Plamka Mazurka --Rzecz o sprawach ptasich piórem Marka Pióry podawan...

Janusz Lewicki @janusz-lewic…

15 septembre 2023

Plamka Mazurka --Rzecz o sprawach ptasich piórem Marka Pióry podawana--
Głupia?
20 lutego 2018
Nazwę pustułka otrzymała od rosyjskich sokolników. Otóż ci gentlemani usiłowali ptaka, który ma w genach łowienie myszy, nauczyć polowania na ptaki. Kiedy wysiłki Rosjan nie osiągnęły rezultatu określili ptaka mianem „pustoj”, czyli pusty, albo nawet i głupi. Niby można zrozumieć sokolników rozczarowanie do pustułki, ale zachodzę w głowę dlaczego ta krzywdząca sokoła nazwa utrwaliła się w Polsce?
Pustułka jest niewielkim gatunkiem sokoła. Jej długość ciała osiąga 33 -36 centymetrów, rozpiętość skrzydeł 69 -76 centymetrów, a waga oscyluje w granicach 160 -280 gramów. Samiec jest mniejszy i ładniej wybarwiony od samicy.
Pustułki wyprowadzają 1 lęg w roku. Z reguły w maju samica składa od 4 do 6 jaj. Po 29 dniach inkubacji pojawiają się pisklęta. Na gniazdo zajmuje stare gniazda wron lub gawronów, obszerne dziuple, szczeliny w skałach lub murach, wieże kościelne a nawet otwory wentylacyjne. Dość często zajmuje montowane specjalnie dla niej montowane budki lęgowe. Przez wiele lat zawraca do tego samego gniazda. Zwykle gniazduje pojedynczymi parami, choć w odpowiednich warunkach tworzy luźne kolonie lęgowe.
Do niedawna była przede wszystkim gatunkiem lęgowym. Przylatuje w marcu, odlatuje w październiku.W ostatnich latach coraz większa ilość osobników decyduje się na zimowanie w zachodnich rejonach kraju.
Odpowiednim środowiskiem dla pustułka są między innymi skraje lasów, zadrzewienia śródpolne, a także miasta o wysokiej zabudowie i góry.
Pustułka z punktu widzenia człowieka jest bardzo pożytecznym gatunkiem ptaka. Najczęściej poluje nad zagospodarowanymi, otwartymi terenami. Żywi się drobnymi kręgowcami chwytanymi na ziemi. Chrząszcze i szarańczaki łowi na piechotę. 60 -80% jej pokarmu to myszy. Dzienna porcja zjadana przez pustułkę wynosi 40 -50 g.
Choć jest w Polsce najliczniejszą z sokołów, to i tak należy do grupy gatunków nielicznych. Jej populacja (do niedawna szacowana na około 2 000 par) waha się w granicach 4 900 – 5 100 par lęgowych. Jest chroniona.
Stosunkowo często widujemy ją jak zawisa na dłużej w locie trzepoczącym. Poza sezonem lęgowym żyje samotnie. Jest, jak na ptaka szponiastego, mało płochliwa.

0 j’aime ↻ 0

0 commentaire