Janusz Lewicki
@janusz-lewic…
Jak wygląda jemiołuszka?
W naukowej nazwie Bombycilla nie znajdziemy jemioły, która jest jednym z ulubionych przysmaków jemiołuszki. Jemiołuszka należy do wędrownych gatunków występujących w Polsce jesienią i zimą. Zwierzę możesz spotkać na terenie całego kraju, lecz nie zawsze w miastach. Dowiedz się, jak wygląda ten wyjątkowy okaz, który wzbudza duże zainteresowanie nie tylko wśród ornitologów. Zapraszamy do zapoznania się z opisem niesamowitego skrzydlatego gościa!
Ptaki z rodziny jemiołuszek
W Polsce możemy spotkać jemiołuszkę zwyczajną, która występuje również na terenie północnej Europy i Azji. Pokrewnymi gatunkami ptaka są dwie odmiany. Zwierzęta z tej rodziny wyglądają podobnie, jednak różnią się od siebie kolorem upierzenia. Liczebność gatunków pojawiających się w naszym kraju w poszczególnych latach może się znacznie różnić.
Cechy charakterystyczne jemiołuszki
Ptak ma specyficzny wabiący głos, który można usłyszeć w słoneczne dni. Piękny śpiew wyróżnia go spośród innych skrzydlatych przyjaciół. Kolejną charakterystyczną cechą jemiołuszki jest jej czub. Głowę tego zwierzęcia ozdabia brązowoszary pióropusz. Dzięki niemu wygląda ono zjawiskowo i przyciąga wzrok ludzi. Co ciekawe, miękkość upierzenia tego zwierzęcia porównywalna jest do jedwabiu, szlachetnej wschodniej tkaniny.
Płeć a wygląd jemiołuszki
Przedstawiciele obu płci wyglądają podobnie. Mają prawie jednakowe ubarwienie, które można rozróżnić tylko z bliska. Samce mają większą i intensywniej czarną plamę na podbródku. Z kolei samice wyróżniają węższa żółta pręga na ogonie i mniej wyraźne znaczenia na skrzydłach. Ciekawostką jest fakt, że preferują one związki ze starszymi osobnikami charakteryzującymi się większą ilością czerwonych końcówek na piórach skrzydeł.
Wymiary ciała jemiołuszki
Ptak, który nie boi się sąsiedztwa człowieka, ma wielkość porównywalną do rozmiarów szpaka zwyczajnego. Jeśli zastanawiasz się, jak dokładnie wygląda jemiołuszka, już spieszymy z odpowiedzią. Zwierzęta te mają krępą sylwetkę, krótki ogon oraz zaostrzone skrzydła. Ich waga wynosi średnio 55 g. Długość ciała osiąga od 19 do maksymalnie 23 cm, natomiast rozpiętość skrzydeł to około 33 cm.
Kolor jemiołuszki zwyczajnej
Oczy tych zwierząt są ciemnobrązowe, nogi ciemnoszare, zaś dziób jest głównie czarny. Jemiołuszki mają jedne z najbardziej imponujących ozdób pośród ptaków – są nimi zakończenia lotek drugiego rzędu. Wyglądają zdumiewająco dzięki swojej czerwonej barwie, która pochodzi od karotenoidów występujących w spożywanych owocach, również podczas pierzenia. Barwniki te występują w owocach jemioły, dzikiej róży, a także jarzębiny.
Wygląd jemiołuszki w zależności od etapu rozwoju
Młode osobniki tego gatunku wyglądają nieco inaczej niż dorosłe ptaki. Są one znacznie ciemniejsze i mają bielszy spód ciała. U niedojrzałych jemiołuszek można zaobserwować brak czarnego podgardla. Zwierzęta na wcześniejszym etapie rozwoju posiadają zaledwie kilka czerwonych końcówek na skrzydłach i mniejszą maskę. Niektóre samce po osiągnięciu trzeciego roku życia – zdecydowanie rzadziej samice – wyposażone są w zrogowaciałe czerwone zakończenia lotek drugiego rzędu również na sterówkach ogona.
