Janusz Lewicki

Efektowne, duże białe kwiaty pływające na powierzchni wody w Topile.
Grzybień biały (Nymphaea hybrida) zwany nenufarem posiada długi (nawet do 2,5 m) ogonek. Na powierzchni wody unosi się dzięki licznym komorom powietrznym w blaszce liściowej i ogonku oraz za sprawą śluzu wydzielanego przez włoski gęsto pokrywające spód liścia. Śluz ten chroni też liść przed wysychaniem.
Kwitnie od czerwca do października. Kwiaty otwierają się tylko za dnia i są zapylane przez owady, choć występuje też samopylność. Mają delikatny, łagodny zapach i trwałość 3-4 dni. Po przekwitnięciu szypułka kwiatowa skręca się spiralnie wciągając kształtujący się owoc pod powierzchnię wody.
Fot. Wojtas Furmanek
#rokbotaniki #liliawodna #nenufar #topiło #nadlesnictwohajnowka

Rozpoczęliśmy #wrzesień. Ale wiecie skąd jego nazwa
Dziewiąty miesiąc roku zawdzięcza swoją nazwę wrzosowi zwyczajnemu Calluna vulgaris. To wytrwała krzewinka, pokrywająca się kwiatami już w sierpniu. Spotkać ją można w suchych i świetlistych borach, ale również na odsłoniętych miejscach po pożarach, wiatrołomach lub na rolniczych nieużytkach.
Ta często spotykana roślina o liliowo-różowych dzwoneczkowatych kwiatach z drobnymi ułożonym naprzeciwlegle listkami jest niezwykle wartościowa.
Wrzos ma wiele właściwości leczniczych. Działa m.in. przeciwzapalnie, przeciwreumatycznie i uspokajająco. Stąd jego zastosowanie w kosmetyce i zielarstwie.
Wrzos jest rośliną miododajną, a pozyskany z niego nektar ma specyficzny, ciemno-bursztynowy kolor.
Jego charakterystyczny zapach, ze względu na naturalnie występującą dużą zawartość olejków eterycznych, jest niezwykle intensywny.
Lekko gorzkawy smak jest ciekawym dodatkiem do wielu potraw.
️Miód wrzosowy dodawany do napojów ma właściwości rozgrzewające.
Szkoci oraz Irlandczycy ze względu na powszechność wrzosu wytwarzali z niego piwo i stosowali go do produkcji materacy, mioteł oraz kryli nim dachy.
Wrzosy kwitną co roku, jednak nie zawsze wszystkie krzewinki zakwitają jednocześnie. Tak dzieje się raz na kilka lat. Wśród fioletowych kobierców wrzosów można spotkać gałązki z kwiatami o nieco bledszym lub nawet białym kolorze. W gęstych wrzosowych kobiercach znajduje kryjówki wiele owadów🕷 i niektóre ptaki. Często spotkać można jaszczurki.
#fioletowelove #różowelove #wjakwrzesień
fot. A. Kiszczak

Rzadko który grzyb ma nazwę tak adekwatną do swojego wyglądu!
Nawet gdy jadalnych, chętnie zbieranych grzybów brakuje, spacer po lesie zawsze mogą umilić nam te małe ogniki czające się w ściółce. Żywa barwa i finezyjne kształty Pięknoroga największego dają nam doskonały pretekst ku temu, by opowiedzieć najmłodszym co nieco o grzybach. Nie wszystkie bowiem noszą kapelusze i nie wszystkie muszą wylądować w zupie Rozkładając materię organiczną pełnią niezwykle istotną funkcję, a sam ich widok przywodzi na myśl kadry z filmów o przyrodzie najdalszych z krain
Fot. D. Dziektarz
#pięknoróg #grzyby #las

#leśnazagadka
Jest bliskim kuzynem naszego rodzimego krzyżaka i jest to jeden z największych pająków w Polsce. Samica osiąga długość nawet 25 mm, samce są znacznie mniejsze i mierzą zwykle około 7 mm 🕷
Jego pajęczyna jest duża, kolista, gęsto upleciona w płaszczyźnie pionowej, z charakterystycznym zygzakowatym szwem wzmacniającym (stabilimentum) 🕸
Pająk ten swą nazwę zawdzięcza ubarwieniu podobnemu do futra tygrysa, posiadają poprzeczne żółto-czarne pasy, które upodabniają go do osy i wielu innych jadowitych owadów
W Polsce spotykany jest najliczniej na południu, głównie na porośniętych wysoką trawą, zarówno suchych, jak i wilgotnych łąkach, nieużytkach, skrajach młodników nad brzegami zbiorników wodnych, a nawet w ogrodach, bardzo często występuje na krzewach owocowych, takich jak malina
Co ciekawe, gatunek pojawił się w Polsce dopiero niecałe dwieście lat temu. Do XIX wieku spotykano go wyłącznie na obszarach ciepłych krajów basenu Morza Śródziemnego
Wiecie o jakim gatunku mowa? Dajcie znać w komentarzach
Fot. Karolina Jarmuł

Kózkowate
Kózkowate (Cerambycidae) to rodzina owadów, która liczy dziś około 25 000 gatunków. W Polsce żyje około 180 gatunków z tej rodziny owadów.
Wygląd
Najbardziej charakterystyczną cechą tej rodziny owadów są długie czułki, które mogą przekraczać pięciokrotnie długość ich ciała. Nie mniej charakterystyczna jest smukła budowa ciała. Ubarwienie ciała od jednolitego do wzorzystego, często z metalicznym połyskiem. Zwykle odwłok jest schowany pod pokrywą skrzydeł. Samice są zwykle większe od samców. Zdarza się też inne ubarwienie obu płci. Larwy są robakowate z uwstecznionymi odnóżami, ciało z dobrze wyodrębnioną, ciemną głową.