Janusz Lewicki
@janusz-lewic…
Nadleśnictwo Przedborów, Lasy Państwowe
1 godz.
·
#LeszczynaPospolita #Corylusavellana #Orzeszkileszczynowe #Leszczynoweplacuszki #Dobrezlasu
Czas na leszczynę...
Zapraszamy do zgłębienia historii leszczynowych...
Według starożytnych Greków - Apollo miał odkupić od Hermesa wynaleziony przez niego flet, dając mu w zamian kij pasterski i dar wieszczenia. Kij ten, zwany kaduceuszem, był leszczynową różdżką, której dotknięcie miało pomóc ludziom wyrazić swoje myśli za pomocą zgrabnych słów. I tak Hermes został bogiem elokwencji...
W mitologii irlandzkiej pojawia się wzmianka o łososiu, który zjadł orzechy z wszystkich dziewięciu leszczyn rosnących wokół stawu zwanego źródłem mądrości i posiadł w ten sposób całą wiedzę świata.
Leszczyna to też drzewo mądrości w tradycji nordyckiej, gdzie jest świętym drzewem Thora oraz rzymskiej, poświęconej Merkuremu.
Natomiast w Anglii - wg XV-wiecznej "Księgi św. Albansa" - dzięki leszczynie można było uzyskać niewidzialność. By to osiągnąć, trzeba najeść się nasion paproci i wędrować podpierając się leszczynowym kijem, na którym znajdowała się zielona leszczynowa gałązka.
Do końca XVII wieku w Europie używano rozwidlonego kija leszczynowego do wykrywania zarówno zakopanych skarbów, żył wodnych, rud metali, jak i do poszukiwania ciał pomordowanych, czy kryjówek złoczyńców.
Nasi słowiańscy przodkowie kultywowali leszczynę jako żywicielkę i drzewo opiekuńcze, które miało zażegnywać choroby. Być może przez to, że tak wcześnie zakwitała Albo dlatego, że nigdy nie uderzał w nią piorun
Jej kwitnące gałązki zatykano w drzwiach domostw - jako przeszkoda dla wszelkich złych duchów. W średniowieczu na Pomorzu do trumien sypano laskowe orzechy, aby zmarli mogli przekupić nimi złe moce. Natomiast za życia, miały chronić od bólu zębów.
W dawnej Polsce orzech darowany chłopakowi przez dziewczynę, miał go zniechęcić do dalszych zalotów.
W trakcie wigilii, jeśli kto trafi na zepsuty orzech laskowy, miał poważnie zachorować, a na pusty - szybko umrze.
Jest to roślina jednopienna, ale o kwiatach rozdzielnopłciowych. Kwiaty męskie zebrane są w długie kotki, natomiast żeńskie rozwijają się na krótkopędach, ukryte w pąkach. W czasie kwitnienia widoczne są tylko czerwone znamiona słupków, a kwitną zwykle w lutym, bądź marcu, dostarczając pyłku pszczołom wczesną wiosną.
Orzechy leszczynowe są pokarmem dla wiewiórek, orzesznic i dzików, a także ptaków, m.in. orzechówek, dzięciołów i sójek.
Twarde, ciężkie o czerwonawym odcieniu drewno dawniej służyło do wypalania węgla drzewnego używanego do produkcji prochu strzelniczego. Robiono z pędów wędki i laski. Gałązki leszczyny najlepiej nadają się na kije do pieczenia kiełbasy.
Orzechy laskowe poleca się rekonwalescentom, osobom znerwicowanym, czy pracującym umysłowo.
Mleczko wyciskane z orzechów laskowych może służyć jako środek przeciwkaszlowy, a wymieszane z pieprzem leczy łzawiące oczy i katar.
Kwiatostany męskie, które pojawią się za chwilę można wykorzystać do zrobienia leszczynowych placuszków...
Dobre z Lasu
Przepis znajdziecie w komentarzu pod postem.
