Janusz Lewicki

Nadleśnictwo Piotrków,Lasy Państwowe

Smutne wieści...

#bocianyczarneonline ‍ Jeden z młodych bocianów czarnych, które wyleciały z lasów RDLP w Łodzi, bociek o kodzie 0430 z Nadleśnictwo Piotrków,Lasy Państwowe niestety zakończył swoją wędrówkę na wschodzie Rumunii.
Co wiemy o jego losach?
17 sierpnia wyleciał z Polski, przelatując nad Beskidem Niskim w pobliżu nieczynnego już (dzięki układowi z Schengen) przejścia granicznego Ożenna-Niżna Polanka. Do Rumunii wleciał 18 sierpnia. 19 sierpnia zatrzymał się na terenach rolniczych‍ przed Dunajem na wschodzie Rumunii. Tam żerował nad kanałami nawadniającymi aż do 26 września 2022. Ale 27 września loger wykazał brak aktywności naszego bociana.
Dzięki nieocenionej pomocy Cristiana Turcana z Rumunii loger udało się odzyskać. Nie wiadomo, co było przyczyną śmierci bociana, ale na załączonym zdjęciu widać, że bezpośrednio w pobliżu kanału znajdują się linie energetyczne. Być może kolizja z drutami spowodowała śmierć tego młodego osobnika.
Z bociana zostały tylko pióra i nieliczne kości. Na błotnistym brzegu kanału Cristian odnalazł również ślady dzików i psów, które zapewne wcześniej znalazły ptaka.
Nasz bocian odleciał 1001 km od rodzinnego gniazda w Nadleśnictwie Piotrków. Średnio w czasie wędrówki przelatywał 283 km dziennie.
Wiemy też, że czekacie na wieści od Figo i Fago, ale nie mamy nowych informacji. Zapewne są gdzieś w rejonie bez zasięgu telefonii komórkowej.
Autor zdjęć: Cristian Turcan
Tekst: prof. Piotr Zieliński, Katedra Ekologii i Zoologii Kręgowców, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Łódzkiego, Uniwersytet Łódzki
Lasy Państwowe

Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Pile, Lasy Państwowe

Fotografowanie przyrody
dostajemy od Państwa wiele zdjęć które zachwycają niepowtarzalnymi ujęciami
Szczególne zdjęcia zwierząt, które nigdy nie pozują, może na chwilę się zatrzymają i wtedy fotograf ma to szczęście zrobić piękne zdjęcie.
W fotografii przyrodniczej, podobnie jak w reporterskiej, niewykorzystane okazje na wyjątkowe ujęcie nigdy się nie powtarzają - pisze w SZTUKA FOTOGRAFOWANIA PRZYRODY Paweł Fabijański.
Fotografując przyrodę odkrywamy jej piękno i tajemniczość. Uczymy się cierpliwości.
Życzymy Państwu dużo radości i wrażeń w fotografowaniu otaczającej przyrody oraz jak najwięcej okazji do wyjątkowych ujęć.
M.B
L. Jaworski

Lasy Państwowe
31 min ·
Dzisiaj mamy Światowy Dzień Drzewa Oliwnego!
Nie słyszeliście? Podejrzewamy, że mało kto słyszał, tym bardziej, że oliwki w naszym kraju niespecjalnie chcą rosnąć A to roślina o bardzo silnej, pozytywnej symbolice, związanej z pokojem, zdrowiem czy płodnością.
Tak się jednak składa, że możemy spotkać w Polsce rośliny z rodziny Oliwkowatych, choć na pierwszy rzut oka ciężko byłoby to przyznać, tym bardziej, że potrafią się znacznie od siebie różnić. I tak, choćby Jesion wyniosły czy Ligustr pospolity (tzw. "żywopłot" ) należą właśnie do rodziny oliwkowatych, więc w dniu drzewa oliwnego spojrzyjmy na nie przychylniej
Fot. D. Dziektarz
#oliwkowate #jesion #ligustr #świętanietypowe

Kruk.

Kruki od wieków towarzyszą człowiekowi. Jedni je podziwiają, inni się ich boją. Wokół tych ptaków krąży wiele historii, jedno jest pewne, że nawet prawdziwe historie o krukach są niezwykłe.

Kruk (Corvus corax) to największy żyjący w Polsce ptak należący do wróblowatych, czyli tego samego rzędu co poczciwy i niewielki wróbel. Długość ciała kruka może wynosić nawet 70 cm, a masa bardzo często przekracza kilogram. Niemały podziw wzbudza piękne, czarne z fioletowo-zielonkawo-niebieskim połyskiem upierzenie. Charakterystyczną cechą kruków jest ich masywny dziób oraz „broda", którą tworzą dłuższe pióra. Należy także pamiętać, że tak jak wszystkie wróblowate, kruk ma cztery palce łączące się z nogą na tej samej wysokości, z czego trzy są skierowane do przodu, a najbardziej wewnętrzny – do tyłu.

Wśród kruków nie ma wyraźnej różnicy między samcem a samicą. Jedynie podczas obserwacji osobników stanowiących parę, można zauważyć, że samce mają bardziej połyskujące upierzenie i są większe od samic.

Kruki są jednymi z najwcześniej przystępującymi do lęgów ptakami. W pary dobierają się już około lutego. Chociaż w okresie jesienno-zimowym łączą się w ogromne stada, to przynajmniej na początku okresu lęgowego wybierają samotność.

