Latest wildlife posts

Łanie, cielaczek i koziołek w Zakątku
30 października 2023 (łanie 7.25.57 - 7.34.57/7.49.23- 7.49.46/12.17.46 - 14.19.12/16.28.35 - 16.49.17/koziołek 7.46.02 - 7.49.46/7.54.58 - 7.55.24/8.00.24 - 8.12.03/11.38.47 - 13.09.11/16.54.18 - 16.59)
#łanie #ssaki #łania #LeśnyZakątek #cielaczek #koziołek #sarna

Geopark Łuk Mużakowa

ŁĘKNICA, województwo lubuskie, 80km na południowy-zachód od Zielonej Góry, granica państwa – czy ktoś tu kiedyś był? Czy ktoś słyszał co tu jest?

No właśnie, raczej niewielu z nas. A jest tu co oglądać, oj jest!

Kolorowych, mniejszych i większych jeziorek na tym transgranicznym obszarze jest prawie 350, a po stronie polskiej ponad 100.

Teren jest pofałdowany – to zasługa lodowca. Lądolód nagromadził też w tym miejscu ziemie bogate w pierwiastki mineralne, prawie wyciągając je na powierzchnię. W XIX stuleciu człowiek zbudował tu więc kopalnie i eksploatował te ziemie do połowy XX wieku. Krajobraz wyglądał wtedy…przerażająco. Jednak po zamknięciu kopalni natura zaczęła upominać się o swoje. Obszar ten objęto opieką i powstał w ten sposób unikalny, objęty protektoratem UNESCO Geopark Łuk Mużakowa w Łęknicy.

Szlak geoturystyczny „Dawna kopalnia Babina”…
To udostępniona w 2012 roku ścieżka edukacyjna poprowadzona przez najciekawsze rejony Geoparku.
Ścieżka liczy około 5km tak więc najlepiej zwiedzać ją rowerem. Ale spacer też będzie piękny . Szlak prowadzi z Nowych Czapli do Łęknicy (lub odwrotnie). Po obu stronach są bezpłatne parkingi.

Ścieżka prowadzi po terenach dawnej podziemnej i odkrywkowej eksploatacji węgli brunatnych i iłów ceramicznych. Co pewien czas spotyka się na niej tablice informacyjne, które w przystępny sposób tłumaczą co tu się tak naprawdę wydarzyło z punktu widzenia geologii, chemii, gospodarki i wreszcie ekologii (tablice w języku polskim i niemieckim).

Mamy tu jeziorka błękitne, granatowe, zielone, turkusowe, brunatne, rude, niemal czerwone… Te wszystkie barwy występują w zależności od wcześniej wydobywanego surowca. Węgiel brunatny na przykład pomalował wody na kolor brunatny, iły i gliny na zielenie i turkusy, piaski szklarskie na błękity.

Przy zbiorniku Afryka (bo kształtem przypomina odwrócony kontynent) stoi wieża widokowa, z której mogliśmy podziwiać ciągnącą się po horyzont zieleń lasów i dokładnie dostrzec kształt największego jeziora Geoparku. Gdy natomiast zeszliśmy nad sam brzeg oczom naszym ukazała się migocząca w słońcu feeria barw. Przypominało to raczej kunsztownie przyrządzoną wielowarstwową galaretkę aniżeli wodę. Wrażenie obłędne . A jadąc dalej w stronę Łęknicy było tylko lepiej

Kiedy zwiedzać Geopark Łuk Mużakowa

W zależności od pory roku, pory dnia, kierunku padania światła słonecznego – jeziorka są nasycone barwą o bardziej lub mniej intensywnym tonie. Najlepszy efekt jest gdy słońce pada prostopadle, czyli koło południa. Przy zachodzie, gdy promienie padają pod ostrym kątem nie ma już tak spektakularnych efektów. Najważniejsze jednak żeby jeziorka koniecznie, ale to koniecznie oglądać w słońcu! W pochmurny dzień w zasadzie nie wybarwiają się.

My mieliśmy niesamowite szczęście, gdyż na niebie nie było ani jednej chmurki. Żar lał się z nieba, ale woda nasycała się za to niesamowicie intensywną barwą. A jeśli zdjęcia wyglądają Wam na podkoloryzowane, to wierzcie – nie są. Tam tak po prostu jest .

Czy w jeziorkach można się kąpać
Nie. Jeziorka mają odczyn albo za kwaśny, albo za bardzo zasadowy. Co prawda nie ma nigdzie tabliczek z zakazem kąpieli, ale to raczej rozumie się samo przez się .

Park Mużakowski
Światowe Dziedzictwo
Park Mużakowski, inaczej Park Muskau, która to nazwa jest jego nazwą historyczną, został założony w 1. połowie XIX w. Twórcą parku – pomysłodawcą i autorem koncepcji – był pruski arystokrata, właściciel lokalnych dóbr, książę Hermann von Pückler-Muskau. Od 1992 r. park jest zarządzany przez Narodowy Instytut Dziedzictwa. To jedno z najrozleglejszych historycznych założeń parkowych w Europie, w którym zrealizowany został program kompozycyjny krajobrazowego parku angielskiego, należy do najwybitniejszych osiągnięć europejskiej sztuki ogrodowej.Leży w lubuskim w miescowosci Łęknica po stronie polskiej i Bad Muskau po stronie niemieckiej.

