomnę Ci najważniejsze aspekty dot. bezpiecznego przewożenia dzieci.
Najważniejsze: często pytacie, co robić w sytuacji kiedy jesteście świadkiem nieprawidłowego przewożenia dzieci. Odpowiedz jest jedna: REAGUJ.
Dzieci są zbyt małe, żeby zdawać sobie sprawę z grożącego im niebezpieczeństwa i jak widać na zdjęciu, niczego nieświadome, świetnie się bawią.
Przypominam: zgodnie z aktualnymi przepisami, nawet 17-latek powinien korzystać z fotelika bezpieczeństwa podczas podróży samochodem, jeśli jego wzrost nie przekracza 150 cm. I chociaż wielu osobom takie prawo może wydawać się niedorzeczne, przestrzeganie go może uratować życie.
Zaintersowanych odsyłam do ustawy Prawo o Ruchu Drogowym, gdzie znajdują się wszystkie informacje dot. bezpiecznego przewożenia dzieci w samochodzie.
Zapamiętaj proszę: ZAWSZE REAGUJ i podaj wiedzę dalej.
Twoja reakcja może uratować komuś życie lub zdrowie.
I jeszcze, coś o co też pytacie, czyli wysokość mandatu.
Narażenie najmłodszych na niebezpieczeństwo podczas przewożenia samochodem i brak fotelików jest karane mandatem w wysokości 300 zł oraz w zależności od ilości przewożonych dzieci:
* 15 punktami karnymi – więcej niż dwoje dzieci,
* 10 punktami karnymi – dwoje dzieci,
* 5 punktów karnych – jedno dziecko.

Kopciuszek
Kopciuszek to niewielki ptak z rodziny muchołówkowatych.

Występowanie
Kopciuszek zwyczajny, to ptak, który występuje zarówno na terenie części Europy, jak i na terenie niektórych rejonów Azji. Występuje także w rejonie Afryki Północnej. Jest to ptak częściowo wędrowny – wędrują przede wszystkim te ptaki, które zamieszkują zimniejsze rejony Europy i Azji. Ptaki z rejonów cieplejszych, prowadzą osiadły tryb życia. Zimowiska północnych populacji znajdują się zarówno na terenie Indii jak i w innych rejonach tej części świata.

Kopciuszek zwyczajny występuje również w naszym kraju. Określany jest jako nieliczny ptak lęgowy. W rejonach górskich jest bardziej liczny. Niektóre osobniki przelatują przez nasz kraj, niektóre zimują w nim, wtedy populacja jest nieco większa. Występuje częściej w miastach niż poza nimi. Dość rzadko spotykany jest na terenach wiejskich.

Swoje gniazdo bardzo często zakłada w starych budynkach i podobnych miejscach. Występuje w terenie zurbanizowanym o wiele częściej niż na terenie nie zurbanizowanym, pod warunkiem jednak, że ma dostęp do terenów zielonych,.

Wygląd
Kopciuszek to ptak nieco mniejszy od wróbla. Długość ciała kopciuszka zwyczajnego, to około 16 cm, rozpiętość skrzydeł jest o 10 cm większa. Samiec i samica mają podobne rozmiary, jednak ubarwienie może się różnić. Samiec w trakcie godów ma upierzenie w większości łupkowo-czarne. Charakterystyczny dla niego jest także rdzawy ogon. Samiec w szacie spoczynkowej posiada upierzenie bardziej zbliżone do koloru szarego. Samice są dość łatwe do odróżnienia od samca, gdyż ich upierzenie jest bardziej jasne.

Ptaki są często porównywane i kojarzone z pleszką. To dwa różne gatunki, aczkolwiek można między tymi ptakami znaleźć wspólne punkty.

Pożywienie
Zjada bardzo często pokarm pochodzenia zwierzęcego – głównie owady, larwy, ale również niewielkie ślimaki, inne drobne bezkręgowce. W okresie jesiennym, gdy zdobycie tego pokarmu jest znacznie utrudnione, zjada również pokarm pochodzenia roślinnego – na przykład owoce jagód. Bardzo często szuka pokarmu na ziemi – zwinnie skacze, biega, wyszukuje pokarm, ale potrafi również pozyskiwać go z pni drzew i podobnych miejsc.

Lęgi
Samica wyprowadza dwa lęgi w roku, składając w każdym 5-7 jaj. Wysiaduje je przez 12-17 dni. Przez kolejne 2 tygodnie młode pozostają w gnieździe i są dokarmiane zarówno przez samca jak i samicę.

W Polsce ptak objęty jest ścisłą ochroną.