Show more
W naukowej nazwie Bombycilla nie znajdziemy jemioły, która jest jednym z ulubionych przysmaków jemiołuszki. Jemiołuszka należy do wędrownych gatunków występujących w Polsce jesienią i zimą. Zwierzę możesz spotkać na terenie całego kraju, lecz nie zawsze w miastach. Dowiedz się, jak wygląda ten wyjątkowy okaz, który wzbudza duże zainteresowanie nie tylko wśród ornitologów. Zapraszamy do zapoznania się z opisem niesamowitego skrzydlatego gościa!
Ptaki z rodziny jemiołuszek
W Polsce możemy spotkać jemiołuszkę zwyczajną, która występuje również na terenie północnej Europy i Azji. Pokrewnymi gatunkami ptaka są dwie odmiany. Zwierzęta z tej rodziny wyglądają podobnie, jednak różnią się od siebie kolorem upierzenia. Liczebność gatunków pojawiających się w naszym kraju w poszczególnych latach może się znacznie różnić.
Cechy charakterystyczne jemiołuszki
Ptak ma specyficzny wabiący głos, który można usłyszeć w słoneczne dni. Piękny śpiew wyróżnia go spośród innych skrzydlatych przyjaciół. Kolejną charakterystyczną cechą jemiołuszki jest jej czub. Głowę tego zwierzęcia ozdabia brązowoszary pióropusz. Dzięki niemu wygląda ono zjawiskowo i przyciąga wzrok ludzi. Co ciekawe, miękkość upierzenia tego zwierzęcia porównywalna jest do jedwabiu, szlachetnej wschodniej tkaniny.
Płeć a wygląd jemiołuszki
Przedstawiciele obu płci wyglądają podobnie. Mają prawie jednakowe ubarwienie, które można rozróżnić tylko z bliska. Samce mają większą i intensywniej czarną plamę na podbródku. Z kolei samice wyróżniają węższa żółta pręga na ogonie i mniej wyraźne znaczenia na skrzydłach. Ciekawostką jest fakt, że preferują one związki ze starszymi osobnikami charakteryzującymi się większą ilością czerwonych końcówek na piórach skrzydeł.
Wymiary ciała jemiołuszki
Ptak, który nie boi się sąsiedztwa człowieka, ma wielkość porównywalną do rozmiarów szpaka zwyczajnego. Jeśli zastanawiasz się, jak dokładnie wygląda jemiołuszka, już spieszymy z odpowiedzią. Zwierzęta te mają krępą sylwetkę, krótki ogon oraz zaostrzone skrzydła. Ich waga wynosi średnio 55 g. Długość ciała osiąga od 19 do maksymalnie 23 cm, natomiast rozpiętość skrzydeł to około 33 cm.
Kolor jemiołuszki zwyczajnej
Oczy tych zwierząt są ciemnobrązowe, nogi ciemnoszare, zaś dziób jest głównie czarny. Jemiołuszki mają jedne z najbardziej imponujących ozdób pośród ptaków – są nimi zakończenia lotek drugiego rzędu. Wyglądają zdumiewająco dzięki swojej czerwonej barwie, która pochodzi od karotenoidów występujących w spożywanych owocach, również podczas pierzenia. Barwniki te występują w owocach jemioły, dzikiej róży, a także jarzębiny.
Wygląd jemiołuszki w zależności od etapu rozwoju
Młode osobniki tego gatunku wyglądają nieco inaczej niż dorosłe ptaki. Są one znacznie ciemniejsze i mają bielszy spód ciała. U niedojrzałych jemiołuszek można zaobserwować brak czarnego podgardla. Zwierzęta na wcześniejszym etapie rozwoju posiadają zaledwie kilka czerwonych końcówek na skrzydłach i mniejszą maskę. Niektóre samce po osiągnięciu trzeciego roku życia – zdecydowanie rzadziej samice – wyposażone są w zrogowaciałe czerwone zakończenia lotek drugiego rzędu również na sterówkach ogona.
