#las

Lasy Państwowe

#tajemnicenatury
Pomimo ciągłych obserwacji, badań i doświadczeń, nie poznaliśmy jeszcze wszystkich sekretów natury
W naszym klimacie drzewa liściaste generalnie zrzucają liście na zimę, ale zauważyliście pewnie, że niektóre z nich nie spadają i pomimo utraty barwy wiszą na gałęziach aż do wiosny. Zjawisko to szczególnie łatwo zaobserwować u młodych dębów, grabów i buków, a powodów jego występowania do dzisiaj nie udało się do końca wyjaśnić.
Przyczyną pozostawania martwych liści na pędach jest brak w pełni wykształconej warstwy odcinającej, która w normalnych warunkach pozwala liściom swobodnie odpaść.
Istnieje oczywiście szereg hipotez dlaczego tak się dzieje: suche liście mogą stanowić dodatkową osłonę przed wiatrem i ochronę przed zgryzającymi pędy jeleniowatymi, być może służą także za dodatkowy "spichlerz" na wiosnę lub magazynek wody, którą podczas odwilży oddaje nagromadzony na nich śnieg. Część badaczy zastanawia się z kolei, czy dobrze wysuszone, opadające w późniejszym terminie liście, nie wpływają korzystnie na rozkład materii w ściółce.
Być może, jak to w przyrodzie, za końcowy efekt odpowiada po prostu suma wielu, drobnych korzyści, dająca ewolucyjną przewagę tym drzewom
Fot. D. Dziektarz
#las #drzewa #zima

Nadleśnictwo Baligród, Lasy Państwowe
·
Chionobionty to gatunki zwierząt żyjących na śniegu. Jednym z ciekawszych jest bezskrzydła muchówka nazywana ponowcem (Chionea sp.).
Dziś z lekka pada śnieg i można było zaobserwować ponowca jak wolnym krokiem maszeruje po ponowie.
Fot. Marcin Scelina
#las #Bieszczady #chionobionty #Chionea #ponowiec

Nadleśnictwo Baligród, Lasy Państwowe
·
U podstawy pni różnych gatunków drzew liściastych, na omszonych kamieniach i skałkach można spotkać dość okazały gatunek porostu - pawężnicę rozłożystą. Średnica jej plech może dochodzić nawet do 40cm. Jej wierzchnia barwa zależna jest od stopnia uwilgotnienia.
Pawężnica rozłożysta (Peltigera horizontalis) Fot. Marcin Scelina
#las #Bieszczady #porosty #lichenologia #Peltigera #pawężnica
Czytaj miej

Nadleśnictwo Baligród, Lasy Państwowe
.
Samczyk i samiczka
krzyżodziób świerkowy (Loxia curvirostra)
Fot. Kajetan Duell
#Bieszczady #zima #las #ptak
#Krzyżodziób świerkowy
Krzyżodziób świerkowy (Loxia curvirostra) to gatunek ziarnojada z podrodziny łuszczaków, nieco większy od wróbla. Samiec już dorosły ma czerwone upierzenie z brunatnymi skrzydłami i ogonem. Młode samce są różnie ubarwione, od żółtozielonego do pomarańczowego. Samice są szare z wierzchu z ciemnym kreskowaniem, żółty lub pomarańczowo-zielony nalot na głowie i kuprze. Od spodu jest żółta, tył biały z kreskowaniem. Dziób charakterystyczny, duży, skrzyżowany na końcu.Występowanie i środowisko PL
Europa, część Azji, północna Afryka, Ameryka Północna. Zamieszkuje lasy iglaste, przede wszystkim świerkowe. W Polsce bardzo nieliczny. Można go spotkać w górach oraz w w rejonie północno-zachodnim. Podczas inwazyjnych nalotów liczny. W całej Polsce można ten gatunek zaobserwować podczas przelotów.
.
Tryb życia i zachowanie
Jest ptakiem koczującym, czasem inwazyjnym. Gdy jest nieurodzaj szyszek świerkowych ptak przenosi się w poszukiwaniu pokarmu na inne tereny, nawet poza obszary normalnego występowania. Nie jest płochliwy.
.
Pożywienie
Odżywia się nasionami drzew iglastych, w szczególności nasionami szyszek świerkowych. Gdy brakuje szyszek ptak ten zadowala się innym pokarmem, na przykład owocami jarzębiny.
.
Rozmnażanie
Gnieździ się zimą i wczesną wiosną, gdy jest najwięcej pokarmu na świerku, 4-5 m nad ziemią. Nierzadko panują wtedy największe mrozy. Gniazdo jest zbudowane z gałązek drzew iglastych, wysoko w koronie drzewa iglastego. Czasem wyprowadza dwa lęgi w roku, ale tylko wówczas, gdy jest obfitość szyszek świerkowych. Pierwszy lęg od stycznia lub końca grudnia do marca, a nawet maja. Samica składa 3-4 jaja, które wysiaduje przez 14-16 dni. Opiekuje się nimi samica. Pisklęta w gnieździe pozostają przez 2 tygodnie.Ochrona i zagrożenia LC
Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. W Polsce ptak ten jest objęty ochroną gatunkową.
.
Ciekawostki
Samica składa w gnieździe jaja podczas największych mrozów. Dzieje się tak ze względu na obfitość pokarmu w tym czasie.

