#zima

Lasy Państwowe

#tajemnicenatury
Pomimo ciągłych obserwacji, badań i doświadczeń, nie poznaliśmy jeszcze wszystkich sekretów natury
W naszym klimacie drzewa liściaste generalnie zrzucają liście na zimę, ale zauważyliście pewnie, że niektóre z nich nie spadają i pomimo utraty barwy wiszą na gałęziach aż do wiosny. Zjawisko to szczególnie łatwo zaobserwować u młodych dębów, grabów i buków, a powodów jego występowania do dzisiaj nie udało się do końca wyjaśnić.
Przyczyną pozostawania martwych liści na pędach jest brak w pełni wykształconej warstwy odcinającej, która w normalnych warunkach pozwala liściom swobodnie odpaść.
Istnieje oczywiście szereg hipotez dlaczego tak się dzieje: suche liście mogą stanowić dodatkową osłonę przed wiatrem i ochronę przed zgryzającymi pędy jeleniowatymi, być może służą także za dodatkowy "spichlerz" na wiosnę lub magazynek wody, którą podczas odwilży oddaje nagromadzony na nich śnieg. Część badaczy zastanawia się z kolei, czy dobrze wysuszone, opadające w późniejszym terminie liście, nie wpływają korzystnie na rozkład materii w ściółce.
Być może, jak to w przyrodzie, za końcowy efekt odpowiada po prostu suma wielu, drobnych korzyści, dająca ewolucyjną przewagę tym drzewom
Fot. D. Dziektarz
#las #drzewa #zima

Nadleśnictwo Baligród, Lasy Państwowe
·
Styczniowe spotkanie z rzemlikiem plamistym. Zima to dla prawie wszystkich naszych gatunków owadów okres spoczynku. Mogą ją przeżywać pod postacią jaj, larw, poczwarek lub postaci doskonałych.
Rzemlik plamisty (Saperda scalaris) Fot. Marcin Scelina
#zima #bieszczady #rzemlik

Nadleśnictwo Baligród, Lasy Państwowe
.
Samczyk i samiczka
krzyżodziób świerkowy (Loxia curvirostra)
Fot. Kajetan Duell
#Bieszczady #zima #las #ptak
#Krzyżodziób świerkowy
Krzyżodziób świerkowy (Loxia curvirostra) to gatunek ziarnojada z podrodziny łuszczaków, nieco większy od wróbla. Samiec już dorosły ma czerwone upierzenie z brunatnymi skrzydłami i ogonem. Młode samce są różnie ubarwione, od żółtozielonego do pomarańczowego. Samice są szare z wierzchu z ciemnym kreskowaniem, żółty lub pomarańczowo-zielony nalot na głowie i kuprze. Od spodu jest żółta, tył biały z kreskowaniem. Dziób charakterystyczny, duży, skrzyżowany na końcu.Występowanie i środowisko PL
Europa, część Azji, północna Afryka, Ameryka Północna. Zamieszkuje lasy iglaste, przede wszystkim świerkowe. W Polsce bardzo nieliczny. Można go spotkać w górach oraz w w rejonie północno-zachodnim. Podczas inwazyjnych nalotów liczny. W całej Polsce można ten gatunek zaobserwować podczas przelotów.
.
Tryb życia i zachowanie
Jest ptakiem koczującym, czasem inwazyjnym. Gdy jest nieurodzaj szyszek świerkowych ptak przenosi się w poszukiwaniu pokarmu na inne tereny, nawet poza obszary normalnego występowania. Nie jest płochliwy.
.
Pożywienie
Odżywia się nasionami drzew iglastych, w szczególności nasionami szyszek świerkowych. Gdy brakuje szyszek ptak ten zadowala się innym pokarmem, na przykład owocami jarzębiny.
.
Rozmnażanie
Gnieździ się zimą i wczesną wiosną, gdy jest najwięcej pokarmu na świerku, 4-5 m nad ziemią. Nierzadko panują wtedy największe mrozy. Gniazdo jest zbudowane z gałązek drzew iglastych, wysoko w koronie drzewa iglastego. Czasem wyprowadza dwa lęgi w roku, ale tylko wówczas, gdy jest obfitość szyszek świerkowych. Pierwszy lęg od stycznia lub końca grudnia do marca, a nawet maja. Samica składa 3-4 jaja, które wysiaduje przez 14-16 dni. Opiekuje się nimi samica. Pisklęta w gnieździe pozostają przez 2 tygodnie.Ochrona i zagrożenia LC
Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. W Polsce ptak ten jest objęty ochroną gatunkową.
.
Ciekawostki
Samica składa w gnieździe jaja podczas największych mrozów. Dzieje się tak ze względu na obfitość pokarmu w tym czasie.