Janusz Lewicki

Bieszczadzki Park Narodowy
2 godz. ·
Furanokumaryny to związki stanowiące zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi oraz zwierząt. Występują one we wszystkich częściach barszczu Sosnowskiego i są odpowiedzialne za właściwości parzące tej rośliny. Substancje te w kontakcie ze skórą i pod wpływem działania promieni UV powodują powstawanie trudno gojących się oparzeń. Aby minimalizować zagrożenie dla zdrowia związane z usuwaniem barszczu Sosnowskiego zabiegi wykopywania roślin realizowane są niezwłocznie po zaobserwowaniu wzrostu tych roślin. Usuwanie barszczu Sosnowskiego na terenie Parku jest realizowane w ramach projektu p.n. “Czynna ochrona zagrożonych gatunków i siedlisk w ekosystemach nieleśnych Bieszczadzkiego Parku Narodowego w latach 2019-2023”, finansowanego z Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Występowanie gatunku na terenie BdPN jest ograniczone do terenów dawnego gospodarstwa rolnego "Igloopol" w Tarnawie Niżnej.

Nadleśnictwo Przedborów, Lasy Państwowe
1 dni
·
#DomekDlaOwadów? Czemu nie.
Jak zaplanować Co zrobić
Przede wszystkim należy znaleźć odpowiednią lokalizację dla takiego domku.
Pszczoły murarki ogrodowej preferują miejsca suche i słoneczne .
Najbardziej odpowiednie na domki są rurki o średnicy ok. - mm.
Bardzo ważne jest również, żeby z jednej strony zaślepić rurkę, tak aby wlot do niej był tylko od jednej strony.
Musi być to wykonane bardzo szczelnie, w przeciwnym razie murarka ogrodowa jej nie zasiedli.
Należy również wlot/wylot rurek skierować na południe, zachód lub wschód.
Północ jest nie odpowiednia.
Jest to tak ważne ze względu na słońce, o którym wcześniej wspominaliśmy.
Hodowla pszczół murarek ogrodowych udaje się tym lepiej, im będą miały więcej słońca.
Jeżeli chcemy aby nasza kolonia rozwijała się, musimy pamiętać o tym, żeby co roku dokładać coraz więcej materiału do gniazdowania.
Aby zrobić domek dla murarki ogrodowej najlepszym, najtańszym oraz najprostszym sposobem jest użycie #RurkiTrzcinowe.
Trzcina jest najchętniej zasiedlanym materiałem przez pszczoły.
Pojedyncza rurka powinna mieć długość ok. 20 do 25 cm.
Każdą rurkę należy odcinać tuż za kolankiem, tak aby z jednej strony była szczelnie zamknięta, a z drugiej otwarta.
W ten sposób przygotowane rurki należy umieszczać po kilkanaście lub kilkadziesiąt sztuk. Dobrym pomysłem jest umieszczenie ich w opasce po butelce plastikowej np. po wodzie. Takie rurki najlepiej jest umieszczać w poziomie, choć pion lub skos również jest przez pszczoły akceptowalny.
Można również zrobić rurki z pustych łodyg innych roślin np. rdestowca. Pamiętajmy jednak, że trzcina daje najlepsze rezultaty.
#ŚwiatowyDzieńPszczół
Fot. Marcin Frąckowiak

Koziułki. Wyglądają jak gigantyczne komary, ale nie są w stanie nas ukąsić.

Koziułki (Tipula spp.), zwane również komarnicami, to duże muchówki, które wzbudzają w ludziach strach, ponieważ wyglądają zupełnie jak gigantyczne komary. Nie trzeba się jednak ich obawiać - są niegroźne.
Natura wyposażyła koziułki w długie, cienkie odnóża, jednak trudno powiedzieć dlaczego. Jak do tej pory nie odkryto, aby miały jakieś szczególne przeznaczenie. Wiadomo, że są one bardzo łamliwe, ale nie jest to dla nich żaden problem. Wręcz przeciwnie, może im to czasami ocalić życie.

Tipula spp. – Koziułki
Tipulidae – Koziułkowate
Zwane też komarnicami. Delikatne, długonogie i długoczułkie muchówki. Ubarwienie ciała zmienne, często jasne, jednolite, mało kontrastowe. Na przedpleczu zwykle słabo odcinające się od tła szarobrązowe podłużne pasy. Odwłok samicy spiczasto zakończony, samca tępo zakończony. Skrzydła przezroczyste, najczęściej bez plam, lub słabo plamkowane.

Liczebność. Niektóre gatunki pospolite i bardzo liczne – na przykład koziułka warzywna Tipula oleracea – inne rzadkie
Biotop. Lasy i ich skraje, łąki, ogrody, parki, brzegi zbiorników wodnych, nieużytki, przydroża…
Wymiary. To duże muchówki. Tipula oleracea dobija do 25 mm długości ciała
Aktywność. Kwiecień – październik, chociaż pojedyncze osobniki bywają widywane na śniegu zimą
Lokalizacja. Występują w całym kraju
Pokarm. Nektar, spadź. Larwy fitofagiczne, żywią się opadłymi liśćmi i innymi martwymi fragmentami roślin, korzeniami i nadziemnymi częściami roślin zielnych; w ciągu dnia żerują zwykle pod ziemią, nocą wygrzebują się na powierzchnię
Podobne. W Polsce występują 64 gatunki koziułek (stan na październik 2020), których odróżnienie w wielu przypadkach wymaga analizy genitaliów oraz szczegółów w ubarwieniu ciała
Uwagi. Autor obserwacji –
avidal
Gatunki występujące w Polsce:

