Latest wildlife posts

Lubię



lubię


lubię


patrzeć na Ciebie


codziennie od nowa


nieznajomą


znajomo


czytać myśli Twe


z rzęs


i czubku nosa


liczyć włosy siwe


jeszcze niesiwe


marzyć o tym


jaka byłaś


rok temu


jaka będziesz


za rok


i kochać Cię za to


jaka jesteś


teraz


Fot. własna

Sierpień i wrzesień w gnieździe u rybołowów w Jedwabnem.
Do 10 sierpnia w gnieździe pojawiała się cała trójka młodych rybołowów: PKA (Złotko), PKE (Sid) i PKW(Luna). Pokarm dostarczali oboje rodzice - Łotewka i Napiwek.
10 sierpnia: PKA (78 dni) ostatni raz był widziany, a potem już więcej nie pojawił się w gnieździe. Przypuszczalnie młody rybołów zginął. Mało prawdopodobnym jest to, że odleciał, gdyż nie był jeszcze gotowy do migracji.
12 sierpnia rano ostatni raz pokazała się samica Łotewka. Dostarczyła rybę dla młodego i odleciała. W tym roku rozpoczęła znacznie wcześniej migrację.
W gnieździe pozostały dwa rybołowy PKE i PKW. Napiwek dostarczał młodym pokarm.
23 sierpnia PKW (Luna) przegoniła z gniazda PKE (Sid -89 dni), który po tym zdarzeniu już więcej w gnieździe się nie pojawił. Najprawdopodobniej odleciał i również rozpoczął swoją migrację.
25 sierpnia PKW nadal często jest w gnieździe. Napiwek przyjął strategię wyciągania młodego rybołowa i skłonienia do odlotu poprzez kilkukrotne pojawianie się bez ryby. Luna jednak była niezłomna i samiec przez kolejne dni dostarczał jej posiłek do gniazda.
1 września Napiwek po raz ostatni przyleciał z rybą dla Luny i już więcej nie pojawił się. Również i on udał się w daleką podróż do Afryki.
2 września osamotniona Luna (96 dni) pożegnała się z rodzinnym gniazdem i rozpoczęła swoją pierwszą migrację.
Życzymy Rodzicom i ich Młodym wysokich i bezpiecznych lotów oraz szczęśliwego dotarcia do celu ich podróży. Będziemy Łotewki i Napiwka z wielką niecierpliwością oczekiwać wiosną 2024 roku.

#rybołów #Jedwabno #Puszcza_Napiwodzko_Ramucka

Rafał Kowalczyk
1 dni
·
Żyjąca Puszcza!
Niektórzy zapewne pamiętają film zatytułowany „Obraz wart więcej niż tysiąc słów...…” opublikowany na facebooku 1.02.2023 r. przez Nadleśnictwo Hajnówka, Lasy Państwowe (górne zdjęcie). Tak ten sam fragment Puszczy wygląda w sezonie wegetacyjnym (dolne zdjęcie, archiwum IBS PAN). Eksplozja odnowienia naturalnego, co pokazuje jak duży potencjał regeneracyjny ma Puszcza. A według badań Instytutu Badawczego Leśnictwa w Puszczy odnawiają się w kolejności: grab, świerk, brzoza, klon, dąb, jarząb, lipa, sosna, osika, olsza, jesion, i inne. Ci którzy w komentarzach pod filmem nadleśnictwa załamywali ręce nad wyglądem Puszczy po gradacji kornika, wysyłając ekologów i naukowców na Syberię za to, że do tego dopuścili, niech dobrze przyjrzą się tym zdjęciom i nie ulegają mylnemu wrażeniu, że Puszcza umiera i że winna jest temu ochrona.Ochrona wprowadzona zresztą przy udziale samych leśników, przez objęcie prawie całej polskiej części Puszczy Białowieskiej statusem Obiektu Światowego Dziedzictwa UNESCO i strefowanie, którego celem było zabezpieczenie unikatowych siedlisk i procesów naturalnych kształtujących ten las od tysięcy lat. Bo puszcza trwa tu nieprzerwanie od ostatniego zlodowacenia czyli niemal 12 tys. lat, a ostatnie 100 lat gospodarki leśnej w Puszczy to zaledwie 1% tego czasu. Puszcza żyje, jest zielona, coraz bardziej naturalna, a luki po korniku z dynamicznym odnowieniem i martwe drewno są gwarantem jej mozaikowatej struktury i ogromnej różnorodności biologicznej! Niech żyje Puszcza!