IMG_9792.JPG

By Bożena Kurowska

Ale żeby nie było tak różowo, to nie wiem, czy za rok będzie taka możliwość, bo wzorem Zakątka tutaj też dzieje się nieciekawie. Odkąd tu zamieszkałam wychodząc w pola, już za pierwszymi wielkimi drzewami koło drogi, o których zawsze mówię, że są to takie „moje” drzwi do lasu było zielono i krzaczaście i dużo ciekawych drzew rosło. Od dwóch lat sukcesywnie zaczęto wszystko wycinać i przygotowywać działki pod budowę. Jeszcze w zeszłym roku zaczęły powstawać trzy domy, a w tym to już poszło na całość, wycięli nawet wszystkie drzewka, które rosły koło ścieżki (łącznie z drzewkiem pod którym czatowałam na derkacza), zrobiła się pustynia, na której zbudowano drogę, powytyczano i ogrodzono działki, Wcześniej była to kraina gąsiorków, tutaj najbliżej i najłatwiej można było je podejść, podglądać i fotografować, bo było pełno kolczastych krzewów, a teraz hen jak okiem sięgnąć pusto. … A gąsiorki ponoć przylatują zawsze do tego samego krzaczka (bez komentarza) ... Wcześniej nieco dalej też ogrodzono siatką leśną dwie działki i ciągle widziałam, jak zwierzęta w nią wpadają, bo były zniszczenia. Miałam tylko nadzieję, że sobie większej krzywdy nie robiły. W końcu widziałam kiedyś akcję straży pożarnej, jak z tej siatki wyciągają rogami zaplątanego w nią jelenia. Masakra. W tamtym miejscu póki co szkód na szczęście nie naprawiają i stoją chyba już tylko prowizoryczne bramy. Wiem, że to jest czyjaś własność, ale czy trzeba od razu wszystko niszczyć, ciąć i robić pustynię? Może przecież ludzie, którzy to kiedyś kupią byliby szczęśliwi, że rosną takie dorodne drzewa, mają pod nosem jeżyny, dziką różę itp …. Jedna z sąsiadek, której córka się tam buduje stwierdziła na moją obawę o przyzwyczajone do tych miejsc zwierzęta i ptaki „ludzie muszą gdzieś mieszkać”. I potem koniec końców, jak krzątam się koło domu, a rano widzę stadko sarenek, które przychodzi się paść obok na niezamieszkałą jeszcze póki co działkę i drżę jak się przedostaną do lasu przez drogę, skrzyżowanie, a potem przez te częściowo już zabudowane tereny do pól i lasu. Kilka razy widziałam, jak nie zdążyły się ewakuować wcześnie, spędziły cały dzień tutaj. Ciągle sprawdzałam, czy są i czy jakieś bezpańskie psy im krzywdy nie zrobią. I taka to nasza rzeczywistość ….. Wyobrażam sobie, jak te biedne zakątkowe zwierzątka muszą być zdezorientowane nową rzeczywistością. Mam nadzieje, że znajdą bezpieczne miejsce. #sarenki

Voir le post

This media has its own public sharing link.