Kwiczoł

Pochodzenie

Kwiczoł jest niewielkim ptakiem wędrownym, pochodzącym z rodziny drozdów. Występuje na terenie znacznej części Europy oraz na terenie części Azji. Spotykany jest od zachodnich granic Europy do okolic Syberii. Widywany także w Azji Mniejszej i w Indiach. Jeszcze kilkaset lat temu, w Polsce występował nielicznie – znane są przypadki występowania jedynie na Mazurach. Z czasem populacja tych ptaków się zwiększyła do sporych ilości – dziś można go spotkać praktyczne w całej Polsce. Nie są to jednak ptaki występujące bardzo często, jednak widoczne. Charakterystyczne jest to, że w czasie przelotów jest dość liczny – kwiczoły występują wtedy w grupach sięgających ponad 100 ptaków W Polsce gniazda kwiczoła można znaleźć w sklepieniach drzew, na poziomo biegnących gałęziach, lub w rozwidleniu pni. Gniazdo zbudowane jest z elementów trawy i innych roślin i oblepione gliną. Z reguły gniazda występują na wysokości 5-7 metrów. Obecnie bardzo często zakłada swoje gniazda w niewielkim oddaleniu od siedzib ludzkich. Widywane były w parkach, na alejkach czy drzewach rosnących w mieście. W przypadku braku możliwości wybudowania gniazda na drzewie, korzysta z ustronnych miejsc w budynkach rolniczych i innych podobnych miejscach. Widywany jest również na drzewach rosnących na cmentarzach.

Kwiczoły występują pojedynczo, lub stadnie. W tym drugim przypadku kolonie są dość luźne a liczba ptaków oscyluje wokół liczby 50.

Wygląd

Z wyglądu kwiczoł przypomina kosa. Obie płcie wyglądają praktyczne tak samo, samice mają ubarwienie bardziej wyraźne. Upierzenie kwiczoła jest trójbarwne. Szary kolor piór na głowie, kontrastuje z brązowym grzbietem, oraz z wierzchem skrzydeł. Ogon jest czarno – brunatny. W locie można zauważyć biały spód skrzydeł. Młode kwiczoły maja bardziej brązowe upierzenie, które z czasem zmienia się w opisane powyżej.

Ptak mierzy około 27 centymetrów, rozpiętość skrzydeł sięga około 45 centymetrów. Nie jest ptakiem ciężkim – waży około dziesięciu dekagramów.

Pożywienie

Kwiczoły żywią się produktami pochodzenia zwierzęcego. W menu tych ptaków można znaleźć dżdżownice, owady, drobne skorupiaki i wiele innych. Część pożywienia, kwiczoł wygrzebuje z ziemi. Jeśli chodzi o produkty pochodzenia roślinnego, z reguły odżywia się nasionami oraz pędami roślin. Jesienią i zimą zjada miękkie owoce- jest wielkim fanem takich owoców jak jabłka. Chętnie gustuje również w głogu i jarzębinie.

Lęgi

kwiczol3Samica wyprowadza najczęściej jeden lęg, choć zdarza się, że i dwa. Pierwszy w okolicach miesiąca kwietna, drugi najczęściej w czerwcu. Samica składa do 6 jaj, które posiadają charakterystyczny bladoniebieski kolor. Wysiaduje je przez dwa tygodnie. Młode kwiczoły opuszczają gniazda po około 2 tygodniach. Z reguły są jeszcze nielotne – biegają po ziemi, pod kontrolą rodziców, którzy jednak pozostają w ukryciu. Z reguły nie obawiają się ludzi. Po dwóch tygodniach ich samodzielność jest o wiele większa, choć zdarza się, że i po tym czasie są jeszcze dokarmiane.

W Polsce są to ptaki podlegające ścisłej ochronie gatunkowej.

Nadleśnictwo Przedborów, Lasy Państwowe
3 godz.
·
#PokrzywaZwyczajna #UrticaDioica
Pamiętacie pokrzywy, które odegrały ważną rolę w baśni Hansa Christiana Andersena –
Dzikie łabędzie
A wiecie, że #MajowePokrzywy są najzdrowsze
Były one tam materiałem włókienniczym, którego pozyskanie wiąże się z cierpieniem, będącym zapłatą za magiczne właściwości.
Pokrzywa rośnie w wilgotnych lasach i zaroślach oraz bardzo często na żyznych siedliskach ruderalnych.
Jest użytkowana na wiele sposobów – to roślina lecznicza i kosmetyczna, jadalna i paszowa, dostarcza także włókien, barwnika i użytkuje się ją w ogrodnictwie.
Najbardziej jednak jest znana z powodu obecności kłująco-parzących włosków powodujących bolesne podrażnienia skóry ludzi i zwierząt.
Co można przyrządzić z pokrzywy
#NapójZielarki - zbieramy po garści młodych liści pokrzywy oraz kwiatów fiołka leśnego. Zalewamy wodą i gotujemy na wolnym ogniu. Po 10 minutach od zagotowania zlewamy klarowny napar i odstawiamy do ostygnięcia. Napój w smaku przypomina zieloną herbatę . Można go dosłodzić dowolnym miodem leśnym .
Dobre z Lasu

