Marku,,,,,w moich wierzeniach utrata bliskiej i najdroższej nam osoby nigdy nie następuje,,,dusza w postaci energii wciąż jest blisko Rozumiem co czujesz i jak teraz się czujesz,,,,nie Ty jeden Marku kochałeś kochasz i nadal będziesz kochać,,,,,ja też kiedyś kogoś tak bardzo kochałam i nie mogłam pogodzić się z utratą bliskiej mi osoby.Swiadomość ,że mogę nadal ją kochać pomimo nieobecności fizycznej sprawiła,,że jest mi lżej i dlatego,, więzi mojej nikt nie zerwie z tą osobą nawet śmierć.Jezeli zechcesz kiedyś ze mną o tym porozmawiać to ja chętnie,,,,🌷

Marku, nie było mnie trochę, ale nie tego spodziewałam się usłyszeć w Twoim liście, przyjmij wrazy głębokiego współczucia, dużo sił do zmagania sie z tym przeogromnym bólem. Trzymajcie się mocno.

Marku, napiszę że nie jesteś sam, Twoja Małżonka jest w Twym sercu i pozostanie tam na zawsze. Tam gdzie Ona jest, my wszyscy kiedyś się spotkamy, głęboko wierzę że przyjdzie taki moment wiecznego szczęścia dla nas wszystkich gdy już będziemy tam. Teraz jednak trzeba zakasać rękawy i żyć z poczuciem że Ona chciałaby żebyś był nadal szczęśliwy. Mimo, że namacalne Jej nie ma, to Ona z góry patrzy na Ciebie i w wielu momentach jest przy Tobie tak blisko, jak zawsze. Wielokrotnie poczujesz Ją przy sobie, bo Ona będzie z Tobą, bo także czuje się szczęśliwa być z Tobą. Trzymaj się i głowa do góry

Marku nie potrafię w tym momencie nic więcej napisać. Bardzo Ci współczuję … Dużo siły dla Ciebie i Waszego Syna.
Straciłam Tatę w wieku 10 lat, Mamę gdy miałam 17, znany mi jest ten okropny ból.

Marek... tak dawno nie było Cię w tym miejscu i kiedy wreszcie zobaczyłam Twój post ucieszyłam się, że przeczytam kolejne wspaniałe opowiadanie o ptakach, Twoim ogrodzie, Twoich wspomnieniach rodzinnych stron...

A teraz, zamiast komentarza muszę zmierzyć się z tą najsmutniejszą wiadomością, jaką człowiek może sobie wyobrazić...
Bardzo, bardzo Ci współczuję...
Wiem co przeżywasz, chociaż nie... nie wiem, bo każdy musi zmierzyć się z tym sam...
Ale wiedz, że jesteśmy z Tobą i Twoim Synem. I trzymaj się...
To bardzo boli i minie na pewno wiele czasu zanim odzyskasz równowagę i radość życia... Ale tak będzie, tak musi być...

Słowa wydają się niewystarczające, aby wyrazić smutek, jaki czuję z powodu śmierci Twojej Ukochanej Żony.
Mam nadzieję, że mimo przeszywającego serce bólu, Poradzisz sobie z tą trudną sytuacją. Składam głębokie wyrazy współczucia Twojej Rodzinie. Przyjmij moje szczere kondolencje Marku

Marku, wyrazy głębokiego współczucia , Twoja Żona czeka na Ciebie po drugiej stronie, na pewno się spotkacie Ona , Ty i Wasz Syn

Marku... wybacz, ale nie potrafię w tym momencie nic napisać, oprócz tych słów- płaczę.... płaczę. I przez łzy czytam kolejny raz Twoje pożegnanie z Najdroższą Ci Osobą... I czuję obok głębokiego żalu i rozpaczy Twoją siłę. Dużo sił Marku... dla Ciebie i Twojego Syna...

Marek. Nie napiszę nic więcej, bo wiele już napisałam wcześniej.
Może jedynie napiszę listę życzeń osieroconych małżonków .
1. Chciałabym, aby moja żona nie umarła. Chciałabym ją mieć z powrotem.

2. Chciałbym, byś się nie bał wymawiając imię mojej żony. Moja żona istniała i była dla mnie bardzo ważna.

3. Jeśli płaczę lub reaguję emocjonalnie, gdy mówisz o mojej żonie chciałabym, byś wiedział, że to nie dlatego, że mnie ranisz. Czuję wówczas, że pamiętasz; czuję twoją troskę! Śmierć jej jest przyczyną moich łez. Rozmawiasz ze mną o niej, pozwoliłeś mi podzielić się smutkiem. Dziękuję Ci za to.