Fot. M. Bruder, MN
Meer tonen
1 godz.
·
#LeszczynaPospolita #Corylusavellana #Orzeszkileszczynowe #Leszczynoweplacuszki #Dobrezlasu
Czas na leszczynę...
Zapraszamy do zgłębienia historii leszczynowych...
Według starożytnych Greków - Apollo miał odkupić od Hermesa wynaleziony przez niego flet, dając mu w zamian kij pasterski i dar wieszczenia. Kij ten, zwany kaduceuszem, był leszczynową różdżką, której dotknięcie miało pomóc ludziom wyrazić swoje myśli za pomocą zgrabnych słów. I tak Hermes został bogiem elokwencji...
W mitologii irlandzkiej pojawia się wzmianka o łososiu, który zjadł orzechy z wszystkich dziewięciu leszczyn rosnących wokół stawu zwanego źródłem mądrości i posiadł w ten sposób całą wiedzę świata.
Leszczyna to też drzewo mądrości w tradycji nordyckiej, gdzie jest świętym drzewem Thora oraz rzymskiej, poświęconej Merkuremu.
Natomiast w Anglii - wg XV-wiecznej "Księgi św. Albansa" - dzięki leszczynie można było uzyskać niewidzialność. By to osiągnąć, trzeba najeść się nasion paproci i wędrować podpierając się leszczynowym kijem, na którym znajdowała się zielona leszczynowa gałązka.
Do końca XVII wieku w Europie używano rozwidlonego kija leszczynowego do wykrywania zarówno zakopanych skarbów, żył wodnych, rud metali, jak i do poszukiwania ciał pomordowanych, czy kryjówek złoczyńców.
Nasi słowiańscy przodkowie kultywowali leszczynę jako żywicielkę i drzewo opiekuńcze, które miało zażegnywać choroby. Być może przez to, że tak wcześnie zakwitała Albo dlatego, że nigdy nie uderzał w nią piorun
Jej kwitnące gałązki zatykano w drzwiach domostw - jako przeszkoda dla wszelkich złych duchów. W średniowieczu na Pomorzu do trumien sypano laskowe orzechy, aby zmarli mogli przekupić nimi złe moce. Natomiast za życia, miały chronić od bólu zębów.
W dawnej Polsce orzech darowany chłopakowi przez dziewczynę, miał go zniechęcić do dalszych zalotów.
W trakcie wigilii, jeśli kto trafi na zepsuty orzech laskowy, miał poważnie zachorować, a na pusty - szybko umrze.
Jest to roślina jednopienna, ale o kwiatach rozdzielnopłciowych. Kwiaty męskie zebrane są w długie kotki, natomiast żeńskie rozwijają się na krótkopędach, ukryte w pąkach. W czasie kwitnienia widoczne są tylko czerwone znamiona słupków, a kwitną zwykle w lutym, bądź marcu, dostarczając pyłku pszczołom wczesną wiosną.
Orzechy leszczynowe są pokarmem dla wiewiórek, orzesznic i dzików, a także ptaków, m.in. orzechówek, dzięciołów i sójek.
Twarde, ciężkie o czerwonawym odcieniu drewno dawniej służyło do wypalania węgla drzewnego używanego do produkcji prochu strzelniczego. Robiono z pędów wędki i laski. Gałązki leszczyny najlepiej nadają się na kije do pieczenia kiełbasy.
Orzechy laskowe poleca się rekonwalescentom, osobom znerwicowanym, czy pracującym umysłowo.
Mleczko wyciskane z orzechów laskowych może służyć jako środek przeciwkaszlowy, a wymieszane z pieprzem leczy łzawiące oczy i katar.
Kwiatostany męskie, które pojawią się za chwilę można wykorzystać do zrobienia leszczynowych placuszków...
Dobre z Lasu
Przepis znajdziecie w komentarzu pod postem.
Fot. M. Bruder, MN