Stowarzyszenie Nasz Bóbr

Ku przestrodze️
Jak być skrajnie nieodpowiedzialnym pokazuje załączone zdjęcie. To grupa ludzi obserwujących/filmujących bobra w jednym z parków. Lokalizację bobra określa zielona strzałka a czerwoną strzałką oznaczona jest postać dziecka, które stoi od bobra około 1m. Obok stoi mama z drugim dzieckiem, ale nie jest zainteresowana bezpieczeństwem córki a tym, co nagrało się jej na telefonie.
To że bóbr nie ucieka to nie powód, żeby podchodzić do niego na odległość metra i naruszać jego strefę komfortu. Ona kiedyś się skończy i bóbr może się zdenerwować.
Bóbr nie jest misiem pluszowym, tylko dziko żyjącym zwierzęciem. Może mieć gorszy dzień, może być już zmęczony ponownymi wścibskimi osobami czy psami i może mieć krótszy lont. Czasem wygląda jak nieporadna kupka sierści, ale w sytuacji zagrożenia potrafi błyskawicznie doskoczyć do intruza. Odległość jak dzieli go od dziecka jak i reszty tych osób, bóbr pokona w ułamek sekundy a uścisk szczęk bobra to kilka ton na centymetr kwadratowy. W przypadku konfrontacji, przy odrobinie szczęścia skończy się kilkoma szwami. I nie będzie to atak, tylko obrona!

I nie bóbr będzie winny a człowiek. Nieodpowiedzialny człowiek.
Nigdy w historii nie było udokumentowanego ataku bobra na człowieka. Nigdy nie zdarzyło się, żeby bóbr sam z siebie zaatakował i nigdy się to nie wydarzy. Jeśli jednak komuś przetrąci rękę lub nogę (albo waszemu psu) będzie to tylko obrona i tylko WASZA wina. A dowód jest na tym właśnie zdjęciu.
I jeszcze jedno na koniec. Nikt nikomu nie zabrania patrzeć na bobra w stawie, ale im bliżej podchodzisz, tym krócej go oglądasz. I zastanów się czy chciałabyś/łbyś, aby ktoś wchodził ze smartfonem do Twojej kuchni lub sypialni.

Nadleśnictwo Hajnówka, Lasy Państwowe
2 godz.
·
Przełom maja i czerwca, to czas kukułki szerokolistnej. To gatunek byliny należący do rodziny storczykowatych. Rośnie na wilgotnych glebach torfowych środkowej Europy, głównie na wilgotnych łąkach.
Fot. K. Komar
#nadlesnictwohajnowka #lasypanstwowe #puszczabialowieska #bialowiezaforest #natura #wiosna #kwiaty #botanikalesna #storczyk #kukulkaszerokolistna

Lasy Państwowe

#LasBezTajemnic
Wygląda jak gąsienica, ale nią nie jest i motyla z tego nie będzie!
Oto larwa błonkówki - rośliniarki, Bryzguna brzozowca. Jak sama nazwa wskazuje, stołuje się na brzozach intensywnie pałaszując ich liście. A zjeść musi dużo, bo to naprawdę spory owad - masywna larwa osiąga nawet 5cm długości!
Rozmiar to jedno, ale bryzguny potrafią coś naprawdę niezwykłego. By odstraszyć potencjalnego drapieżnika, larwa... strzela (!) swoją własną krwią (hemolimfą) z... przetchlinek, czyli otworów, którymi stawonogi oddychają.
Dziwaczna kombinacja, ale chyba skuteczna, bo choć taka larwa z pewnością stanowi smaczny kąsek, to Bryzgun brzozowiec pozostaje gatunkiem raczej pospolitym
Fot. D. Dziektarz
#LeśnaCiekawostka #owady #bryzgun #celpal

Lasy Państwowe
1 godz.
·
#LeśnaCiekawostka
Potwornością, a czasem dziwotworem nazywamy w żargonie leśnym, zniekształcenie pędu widoczne na zdjęciu, w potocznym języku mówimy zaś- czarcia miotła.
Powstaje zwykle na skutek infekcji drzewa przez wirusy, bakterie i grzyby. Z zainfekowanego pędu, corocznie wyrastają liczne skrócone i mocno splątane pędy boczne tworząc po kilku czy kilkunastu latach swoistą gęstwinę gałązek.
Okazuje się jednak, że i ta choroba drzewa ma pozytywne aspekty- pozyskane z czarcich mioteł pędy pozwalają na wyhodowanie nowych, zwykle ozdobnych odmian danego gatunku.

Bieszczadzki Park Narodowy
58 min ·
W słoneczną niedzielę najlepiej prezentuje się pełnik alpejski (Trollius altissimus). Na zdjęciach prezentujemy pełnika z naszego ogrodu edukacyjnego przy Terenowej Stacji Edukacji Ekologicznej BdPN w Wołosatem i na Połoninie Wetlińskiej.
Ziołorośla z pełnikiem alpejskim możemy zaobserwować przy szlaku z Halicza w kierunku przełęczy Goprowskiej i na Połoninie Wetlińskiej. Podziwiajmy jego kwiaty i pamiętajmy, że podlega ochronie, tak jak całość przyrody na terenie Parku Narodowego.