#rokbotaniki2022

Kwiaty, w kwiatach, w kwiatach
Krwawnikiem od dawien nazwa określano zioła, które pomagały tamować krwawienie. Z czasem nazwę zawężono do rodzaju Krwawnik, którego lista tradycyjnych zastosowań jest zresztą znacznie dłuższa i obejmuje także m.in. dolegliwości układu trawiennego.
Szczególnie warto się jednak przyjrzeć jego kwiatostanom, bo to prawdziwa, kwiatowa incepcja Mamy tu bowiem do czynienia z baldachogronem, na które składają się koszyczki złożone z licznych kwiatów języczkowatych (te niewielkie płatki) i rurkowatych ("środki"). Z bliska widać, że niewielkie kwiaty rurkowate wyglądają z kolei, jakby same miały swoje płatki...
Fot. D. Dziektarz
#krwawnik #zioła #rokbotaniki2022

Lasy Państwowe

Dziś dzień brody!
Jak się okazuje, brodaczy mamy nie tylko wśród ludzi. Tak jak w męskiej brodzie można podobno chować różne rzeczy, tak i w przyrodzie, wśród brodopodobnych włosków i szczecinek kwiatów, lubią schować się krople rosy powstałej wilgotnego, wrześniowego poranka I od razu wiadomo, gdzie kryje się cała ta woda, od której przemakają nam buty!
Fot. D. Dziektarz
#woda #rosa #rokbotaniki2022

Powoli już będzie przekwitać piękna, złota Tojeść pospolita.
Ziele dawniej poważane i o dużym znaczeniu użytkowym - służyło jako "lek na sto chorób" czy surowiec do produkcji zielonego i żółtego barwnika do tkanin.
To również jedna z roślin odzwierciedlająca silny w Polsce kult maryjny. Wiele ludowych nazw roślin nawiązywało w jakiś sposób do postaci Matki Boskiej. I tak mamy np. Pantofelki Matki Boskiej, Warkoczyki Najświętszej Panienki czy wreszcie - Gruszki Matki Boskiej, która to nazwa nawiązywała do gruszkowatych owoców tojeści
Fot. D. Dziektarz
#rośliny #tojeść #botanika #rokbotaniki2022

Lato w pełni i nawet przy drodze, czy polnej ścieżce, można trafić na ciekawe zioła o bardzo długiej tradycji stosowania na przypadłości ciała i... ducha
Dziurawiec, jak sama nazwa wskazuje, jest dziurawy - miejsca na liściach, w których gromadzą się olejki eteryczne, wyraźnie prześwitują. Na przestrzeni wieków zwano go jednak bardzo różnie, często wiążąc te określenia z okresem kwitnienia - okolicami 24 czerwca, skąd wzięło się "ziele świętojańskie".
Przez wzgląd na czerwonawy sok niekiedy zwano go także "zajęcząkrewką", a od kształtu kwiatów - dzwonkami
Jak przytacza Fischer, lud powszechnie uważał dziurawca za ziele skuteczne przeciwko złym duchom, szczególnie przydatne w ochronie nowonarodzonych dzieci i matek w połogu. Na potwierdzenie przytacza nawet ciekawą opowieść, swego czasu krążącą po małopolskich wsiach:
Boginki (mamuny) porwały kobietę w połogu i wlokły ją przez pola. Szczęśliwie jedna z nich była kulawa i zła na towarzyszki, że te nie chciały na nią poczekać, poradziła porwanej, by chwyciła się dzwonka (dziurawca). Gdy kobiecie się to udało, mamuny momentalnie ją puściły
Dziurawiec stosowano jako remedium na różne bóle wewnętrzne, kobiece, przeciwko padaczce, a nawet... wściekliźnie. Obecnie udowodniono przeciwdepresyjne działanie ziela dziurawca, ale ze względu na potencjalnie niebezpieczne skutki uboczne, związane z reakcjami krzyżowymi z innymi substancjami, w jakie wchodzą składniki aktywne rośliny, odradza się jego samodzielne stosowanie.
Fot. D. Dziektarz
#etnolas #dziurawiec #medycynaludowa #RokBotaniki2022