.......pomyślałem, że warto ten artykuł tu wrzucić momo iż ZAKĄTEK n...

Janusz Lewicki @janusz-lewic…

15 September 2023

.......pomyślałem, że warto ten artykuł tu wrzucić momo iż ZAKĄTEK nie ma z nim nic a nic wspólnego.....ot tak, pod rozwagę............
.
Tomasz Zieliński
.
O ŻYCIU, KTÓREGO MIAŁO NIE BYĆ...
.
Rozmowa w okienku z 17-letnim Miłoszem
( w sumie nie wiem kto w tej rozmowie komu służył )
To nasza czwarta rozmowa w okienku, nasze pierwsze rozmowy były "trudne"
.
( Miłosz jest po próbie samobójczej, trafił do okienka z opisem zamknięty, niewspółpracujący. Rozmowa opublikowana za zgodą Miłosza i jego rodziców z nadzieją, że coś usłyszymy...
.
Zapytałem Miłosza jak by określił te nasze rozmowy, odpowiedział
...Panie Tomku moje rozmowy z panem, to rozmowy o życiu, którego miało nie być "
Rozpoczynam każdą rozmowę z Miłoszem od pytania;
o co nikt nie pyta
I tym razem, zadałem takie pytanie.
Miłosz - o to kim nie mogę być
Ja - kim nie może być Miłosz ?
Miłosz - ...nie mogę być sobą
Ja - czyli kim ?
Miłosz - no sobą
Ja - czyli kim ?
Miłosz - no sobą
Ja - dobra, to zapytam inaczej, kim nie możesz być przy mnie
Miłosz - przy panu akurat mogę być, ale pan się nie liczy. pan jest dziwnym dorosłym.
Ja - dziękuję
Miłosz - spoko
Ja - a kim nie możesz być przy mamie i tacie
Miłosz - ( po chwili, bardzo cicho odpowiedział ) ....nie mogę być tym, który marzy
Ja - opowiesz mi coś więcej ?
Miłosz - niech pan pyta
Ja - o czym nie możesz marzyć ?
Miłosz - to nie ma znaczenia, przecież marzyć można codziennie o czymś innym
Ja - fajna perspektywa
Miłosz - właśnie, wy dorośli myślicie, że marzenia to coś za czym trzeba gonić
Ja - a Ty jak myślisz ?
Miłosz ...dziwne
Ja - co ?
Miłosz - zapytał pan mnie jak ja myślę
Ja - no, tak
Miłosz - ci dorośli których znam o to nie pytają,
Ja - (cisza )
Miłosz - dziękuję, że pan pyta...
( siedzieliśmy tak chwilę po dwóch stronach słuchawki, po dwóch stronach świata, wzruszony dziwny dorosły i ten, który nie przestał marzyć...)
Miłosz - Panie Tomku, te marzenia, one nie tyle są po to by je mieć, ale by pozwolić im być
Ja - a jak pozwala się im być ?
Miłosz - ...nie goni się za nimi
Ja - ( cisza )
Miłosz - ...pozwala się im, dogonić siebie
Ja - głębokie to co mówisz
Miłosz - ( po chwili ) ... wie pan dlaczego przy panu mówię
Ja - powiesz mi ?
Miłosz - bo pan chce się uczyć
Ja - (cisza)
Miłosz - pan chce się mnie nauczyć, żaden inny dorosły, którego znam, nie chce się mnie uczyć, ale bardzo chętnie mnie uczy, a raczej poucza
Ja - (cisza)
Miłosz - ...każdy dorosły uczy mnie ( tu przerwał na dłuższą chwilę )...jak przestac być sobą, dlatego wtedy to zrobiłem.
Ja - (cisza)
Miłosz - ...długo szukałem kogoś, kto by pytał, a nie tylko wiedział, nie znalazłem.
Ja - (cisza)
Miłosz - ...pan nie wstydzi się mówić, że nie wie
Ja - (cisza)
Miłosz - to takie dziwne, że wy dorośli zamiast powiedzieć, że nie wiecie, zgadujecie a my udajemy, że odgadliście abyście się tylko odczepili...
Ja - ...mądry z ciebie facet
Miłosz - niech mnie pan nie obraża
Ja - ...czym ?
Miłosz - tą mądrością
Ja - ...nie będę
Miłosz -...dziękuję
Ja - ...a jak mam to inaczej powiedzieć ?
Miłosz - ...widzi pan, znowu się pan mnie pyta jak. Nie tłumaczy mi pan tego, że nie to miał pan na myśli, że to był komplement, że to sram-to i owam-to tylko zatrzymuje sie i pyta, bym mu pokazał jak.
Ja - tak chyba jest łatwiej
Miłosz - ( po długiej chwili ciszy ) ...mam prośbę
Ja - słucham
Miłosz - naucz pan tego moją mamę i tatę
Ja - pogadam z nimi...
Reszta rozmowa jest już nasza.
Od tej rozmowy minęlo około 6 tygodni, dziś przyszedł sms od Miłosza
Miłosz - panie Tomku,
Ja - tak ?
Miłosz - oni już umieją, dziękuję
Ja - służę
Miłosz - pan jest cholernie dziwny
Ja - ponownie dziękuję
Miłosz - nie pasuje pan do tego świata
Ja - kto wie ?
Miłosz - ...ja chyba też nie
Ja - no to musimy trzymać się razem
Miłosz - to trzymanie się razem, pomaga mi tu zostać
Ja - zostaniesz ?
Miłosz - ...chyba tak
Ja - to dobrze
Miłosz - niech Pan się trzyma, dziwny Panie Tomku
Ja - Dbaj o siebie Miłosz...
Ps.
Nie zgadywać,
zapytać.
Jak poznać czy zgadujesz ?
po reakcji Twojego kochanego dzieciaka, na to co mówisz,
...po jego, krótkich odpowiedziach.
Miłosz określił to tak;
"...to takie dziwne, że wy dorośli zamiast powiedzieć, że nie wiecie, zgadujecie a my udajemy, że odgadliście, abyście się tylko odczepili..."
O co byś zapytał swojego kochanego dzieciaka gdybyś zapomniał wszystko co o nim wiesz, pamiętałbyś tylko jego imię i to, że bardzo go kochasz...
jak lubi rozmawiać ?
jak lubi, abyś był ?
no i to najważniejsze;
kim, nie możesz być przy mnie, a tak bardzo byś chciał/a...?
A może, by tak przestać wiedzieć,
i znowu zacząć pytać...
Dziękuję Miłosz
Dbaj o siebie
T.Z.
#UsłyszećNaCzas

0 Gefällt mir ↻ 0

0 Kommentare