Nadleśnictwo Baligród, Lasy Państwowe
.
Niby zima to martwy czas dla uprawiania botaniki, ale każda chwila, gdy mróz odpuści jest doskonała by podglądać świat nadrzewnych mchów i wątrobowców. Jednym z łatwiejszych do znalezienia i oznaczenia gatunków jest wątrobowiec usznica spłaszczona (Radula complanata). Już nie raz pojawiał się ten gatunek na naszej stronie, ale chyba jeszcze nie w postaci tak ładnej i okazałej rozety na pniu olchy szarej.
Fot. Marcin Scelina
#las #Bieszczady #flora #briologia #wątrobowiec #Radula #usznica

Nadleśnictwo Baligród, Lasy Państwowe
.
ROK BOTANIKI - Mech bieszczadzkich borów.
W Roku Botaniki nie może zabraknąć mchów. Nie są to może najbardziej rzucające się w oczy rośliny i wiedza o nich w społeczeństwie również nie jest zbyt wielka, ale jak się im bliżej przyjrzymy to zobaczymy niezwykły i piękny świat tych delikatnych i drobnych roślin.
Baligrodzkie lasy są dość różnorodne na tle Bieszczadów. Zawdzięczają to zróżnicowaniu geologicznemu, które zwłaszcza na obszarze tzw. łuski Bystrego na południe od Baligrodu przejawia się mozaiką siedlisk żyznych i ubogich, podłoży zasobnych w węglan wapnia i ubogich. Na ubogich, trudno erodujących piaskowcach wykształcają się dolnoreglowe bory. W ich runie możemy obserwować całe bogactwo mchów, a często ma ono charakter zwartego kobierca, w którym przeplatają się różne gatunki
.Jednym z ciekawszych i bardziej okazałych mchów jest płaszczeniec fałdowany (Plagiothecium undulatum), którego ujmowany jest również pod nazwą naukową (Buckiella undulata). Jest gatunkiem związanym z borami świerkowymi i charakterystyczny jest dla borów górnoreglowych w Karpatach. W baligrodzkich lasach spotkamy go w dolnoreglowych borach jodłowo-świerkowych, które z racji tego, że porastają skaliste podłoże swą fizjonomią przypominają nieco bory regla górnego, choć wykształciły się u nas na wysokości 500-700m n.p.m.
Zarówno dolnoreglowe bory, jak i płaszczeńca fałdowanego możemy oglądać wędrując przez lasy doliny Rabskiego Potoku.
Fot. Marcin Scelina
#las #bór #Bieszczady #flora #rośliny #botanika #płaszczeniec #Plagiothecium #Buckiella

Nadleśnictwo Baligród, Lasy Państwowe
·
#ROK BOTANIKI - W czosnkowej buczynie na stokach Jawornego.
Wędrujący po bieszczadzkich lasach w maju znają czosnek niedźwiedzi, który wczesną wiosną kusi jaskrawą zielenią liści, w maju zachwyca łanami białych kwiatów, a gdy przekwita i zaczynają obumierać jego liście z daleka drażni nos ostrym aromatem. Jednak w bieszczadzkich lasach możemy spotkać jeszcze drugi rodzimy gatunek czosnku o szerokich liściach - czosnek siatkowaty (Allium victorialis), choć jest on zdecydowanie rzadszy od tego pierwszego. Zakwita nieco później niż czosnek niedźwiedzi, bo od końca maja do przełomu czerwca i lipca, a jego kwiatostany wyrastają na dłuższych łodyżkach, mają kulisty kształt i jasnożółtą barwę. Bywa, że podobnie tworzy wielkie łany w bieszczadzkich buczynach, ale rośnie też w zbiorowiskach traworośli na połoninach i wśród skał.
Fot. Marcin Scelina
#las #Bieszczady #flora #rośliny #botanika #czosnek #Allium