Barbara Obmińska

Czerwcowa podróż



Koniec urlopu, plecak gotowy,


idziesz na dworzec, pociąg już rusza.


Patrzysz przez okno - film się rozwija,


pasażer może zacząć się wzruszać.


Po lewej Poprad, trzeba się żegnać,


płyń wodo sobie aż do Bałtyku...


patrz, przy kamieniu czapla stoi


i szuka ryb dla swych basałyków.


Brzozowy lasek, w nim pięć sarenek,


w białe kropeczki troje bambini,


leżą cichutko, sił nabierają,


oby dożyły następnej zimy.


Dwie stacje dalej rozległe pola,


a po nich bocian dostojnie kroczy,


wciąż czujnie zerka w prawo i w lewo,


najmniejszej żabki nie chce przeoczyć.


Jedziemy sobie, trochę już nudno,


może kanapkę, może cukierka...


wtem zerkasz w okno...widzisz przecudną


barwę bażanciego bolerka.


Kury bażancie przez zagon ciekną


choć strach na wróble dzielnie stróżuje.


Kury niegroźne, skubią dżdżownice,


na pewno roślin nie stratują.


Pole pszenicy lekko faluje,


w nim sarna mała cichutko stoi,


młodziutkie ziarna sobie łasuje -


muszę się najeść drodzy moi.


Wspominasz swoje piękne wakacje,


przed Tobą nowy wyjazd się szykuje,


patrz i obserwuj, zbieraj wspomnienia,


niech zimą Ci ich nie brakuje.