Barbara Obmińska

Na Nowy Rok

Nowy Roku, Nowy Roku,

co przyniesiesz w darze?

Pierzchną żale, miną troski,

dobry się okażesz.

.

Stańmy kołem Przyjaciele,

weźmy się za ręce,

uśmiech bije z wszystkich twarzy,

czegóż chcieć nam więcej.

.

Tu, w Zakątku, moi Drodzy

pokonamy smutki,

na składanie pięknych życzeń

rok będzie za krótki !!!

💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕

Kruche ciasto

2 1/2 szklanki mąki Krupczatki

2/3 szklanki mąki kartoflanej

1 szklanka cukru pudru

1 kostka margaryny Kasia

1 jajko

1 łyżka gęstej śmietany

1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia


Oba rodzaje mąki i cukier puder przesiać do miski, dodać proszek do pieczenia, wymieszać, dodać miękką margarynę, jajko i śmietanę, szybko zagnieść jednolite ciasto, uformować kulę i w przykrytej miseczce włożyć do lodówki na co najmniej 3 godziny; ciasto może poczekać w lodówce 2-3 dni.

Może stanowić spód do szarlotki, można zrobić ciastka kręcone przez maszynkę albo , po rozwałkowaniu, upiec łamańce do maku.

Smacznego ?


Ciastem można wylepić foremki do babeczek i upieczone kruche babeczki napełnić bitą śmietaną i udekorować truskawkami lub poziomkami (lato) lub kremem maślanym kawowym i udekorować wiśniami z konfitury lub połówkami orzechów włoskich (zima)

PIERWSZE URODZINY LEŚNEGO ZAKĄTKA

Pochrząkują ryjki, stukają kopyta,

święto do Zakątka od rana zawita.

Hop, hop.. gdzie jesteście Gospodarze Mili

Licjo! Licjo! Birdsie! mały rudzik kwili.


Kosy pogwizdują, pełzają pełzacze,

dzięcioł stuka w pieniek - kiedy Was zobaczę?

Modraszki, bogatki, kapturki, sosnówki

spomiędzy gałązek wystawiają główki.


Mama B. z przychówkiem do pasa się kłania,

całą swą czeredkę przyprowadza łania.

Żbiczek-rozbójniczek serek cicho zjada,

ścigać małej Zosi wcale nie wypada.


Miss Zakątka dzielnie urok swój roztacza.

Nawet lisek Alfik nie udaje gracza

tylko szybko łyka to, co ma na misie

(,, mały kęs słoninki też by przydał mi się").


Zaś dzicze rodzinki w zawrotnej ilości

pochłaniają wszystko, co na stole gości.

Malutki Łaciatek serca wszystkich skrada,

jak coś zdemoluje, to Birds wnet poskłada.


Mili Gospodarze, dzisiaj Wasze święto,

przecież Wy od zawsze sprzyjacie zwierzętom!

Wasz Leśny Zakątek to cud jest prawdziwy,

dla wszystkich mieszkańców klimat tu życzliwy.


Oto się zebrało Czatowiczów grono,

już pora świętować, serca wszystkie płoną.

Wesoło i gwarno wkoło się zrobiło,

oby tu w Zakątku królowała miłość!

Miłość w Zakątku

Kto kogo kocha - pytanie to trudne,

łączenie się w pary szło dosyć marudnie...

Asia z Książęciem na baobabie,

Natka z Kotożbiczkiem w śnieżnej oprawie.

Tereska czeka na Rudzika,

zaś Roman zgadza się na Dzika.

Doti by chciała Alfa liska,

Zdzisiowi myśl o Zosi błyska.

Jowicie śnią się piękne łanie,

Mamuśka B. Jance się dostanie.

Ruszają pary przytulone,

tango argentyńskie rozognione

roztapia śniegi Zakątkowe,

z miłości wszyscy tracą głowę.

Kotożbiczek i lisek

Któż to skrada się do talerza ?

Jest biały serek, co Licja zrobiła

i mięsko świeże sobie leży,

bo lisia ferajna jeszcze nie przybyła.


To Kotożbiczek lśniący i dorodny!

Rana za uchem? Trudno, tak bywa.

Uśmiech na pyszczku ma za to pogodny

kiedy kolację w spokoju spożywa.


W ciemności błyszczy rude futerko,

ktoś idzie cichutko, na paluszkach.

Powiewa ogon, lśnią białe ząbki,

ponad oczkami sterczą dwa uszka.


Patrzy, nie wierzy, miejsce zajęte!

Co to ma znaczyć? Co za przybłęda

mięsko i serek mój pałaszuje,

talerz należny lisom zajmuje!


Zbiera się w sobie, hyc na Kotożbika!

Kocisko zupełnie traci głowę,

ogon pod siebie, nogi za pas i zmyka!

Lisek dojada kolacji połowę.

Madzia i pijana klawiatura

- No chodź, malutka, popracujemy.

- Nie mam ochoty...eepp...moja droga.

- Wiesz, że czas nie ma swojej ceny,

muszę dokończyć utwór na bloga.


- Wszystko mi zwisa, każde kliknięcie

to cios wprost w moje czarne klawisze,

daj lampkę wina, może mi przejdzie

i wtedy wiersz kolejny napiszesz.


- Dam ci jogurtu, czy chcesz greckiego,

żeby ukoić ból twoich styków?

- Daj...eepp... koniaku, tak, francuskiego

ale co najmniej pięć dużych łyków.


Więc Madzia wściekła bierze długopis

i kreśli wzorem pradawnych skryb

wiersze na kartkach, te najpiękniejsze,

a klawiatura ma offline tryb.

Kolacja

Jeść czy nie jeść, oto jest pytanie.

Wieczorem na kolację przyszły sobie łanie.

Pełny stół wita, wkoło kłody nowe,

a łania przewodniczka traci wtedy głowę.

Czy to bezpieczne, czy można spróbować?

Chyba trucizną nie chcą poczęstować !

Dwa kroki do przodu, trzeci kroczek w bok

lecz zapach nęci, może zrobić skok...

W końcu decyzja ,,można zacząć jeść''

Wszyscy odetchnęli, jedenasta sześć...