Oprócz umiejętności akrobatycznych kruki podczas godów wykorzystują również swój niebywały talent wokalny. Bardzo często można spotkać koncertujące pary. Oprócz znanego każdemu głosu, który można sylabizować w następujący sposób „kruk, kruk, kruk”, wydają jeszcze dźwięki, które można tak opisać: „krak, krak, krak, krak”, „krik, krik, krik, krik” lub „krok, krok, krok, krok”. Dla osób przebywających w lesie, odgłosy te mogą wydać się nieco przerażające, jednak tak naprawdę nie ma się czego bać.

Lasy Państwowe
26 min ·
Owoce pełne witaminy C zupełnie za darmo!
I to nie tylko w #BlackFriday
Pamiętajcie, że w polskich lasach znajdziecie owoce, w których zawartość witaminy C jest często nawet większa niż w popularnych cytrusach.
Między innymi rokitnik zwyczajny, róża dzika, śliwa tarnina, to krzewy, których owocami polecamy się obecnie zainteresować.
Czas po pierwszych przymrozkach to idealny moment na ich zbiór, gdyż łatwiej je wtedy zerwać z gałązek oraz tracą cierpki smak.
Może ktoś robi przetwory lub inne smakołyki z owoców wyżej wymienionych krzewów?
Tutaj (film) znajdziecie kilka ciekawostek na temat rokitnika: https://bit.ly/3F0snsu
#OdpornośćzLasu #LeśnaSpiżarnia #OwoceLeśne

Lasy Państwowe
1 godz.
·
#DzieńPluszowegoMisia
Chyba każdy go ma lub miał.
Pluszowy miś to atrybut dzieciństwa (a może nie tylko ) i jedna z najpopularniejszych zabawek w Europie już od XIX w.
Pamiętajcie, żeby przytulać, głaskać, karmić czy tarmosić wyłącznie pluszowego towarzysza. Tego prawdziwego misia najlepiej zostawić w spokoju...
Macie swojego ulubionego pluszaka?
S. Bartosz
#Miś #PrzytulMisiaNieNiedźwiedzia

Morfologia
Nasięźrzał pospolity jest rośliną wieloletnią o wysokości od 5 do 30 cm, o podziemnych, mięsistych i bezzieleniowych kłączach, z których wyrasta od czerwca do sierpnia jeden nadziemny liść. Ogonek liścia rozgałęzia się dychotomicznie, dzieląc blaszkę na dwie części: asymilacyjną i zarodnionośną. Liść płonny (asymilacyjny) jest podłużnie jajowaty lub eliptyczny, całobrzegi, tępy, ku nasadzie zwężony, lekko zbiegający w ogonek, obejmujący część zarodnionośną liścia. Osiąga do 10 cm długości i 4 cm szerokości.

Kłos zarodnionośny z dwoma szeregami kulistych zarodni ułożonych po 10-35. Ścianka zarodni zbudowana jest z wielu warstw komórek i nie posiada żadnego mechanizmu otwierającego. Zarodnie pękają szczeliną na szczycie. Zarodniki produkowane są w dużej ilości (nawet do kilkunastu tysięcy), wszystkie są jednakowe (paprocie jednakozarodnikowe). Zarodniki dojrzewają od czerwca do sierpnia.

System korzeniowy rozwinięty jest w niewielkim stopniu. Nieliczne, słabo rozgałęzione i mięsiste korzenie współżyją z grzybami w procesie mykoryzy. Gametofit żyje pod ziemią, jest bezzieleniowy i współżyje z grzybami. Odsłonięte jego części stają się bladozielone i zachowują zdolności fotoautotroficzne.

Nasięźrzał pospolity oprócz zarodników rozmnaża się również wegetatywnie za pomocą nowych kłączy tworzących się z pączków korzeniowych. Populacje tego gatunku są dość liczne, średnio liczą od kilku do kilkuset osobników.

Rozmieszczenie i ekologia
Gatunek szeroko rozprzestrzeniony. Występuje w Europie, Azji, Afryce i Ameryce Północnej. Zwarty zasięg gatunku obejmuje w Europie obszar od Wysp Brytyjskich i Francji po południową Skandynawię, Polskę i łuk Karpat, na południu obejmując Bułgarię, Serbię i środkowe Włochy. W rozproszeniu spotykany jest jednak poza tym na całym kontynencie. W Polsce rośnie w rozproszeniu na terenie całego kraju.

Na Warmii i Mazurach odnotowany w rezerwacie przyrody "Jezioro Iłgi".

Preferuje wilgotne, śródleśne polany, wilgotne łąki i gleby wapienne. Nieco rzadziej spotykany jest w lasach łęgowych, przesuszonych olsach i na torfowiskach. Gatunek charakterystyczny łąk trzęślicowych ze związku Molinion caeruleae.

Wartość użytkowa
W Polsce jest to gatunek rzadko spotykany. Objęty jest ścisłą ochroną gatunkową od 2004 roku. Ze względu na dość szybkie ustępowanie nasięźrzała z licznych stanowisk, gatunek został umieszczony w "Czerwonej liście roślin i grzybów Polski" (2006) o kategorii zagrożenia V, w grupie gatunków narażonych na wyginięcie. Głównym zagrożeniem dla tej paproci jest osuszanie siedlisk oraz zmiana sposobu użytkowania łąk oraz zarastanie przez zbiorowiska zaroślowe.

Ciekawostki
Nasięźrzałowe występują najczęściej w krajach tropikalnych, gdzie znajdują się najbardziej wyspecjalizowane gatunki m.in. epifityczne.

Bibliografia
Szweykowska A., Szweykowski J., Botanika. Systematyka, Warszawa 1993.