Nous utilisons des cookies et des technologies similaires pour assurer la sécurité et le bon fonctionnement de Wildlife Pulse, et — avec votre consentement — pour mémoriser des préférences telles que le thème d'affichage. Les cookies essentiels fonctionnent sans consentement. En savoir plus dans notre Politique de cookies.
Paramètres des cookies
Choisissez les catégories de cookies et de stockage que vous autorisez. Les cookies essentiels sont requis pour le service et ne peuvent pas être désactivés.
Essentiels
Toujours actif
Session de connexion, protection CSRF, sécurité et langue de l'interface mémorisée.
Préférences
Mémoriser le thème d'affichage (clair/sombre) dans votre navigateur.
Analytique
Statistiques de visites et mesure d'utilisation (Google Analytics), uniquement avec votre consentement.
Łuskwiak topolowy (Pholiota populnea (Pers.) Kuyper & Tjall.-Beuk) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae)[1].
Morfologia
Kapelusz
Średnica 6–20 cm. U młodych osobników jest półkulisty, później długo pozostaje wypukły, i tylko niekiedy u starszych okazów staje się płaski. Ma kolor od kremowochrowego przez kremowobrązowy do czerwonawobrązowego. Powierzchnia gęsto pokryta wełnistą osłoną, która z czasem staje się łuskowata. U starszych okazów łuski pozostają tylko przy brzegu kapelusza[4].
Blaszki grzyba
W młodości szarobeżowe, potem ciemnoszarobrązowe[4]
Trzon
Wysokość 3–8 cm, grubość 1–3 cm. Zazwyczaj kapelusz osadzony jest na nim centralnie, ale czasami bocznie. Posiada wełnisty pierścień, dołem zazwyczaj jest zgrubiały. Ma kolor nieco jaśniejszy od kapelusza, tylko u podstawy jest ochrowobrązowy. Powyżej pierścienia jest białawy i gładki, poniżej pokryty jest wełnistymi łuseczkami[4].
Miąższ
Bladoochrowobrązowy i gorzkawy[4].
Wysyp zarodników
Brudnobrązowy[5]. Zarodniki o rozmiarach 6–10 μm[6].
Występowanie i siedlisko
Występuje w zachodniej części USA oraz w Europie[7]. W Europie Środkowej jest dość rzadki[4], w Polsce również[8].
Rośnie na martwym drewnie topoli lub na żywych topolach, głównie w lasach łęgowych. Notowany był również na wierzbie białej i robinii. Owocniki wytwarza od sierpnia do października[3]. Są dość trwałe i mogą przetrwać czasami do wiosny następnego roku[8].
Znaczenie
Saprotrof i groźny pasożyt topoli. Jego grzybnia rozrasta się w twardzieli drewna, wywołując zgniliznę drewna. Atakuje drzewo głównie w miejscu ran. Ze względu na gorzki smak jest niejadalny[6].
I po grzybobraniu. Dziś rano w okolicach Bukowca odbyło się grzybobranie edukacyjne. Nikt nie wrócił z pustym koszem. W rozpoznawaniu grzybów pomagał Teodor Furs.
Najcięższego grzyba znalazła pani Joanna - 762g.
Po grzybobraniu uczestnicy mogli zrobić sobie pamiątkowy magnes bieszczadzki dzięki paniom Eli i Gosi ze stowarzyszenia Ludzie z Pasją.
Pogoda dopisała, bo była taka jak być powinna na grzybobraniu. Zapraszamy w okolice Bukowca, gdzie na stokach Korbani, Tołsty i Kiczory w leśnictwach Bukowiec, Polanki i Rajskie są jedne z najlepszych grzybowisk w Bieszczadach.
Fot. Daria Jadwisieńczak #las#Bieszczady#Bukowiec#grzyby#grzybobranie
Fruczak gołąbek -- przypomina kolibra i wzbudza zachwyt swoim wyglądem. Macha skrzydłami kilka tysięcy razy na minutę, co sprawia, że jego skrzydła są prawie niewidoczne. W locie jest szybki i zwinny, wydaje też furkot podobny do odgłosu kolibra w locie. Podobnie jak ten ptak zawisa nad kwiatami i zastyga w miejscu.
Ten gołąbek to nie koliber. Przyrodnicy zdradzają, jaka jest prawda
Fruczak gołąbek, nomad i jeden z najciekawszych motyli w Polsce, już pojawił się w naszym kraju. Potrafi machać skrzydłami kilka tysięcy razy na minutę, a żywi się nektarem kwiatów. Choć nazwa sugeruje podobieństwo do gołębia, to w rzeczywistości znacznie bardziej przypomina kolibra, z którym bywa często mylony. Gdzie występuje i co warto o nim wiedzieć?
Fruczak gołąbek to motyl z rodziny zawisakowatych, który wyróżnia się na tle większości motyli za sprawą swojego charakterystycznego wyglądu. Ma do 4,5 centymetrów długości, krępą budowę, szaro-brązowe oraz pomarańczowe skrzydła i ssawkę, dzięki której jest w stanie spijać nektar z kwiatów. Jego gąsienice mają zieloną lub brązową barwę z charakterystycznym zakończeniem - niebieskim rogiem.
Dorosłe osobniki fruczaka gołąbka przylatują do Polski z południa w maju i czerwcu, stąd też gatunek ten nazywany jest nomadycznym. Owad jest aktywny w ciągu dnia i ma bardzo dobry wzrok. To dzięki niemu jest w stanie reagować na wszelkie niebezpieczeństwo. W locie osiąga prędkość do 50 km/h.
Gdzie występuje fruczak gołąbek?Fruczak gołąbek, znany także jako dłużniec gwiaździk, jest dość pospolitym motylem. Można go spotkać w Polsce, gdy żeruje na łąkach, a także w ogrodach. Lubi przy tym zmieniać okolicę, robi to często i jeśli o to chodzi - bywa dla entomologów nieprzewidywalny. Oprócz Europy jest widywany także w Ameryce Północnej, Afryce i Azji.
Jak zwabić fruczaka gołąbka do ogrodu?
Fruczak gołąbek lubi bogate w nektar kwiaty o wąskich i długich kielichach. Odwiedza np. budleje, dalie, floksy, fuksje, goździki, lawendy, petunie, żmijowce i szałwie. Czytaj więcej: Leń marcowy pojawił się... w maju. Co się stało? Czego się obawiać?Po przylocie do Polski owad ten często składa jaja, a najchętniej wybiera do tego liście wiciokrzewu i przytulii. Zdarza się nawet, że przylatuje do kwiatów na balkonach, nawet tych, które znajdują się na wyższych kondygnacjach.