We use cookies and similar technologies to keep Wildlife Pulse secure and working properly, and — with your consent — to remember preferences such as display theme. Essential cookies run without consent. Learn more in our Cookie Policy.
Cookie settings
Choose which cookie and storage categories you allow. Essential cookies are required for the service and cannot be disabled.
Necessary
Always on
Login session, CSRF protection, security, and remembered interface language.
Preferences
Remember display theme (light/dark) in your browser.
Analytics
Visit statistics and usage measurement (Google Analytics), only with your consent.
Dzierzba gąsiorek – drapieżny zorro
Gąsiorek (Lanius collurio) jest najpospolitszym przedstawicielem rodziny dzierzbowatych występujących w Polsce. Jest to ptak nieco większy od wróbla; dymorfizm płciowy u gąsiorka jest silnie widoczny. Wierzch głowy i kark u samca są szare, grzbiet i wierzch skrzydeł jasnobrązowe, a spód ciała białoróżowy. Przez oko przechodzi czarna maska. Samica natomiast jest cała brązowa z wyjątkiem brzucha, który jest jasny i prążkowany. Brak również maski. Młode osobniki są podobne do dzierzby rudogłowej.
Bardzo charakterystyczną cechą u gąsiorków (jak również innych dzierzb i sokołowatych) jest tak zwany „sokoli ząb”, czyli wyrostek na dziobie, który pomaga w uśmiercaniu ofiar, gąsiorek jest bowiem drapieżnikiem. Poluje głównie na duże owady, ale nie gardzi również drobnymi ssakami (głównie gryzoniami), jaszczurkami czy małymi ptakami. Jeden ze zwyczajów tego ptaka może budzić grozę; gąsiorek często gromadzi swoje zdobycze w swego rodzaju „spiżarniach” nadziewając na kolce i ciernie upolowane zwierzęta.
Gąsiorek związany jest z otwartymi, suchymi, trawiastymi obszarami ze skupieniami gęstych krzewów. Gniazda zakładane są zwykle nisko w ciernistych zaroślach. W lęgu składa od 3 do 6 jaj. Oboje z rodziców opiekują się pisklętami, które w ciągu dwóch tygodni od wyklucia są w stanie wylatywać z gniazda.
Beata Trocha
@beata-trocha