4. Chciałbym, byś nie „zabijał” ponownie mojej żony usuwając jej zdjęcia, pamiątki.

5. Bycie małżonkiem w żałobie nie jest zaraźliwe, więc chciałbym byś mnie nie unikał. Potrzebuję Cię teraz bardziej niż kiedykolwiek.

6. Potrzebuje urozmaicenia, chcę usłyszeć co u Ciebie, lecz chcę, byś także słuchał mnie. Mogę być smutny. Mogę płakać, lecz chciałbym, byś pozwolił mi mówić o mojej żonie; to mój ulubiony temat.

7. Wiem, że często o mnie myślisz i się modlisz. Wiem, że jej śmierć boli Cię także. Chciałabym o tym wiedzieć: powiedz mi to przez telefon, napisz list lub uściśnij mnie.

8. Chciałbym żebyś nie oczekiwał, że moja żałoba skończy się wraz z upływem sześciu miesięcy. Pierwsze miesiące są dla mnie szczególnie traumatyczne; chciałbym jednak być zrozumiał, że mój żal nie będzie mieć końca. Będę cierpiał z powodu śmierci mojego żony, aż do ostatniego dnia mego życia.

9. Naprawdę staram się „zaleczyć”, chciałabym jednak byś zrozumiał, że nigdy nie będę w pełni wyleczony. Zawsze będę za nią tęsknił i będę pełen żalu, że już nie żyje.

10. Chciałabym byś nie oczekiwał ode mnie "NIE MYŚLENIA O TYM" lub "BYCIA SZCZĘŚLIWYM”. Nie sprostam żadnemu z tych oczekiwań przez długi czas.

11. Nie chciałbym byś traktował mnie jak „OBIEKT LITOŚCI”, chciałbym jednak byś pozwolił mi na smutek. Zanim się „wyleczę” to musi boleć.

12. Chciałbym byś zrozumiał, że moje życie roztrzaskało się w drobny mak. Wiem, że to przygnębiające być blisko mnie, gdy tak czuję. Proszę bądź cierpliwy w stosunku do mnie, tak jak i ja jestem.

13. Gdy mówię "U mnie w porządku", chciałbym, byś zrozumiał, że „NIE JEST MI DOBRZE”, a każdy dzień to zmaganie się ze śmiercią mojej żony.

14. Chciałbym byś wiedział, że wszystkie moje reakcje związane z żałobą są normalne. Możesz spodziewać się depresji, złości, wszechogarniającego poczucia beznadziejności i smutku. Proszę więc, wybacz mi, że czasem jestem cichy i wycofany, innym zaś razem irytuję się i zachowuje ekscentrycznie.

15. Twoja rada by "żyć dzień za dniem" i tak odmierzać czas jest doskonała. Jednak obecnie, dzień to zbyt dużo i zbyt szybko dla mnie. Chciałbym wiedzieć, że daję sobie radę z godziny po godzinie.

16. Zaproponuj od czasu do czasu pojechać ze mną na cmentarz, zapalić lampkę, pomilczeć chwilę. Nie za często, tylko czasami. Daj mi znać, że pamiętasz.

17. Nie mów: jesteś jeszcze młody, życie przed Tobą. Być może będzie dane mi się cieszyć nim jeszcze, najpierw jednak muszę opłakać to, które odeszło. I nikt mi jej nie zastąpi.

18. Najważniejsze: Wspomnij czasem o niej. Nie udawaj, że nie istniała. Słowa mniej bolą niż uporczywe milczenie

Źródło :Dlaczego /trochę przerobione przeze mnie/

Marku dużo sił dla Ciebie i Syna, nic więcej nie potrafię napisać.

Marku , bardzo przykre stracic bardzo bliska osobe ,wiem cos na ten temat bo ja męza straciłam ponad 30 lat temu corka miała wtedy 2,5 roczku , wiem co czujesz bardzo mi przykro Mareczku widac ze zdjecia ze byliscie bardzo kochajac sie rodzinka ,tak jak Licja pisze Duzo sił dla Ciebie i synka ,wiesz co mi dodawalo sił po stracie męza dziecie kochane moje jedyne to mi dalo sile do zycia , a potem juz sobie nie ułozyłam z drugim bo ten był jedyny ,pierwsze moje takie wyznanie na stronce ,pozdrawiam serdecznie -trzymaj sie Mareczku

Marku, żadne słowo nie jest w stanie dzisiaj Cię pocieszyć, gdyż rozłąka z Ukochaną jest ogromnym bólem... "na razie, bo wierzę, że jeszcze zobaczymy się kiedyś, gdzieś…" Życzę wam, by tak się stało, byście się złączyli kiedyś już na zawsze...