Wedlug Wikipedia - Wolna Encyklopedia
Łuskwiak topolowy
Łuskwiak topolowy (Pholiota populnea (Pers.) Kuyper & Tjall.-Beuk) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae)[1].
Morfologia
Kapelusz
Średnica 6–20 cm. U młodych osobników jest półkulisty, później długo pozostaje wypukły, i tylko niekiedy u starszych okazów staje się płaski. Ma kolor od kremowochrowego przez kremowobrązowy do czerwonawobrązowego. Powierzchnia gęsto pokryta wełnistą osłoną, która z czasem staje się łuskowata. U starszych okazów łuski pozostają tylko przy brzegu kapelusza[4].
Blaszki grzyba
W młodości szarobeżowe, potem ciemnoszarobrązowe[4]
Trzon
Wysokość 3–8 cm, grubość 1–3 cm. Zazwyczaj kapelusz osadzony jest na nim centralnie, ale czasami bocznie. Posiada wełnisty pierścień, dołem zazwyczaj jest zgrubiały. Ma kolor nieco jaśniejszy od kapelusza, tylko u podstawy jest ochrowobrązowy. Powyżej pierścienia jest białawy i gładki, poniżej pokryty jest wełnistymi łuseczkami[4].
Miąższ
Bladoochrowobrązowy i gorzkawy[4].
Wysyp zarodników
Brudnobrązowy[5]. Zarodniki o rozmiarach 6–10 μm[6].
Występowanie i siedlisko
Występuje w zachodniej części USA oraz w Europie[7]. W Europie Środkowej jest dość rzadki[4], w Polsce również[8].
Rośnie na martwym drewnie topoli lub na żywych topolach, głównie w lasach łęgowych. Notowany był również na wierzbie białej i robinii. Owocniki wytwarza od sierpnia do października[3]. Są dość trwałe i mogą przetrwać czasami do wiosny następnego roku[8].
Znaczenie
Saprotrof i groźny pasożyt topoli. Jego grzybnia rozrasta się w twardzieli drewna, wywołując zgniliznę drewna. Atakuje drzewo głównie w miejscu ran. Ze względu na gorzki smak jest niejadalny[6].
Zobacz więcej
Łuskwiak topolowy
Łuskwiak topolowy (Pholiota populnea (Pers.) Kuyper & Tjall.-Beuk) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae)[1].
Morfologia
Kapelusz
Średnica 6–20 cm. U młodych osobników jest półkulisty, później długo pozostaje wypukły, i tylko niekiedy u starszych okazów staje się płaski. Ma kolor od kremowochrowego przez kremowobrązowy do czerwonawobrązowego. Powierzchnia gęsto pokryta wełnistą osłoną, która z czasem staje się łuskowata. U starszych okazów łuski pozostają tylko przy brzegu kapelusza[4].
Blaszki grzyba
W młodości szarobeżowe, potem ciemnoszarobrązowe[4]
Trzon
Wysokość 3–8 cm, grubość 1–3 cm. Zazwyczaj kapelusz osadzony jest na nim centralnie, ale czasami bocznie. Posiada wełnisty pierścień, dołem zazwyczaj jest zgrubiały. Ma kolor nieco jaśniejszy od kapelusza, tylko u podstawy jest ochrowobrązowy. Powyżej pierścienia jest białawy i gładki, poniżej pokryty jest wełnistymi łuseczkami[4].
Miąższ
Bladoochrowobrązowy i gorzkawy[4].
Wysyp zarodników
Brudnobrązowy[5]. Zarodniki o rozmiarach 6–10 μm[6].
Występowanie i siedlisko
Występuje w zachodniej części USA oraz w Europie[7]. W Europie Środkowej jest dość rzadki[4], w Polsce również[8].
Rośnie na martwym drewnie topoli lub na żywych topolach, głównie w lasach łęgowych. Notowany był również na wierzbie białej i robinii. Owocniki wytwarza od sierpnia do października[3]. Są dość trwałe i mogą przetrwać czasami do wiosny następnego roku[8].
Znaczenie
Saprotrof i groźny pasożyt topoli. Jego grzybnia rozrasta się w twardzieli drewna, wywołując zgniliznę drewna. Atakuje drzewo głównie w miejscu ran. Ze względu na gorzki smak jest niejadalny[6].