Ośrodek Edukacji Przyrodniczo-Leśnej w Jeziorach Wysokich, Lasy Państwowe
2 godz.
·
#DzieńPszczół
Pszczoły kojarzą się nam zwykle z pszczołą miodną. Warto jednak wiedzieć, że pszczół jest dużo więcej.
W Polsce aż około 470 gatunków owadów należy do rodziny pszczołowatych, a różnych gatunków owadzich zapylaczy jest wielokrotnie więcej.
To od nich zależy nas los, bo prawie 80% gatunków roślin lądowych do przetrwania i rozmnażania potrzebuje pszczół.
Co wiesz, a czego jeszcze nie wiesz o pszczołach? Zachęcamy do rozwiązania krótkiego quizu. A przed jego rozwiązaniem warto obejrzeć film "Leśni zapylacze" (linki w komentarzach).
#PszczołyWracająDoLasu #ParkPszczeli #hoteldlazapylaczy
fot. Paweł Mrowiński

DLA przypomienia memu pokoleniu i troszkę starszemu( bo o tym już sienie mówi )

Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej

maja roku w Żarach urodził się Tadeusz Ślusarski – tyczkarz, jeden z najbardziej utytułowanych sportowców tej konkurencji.
Karierę sportową zaczynał od piłki ręcznej, trenował też biegi sprinterskie i skok w dal. W Technikum Samochodowym w Żarach wychowania fizycznego uczył go Grzegorz Kurkiewicz, który namówił go do trenowania skoków o tyczce. Po maturze Tadeusz Ślusarski przeniósł się z Żar do Warszawy, gdzie związał się ze klubem Skra Warszawa.
🎖 W 1971 roku zdobył pierwszy w karierze medal mistrzostw kraju, stając na najniższym stopniu podium. Niedługo później pobił rekordy Polski, Europy i halowy rekord świata. Na igrzyskach olimpijskich w Montrealu w 1976 r. zdobył złoto.

Podczas finału Ślusarski oddał tylko trzy skoki, zaliczone w pierwszych próbach (5,20; 5,40 oraz 5,50). Tyle samo skoczyli jeszcze Fin Antti Kalliomaki i Amerykanin Dave Roberts. Złoty medal przypadł Polakowi, ponieważ miał najmniej prób i wszystkie wysokości pokonał za pierwszym razem. Był to pierwszy w historii igrzysk olimpijskich medal wywalczony przez Polaków w skoku o tyczce!
🗣 Cecylia Ślusarska, matka skoczka, tak zareagowała na złoto olimpijskie syna: „Oj, co to była za radość, nie mogliśmy się nacieszyć. Niedługo potem, jeszcze zanim zrobiło się jasno, ktoś zapukał do drzwi. Milicja. Zabrali nas na posterunek, tam był z nami wywiad, a potem mogliśmy rozmawiać z synem”.
Na kolejnej olimpiadzie w Moskwie (1980 r.) zdobył srebro, ustępując jedynie Władysławowi Kozakiewiczowi. Sukcesy te przyniosły mu ogromną popularność.
W 1986 roku zdobył swój ostatni medal mistrzostw Polski. Karierę zakończył w 1988 roku. Zaczął pracować jako trener m.in. w klubie Start Otwock. Uczył także WF-u w Liceum Ogólnokształcącym im. K.I. Gałczyńskiego w Otwocku.

‍ Tadeusz Ślusarski był bardzo ambitnym sportowcem, ciężko pracował, nie opuszczał treningów, a swoje porażki starał się przekuwać w sukcesy. Władysław Kozakiewicz – największy jego konkurent do medali i jednocześnie dobry kolega – w wywiadzie dla TVP Sport zauważył, że Ślusarski był typem wojownika, „ale był dużo spokojniejszy podczas zawodów od pozostałych. Nie było widać, że się denerwuje. Emanował od niego spokój”. Rywalizacja obu tyczkarzy rozgrzewała kibiców do czerwoności. Prawdopodobnie dzięki temu obaj osiągali świetne wyniki sportowe.
🗣 Przyjaciel Ślusarskiego Władysław Komar wspominał: „Tadek był zawodnikiem, który potrafił wygrywać w nieprawdopodobnych sytuacjach, nieraz stojąc już na z góry przegranej pozycji. Zawsze tak prowadził konkurs, że jeżeli kilku tyczkarzy pokonało tę samą wysokość, to wygrywał »Ślusarz«”.

Przyjaciele, Tadeusz Ślusarski i Władysław Komar, bardzo się różnili. Tadeusz, był osobą spokojną, małomówną i skromną. Władysław zaś, przez niektórych nazywany najbarwniejszą postacią w historii polskiego sportu, był duszą towarzystwa. Wiele osób nie mogło wyjść z podziwu, że oni naprawdę się przyjaźnią. Byli jak ogień i woda.
Zginęli razem, 17 sierpnia 1998 roku, w wypadku samochodowym między Brzozowem i Przybiernowem w ówczesnym województwie szczecińskim. Razem też zostali pochowani we wspólnej mogile na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
ℹ Więcej ciekawych historii i dokumentów z zasobu IPN można znaleźć na portalu Przystanek Historia w tematyce Archiwum IPN
(link: https://przystanekhistoria.pl/pa2/tematy/archiwum-ipn).
KA.
#ArchiwumIPN #AIPN #IPN #sport #medalista #olimpijczyk #Ślusarski