#fitogeografia

Instytut Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego

[nieoczywista bariera fitogeograficzna]
Aluta (Olt) jest jedyną rzeką przecinającą łuk Karpat. W Karpatach południowych tworzy przełom pomiędzy górami Cozia (Fagarasze) na wschodzie i Lotru (Parang) na zachodzie. Rozcinający Karpaty południowe odcinek Ałuty ma długość 58 km i jest bardzo malowniczy. Rzeka płynie tu głęboką doliną, którą łatwo zwiedzić podróżując drogą DN7, niestety, z uwagi na liczne zwężenia i duży ruch często zakorkowaną.
Dolina Aluty stanowi ważną barierę fitogeograficzną. Część endemitów karpackich właśnie tutaj osiąga granice zasięgu. Gatunki występujące na wschód od doliny wykazują większe pokrewieństwo z florą Karpat wschodnich aniżeli południowych. Podobnie, dolina Aluty odbija się na wewnątrzgatunkowej strukturze filogeograficznej gatunków alpejskich: dzwonka alpejskiego (Campanula alpina) czy prosienicznika jednogłówkowego (Hypochoeris uniflora), w której to wyraźnie widać odrębność genetyczną populacji południowych na zachód od doliny Aluty. Jest to dość nieoczywiste, biorąc pod uwagę relatywnie niewielką szerokość doliny i odległość pomiędzy sąsiednimi masywami oraz podział geograficzny, wyraźnie wyodrębniający Karpaty wschodnie od południowych.
Jak widać bariery fitogeograficzne nie zawsze są oczywiste, a na kształtowanie zasięgów roślin mają wpływ nie tylko geografia i podłoże ale również, a może przede wszystkim, czynniki historyczne.
#Rumunia #Karpaty #Fitogeografia #Campanula_alpina