Park Mużakowski jako obiekt transgraniczny polsko-niemiecki został wpisany listę UNESCO w 2004 roku. Jest to największy park stylu angielskiego w Polsce i w Niemczech. Tereny parku rozciągają się po obu stronach Nysy Łużyckiej. Fundatorem parku był książę Herman von Puckler-Muskau, który po latach podróżowania po Europie, był tak zachwycony parkami krajobrazowymi Anglii, że w latach 1815-1844 założył własny ogród nad Nysą Łużycką. Park ten zaprojektowany został jako obraz malowany za pomocą roślin i wykorzystywał miejscową roślinność do podkreślenia walorów sielskości krajobrazu. Ozdobą Parku Mużakowskiego jest piękny zamek.

Park Mużakowski jest jednym z najbardziej rozległych europejskich zabytkowych parków krajobrazowych liczący około 700. hektarów powierzchni. Rozciąga się na naturalnie urozmaiconych terenach po obu stronach granicznej rzeki Nysa Łużycka, która rozcina przełomem potężną morenę czołową, nazwaną Łukiem Mużakowa. Większa część tego zabytkowego zespołu parkowego, znajduje się po stronie polskiej, w granicach gminy Łęknica. W obrębie historycznego parku zlokalizowane jest dawne graniczne przejście drogowe z Niemcami Łęknica – Bad Muskau.

Polska część parku uznana została w 2004 roku za Pomnik historii. W tym samym roku Park Mużakowski wpisany został na Listę światowego dziedzictwa UNESCO, jako jedno z najwybitniejszych dzieł europejskiej architektury ogrodowej dziewiętnastego stulecia. Polską częścią parku zarządza Narodowy Instytut Dziedzictwa w Warszawie. Fundacja Fürst–Pückler–Park Bad Muskau odpowiada za część po niemieckiej stronie granicy.

Park uznawany dziś za wspaniały przykład sztuki ogrodowej, założył w pierwszej połowie XIX wieku książe Herman Puckler-Muskau, wybitny znawca i twórca niemieckich ogrodów krajobrazowych. Zainspirowany ogrodami angielskimi, przekształcił z wielkim rozmachem swoją rezydencję w zespół o niezwykle wyrazistej kompozycji. W zamyśle twórcy miało to być miejsce, w którym łączy się natura, kultura i technika. Park wkomponowany został w rozszerzający się w tym miejscu, naturalny teren doliny Nysy Łużyckiej o urozmaiconych zboczach i wysokich tarasach osiągających do 60. metrów wysokości. Na krawędziach tarasów po obu jej stronach wniesiono budowle i urządzono miejsca widokowe. Szczególnie udane są obiekty rezydencjalne. Otoczone ogrodami, zdobne detalami architektonicznymi i roślinnymi, w dużej części zaprojektowane przez znanego niemieckiego architekta, urbanistę, projektanta i malarza Karola Fryderyka Schinkela.

Najważniejszą budowlą jest Nowy Zamek. Do miejsc polecanych przez przewodników uwadze zwiedzających, należą między innymi Wiadukt, Most Książęcy, Most nad Wąwozem, Most Królewski z ażurową balustradą. Do końca drugiej wojny światowej dobra należały do rodziny von Arnim. W realiach powojennych park podzielony został granicą państwową. Po niemieckiej stronie znajduje się centralna jego część z pałacem, głównymi budynkami i ogrodami. Natomiast po polskiej park o powierzchni około 500. hektarów. Obie strony łączą mosty. Most Podwójny oraz Most Angielski.

Od lat 80. ubiegłego stulecia oba państwa objęły park wspólnym programem rewaloryzacji. Park Mużakowski odwiedza rocznie ponad 300 tysięcy turystów z wielu krajów. Można go zwiedzać pieszo, rowerem lub konno czy bryczkami. Park udostępniony jest dla turystów bezpłatnie przez całą dobę, odpłatne są usługi przewodników. Najbardziej polecane turystom są spacery tematyczne prowadzone przez specjalistów z zakresu ochrony przyrody i krajobrazu, botaników i leśników. Spacer pozwala zwiedzającym w najlepszy sposób poznać przyrodę parku, budowę geologiczną terenu oraz bytujące w tym rejonie zwierzęta.

Wybierając się na wyprawę indywidualnie, nie powinno się zapominać o mapie i przewodniku turystycznym. Można się w nie zaopatrzyć w punkcie informacji turystycznej po polskiej stronie. Wzdłuż wyznaczonych tras jest wiele punktów widokowych, na przykład z Wzgórza Hilki roztacza się panorama na rzekę i Łąkę Zamkową z Nowym i Starym Zamkiem. Niezwykle romantyczna ścieżka Sary wijąca się w głębokim wąwozie prowadzi do uważanego za najładniejszy, Mostu Arkadowego. Dalej usytuowany jest Wiadukt, który stanowił wejście do parku od strony wschodniej.