We use cookies and similar technologies to keep Wildlife Pulse secure and working properly, and — with your consent — to remember preferences such as display theme. Essential cookies run without consent. Learn more in our Cookie Policy.
Cookie settings
Choose which cookie and storage categories you allow. Essential cookies are required for the service and cannot be disabled.
Necessary
Always on
Login session, CSRF protection, security, and remembered interface language.
Preferences
Remember display theme (light/dark) in your browser.
Analytics
Visit statistics and usage measurement (Google Analytics), only with your consent.
Jest niezwykle wartościową byliną zielną z rodziny wiesiołkowatych - ozdobną, leczniczą i miododajną.
Wytwarza płytki system korzeniowy złożony z kłączy. Z nich wyrastają sztywne, wysokie pędy.
Liście na pędach długie, przypominają te od wierzby.
Latem na szczytach pędów rozwijają się groniaste kwiatostany w intensywnym, różowym kolorze, które przyciągają masę pszczół.
Kwitnie nieustanie przez całe lato.
W optymalnych warunkach dorasta do 100 - 150 cm wysokości.
Pasuje do ogrodów leśnych, naturalistycznych, rustykalnych i angielskich.
Niezastąpiona w pobliżu zbiorników wodnych, w kompozycji z dużymi trawami i bylinami, oraz w zestawieniach kolorystycznych z krzewami.
Bardzo imponująco prezentuje się w dużych grupach.
Warto wiedzieć, że... ziele wierzbówki ma właściwości lecznicze. Roślina wykazuje działanie przeciwbakteryjne, anty androgenne i przeciwzapalne.
Działa odtruwająco, wzmacniając procesy detoksykacji.
Pobudza regenerację tkanki nabłonkowej, przez co wykorzystywana była w medycynie ludowej przy skaleczeniach.
Działa uspokajająco, przeciwbólowo, przeciwalergicznie i przeciw wysiękowo.
Niektórzy również twierdzą, że spożywanie ziela wierzbówki zapobiega nowotworom i hamuje przerost gruczołu krokowego.
Co ciekawe, z jej puchu kielichowego wykonywano knoty do świec. Była także chętnie wykorzystywana w kuchni, z młodych pędów i liści przygotowywano potrawkę warzywną, spożywano na świeżo, lub parzono aromatyczną herbatkę.
Jadalne są kłącza wierzbówki i kwiaty.
Uwaga! Powyższe informacje nie mogą być traktowane jako jedyne źródło wiedzy na temat opisanego zioła. Przed zastosowaniem należy skonsultować się z wykwalifikowanym fitoterapeutą lub lekarzem.
Rady ogrodnika:
Wierzbownica lubi miejsca słoneczne, z umiarkowanie wilgotną, ale niezbyt zasobną glebą.
Na glebach żyznych rozrasta się dość szybko i może być ekspansywna.
Ognik szkarłatny (Pyracantha coccinea) to krzew liściasty należący do rodziny różowatych (Rosaceae). Naturalnie występują na obszarach południowej Europy i w południowo-zachodniej Azji.
Jest to ciernisty, zimozielony krzew, dorastający do 3-4 m wysokości i ok. 1,5 m szerokości. Ma gęsty, często nieregularny pokrój i tzw. zwieszające się gałęzie pokryte gęsto ostrymi kolcami. Liście rośliny są jajowato-lancetowate, ciemnozielone, piłkowane, do 4 cm długości.
Wytwarza dużo, drobnych, 5-płatkowych, biało-kremowych kwiatów zebrane w baldachogrona, które są często odwiedzane przez pszczoły. Kwitnie w czerwcu i lipcu ma drobne.
Najbardziej ozdobny nie jest jednak z kwiatów, ale z owoców – ozdobne owoce ogników pojawiają się późnym latem, mają ok. 5 mm średnicy i zależnie od odmiany mogą mieć barwę od żółtej do czerwonej.
Owoce ognika są lubiane przez ptaki i są ich pokarmem przez zimowe miesiące.
Wymagania i uprawa
Nie należy do roślin szczególnie wymagających. W słonecznym miejscu będzie obficiej kwitnąć i bujniej rosnąć, lecz znosi też półcień. Najlepiej czuje się w żyznej, gliniastej lub piaszczysto-gliniastej glebie o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym. Dobrze radzi sobie z suszą (jest przez niektórych zaliczany do roślin sucholubnych) i zanieczyszczonym powietrzem.
Podczas surowych zim jego liście mogą brązowieć lub opadać, jednak wiosną ognik szybko odbija i zazielenia się – jest mrozoodporny.
Krzewy te są pospolicie sadzone w parkach i większych ogrodach. Dobrze rozkrzewiony żywopłot z ognika świetnie uzupełni ogrodzenie z siatki stanowiąc pewną barierę, trudną do sforsowania nawet dla zwierząt.
Ogniki są często elementem rabat i średnio wysokich nasadzeń. Można je uprawiać w donicach. Nazywany jest czasami "prymitywnym pnączem", gdyż łatwo jest rozpiąć jego gałęzie na ścianie, ogrodowym ogrodzeniu lub innych podporach.
Polecane odmiany
'Orange Glow' – pomarańczowo-czerwone owoce, odporny na parcha, jedna z najbardziej znanych odmian
'Red Column' – bardzo dużo, intensywnie czerwonych owoców
'Soleil d'Or' – jasno żółte owoce, bardzo ciemnozielone liście
Zdjęcie tytułowe: Marc Benedetti, _Alicja_, vulkahn-22/Pixabay