Ultimi post naturalistici

Licja Sokole Oko


Z dedykacją dla Licji.

.

.

Licja "Sokole Oko"

.

W Ameryce w dawnych czasach

wieść po preriach szła szeroko,

sławiąc czyny wodza Indian,

co się zwał Sokole Oko.

.

Była też filmowa postać -

w M*A*S*H-u, znanym mi serialu,

chirurg Pierce "Sokole Oko", który

do łez śmieszył w polowym szpitalu.

.

A w Zakątku mamy Licję,

która wzrok ma niesłychany!

W mig wypatrzy każde ptaszę,

więc Sokolim Okiem tu Ją nazywamy!

W Zakątku po północy


" W Zakątku po północy"

.

Jest w Leśnym Zakątku grubo po północy,


a mnie ze zmęczenia już się kleją oczy.


Lecz jak się tu teraz mam zbierać do spania,


gdy w karmniku stoi taka piękna łania?!


Jednym okiem na łanię w zachwycie spoglądam,


a drugim na czacie porządku doglądam.


Nagle Birds napisał, że nim go sen zmorzy,


musi jeszcze karmy dla saren dołożyć.


Aż się poderwałam z wypiekami na twarzy!


Myślę – noc głęboka! Może coś się zdarzy?


Chłop bardzo zmęczony, może w takim stanie


poleci z tą karmą tylko w samej piżamie!


I w pośpiechu zapomni znowu o kamerce,


już na taką scenkę aż zacieram ręce!


Marzę sobie : Strzelić fotę i zapodać na stronę!


Wszystkie fanki Birdsa będą zachwycone!


Więc się żegnam na czacie – tak dla niepoznaki,


lecz sama po cichu szybko wieję w krzaki.


Gdy tam siedzę w napięciu – słyszę zgrzyt kamery.


No Birds, błagam! Nie rób tego – do jasnej cholery!


Ja nie po to tu siedziałam do tak późnej pory,


by teraz oglądać pod drzewem krzaczory!


Mój plan nie wypalił – nic tu nie poradzę,


lecz Birdsowi za ten numer i tak się odpłacę.


Nie myśl Birds, żem mściwa - broń mnie panie boże!


Ale Ci tym wierszem po głowie przyłożę!

Stróż Leśnego Zakątka


"Słowem i pędzlem malowane".

.

Dzisiaj mały suplement do tego blogu. Myślałam jak mam Wam wszystkim podziękować, za przychylność oraz piękne komentarze pod prezentacjami moich obrazów i wierszy. Byliście bardzo łaskawi w swoich opiniach, a to dodało mi jeszcze większej motywacji do tworzenia. Ale przede wszystkim chcę podziękować Gospodarzom tego miejsca - Licji i Birdsowi.

Gdybym kiedyś szczęśliwym trafem nie zajrzała do Leśnego Zakątka, to z pewnością nikomu publicznie nie pokazałabym też swoich prac. Nie napisałbym też tych wierszy, które umieszczam na drugim blogu. To urokliwy Leśny Zakątek z całym bogactwem przyrody i przyjazną atmosferą na czacie, daje mi nie tylko wytchnienie od prozaiczności życia, ale skłania do twórczej inwencji. A to miejsce i jego przyjazny klimat zawdzięczamy naszym Gospodarzom. Toteż Im głównie dedykuję ten wiersz, dziękując za ich trud i starania, wiedzę oraz miłość do otaczającej ich przyrody. A Wam dziękuję za każdy przejaw wsparcia, jakiego im udzielacie, więc ten wiersz jest również dla Was. Niechaj Was i ten Leśny Zakątek strzeże mój anioł z różą, którego jakimś cudem udało mi się narysować?. Jeszcze raz Wszystkim pięknie dziękuję!

Jesienny bukiet


"Słowem i pędzlem malowane"

.

Zaczęłam ten cykl od letniego bukietu, a kończę bukietem jesiennym. Pewnie Was ucieszy ta wiadomość, że więcej obrazów z kwiatami już nie mam?. Nie będę już męczyć Waszych oczu. No chyba, że przez okres jesienno-zimowy popełnię jakieś malunki o tematyce kwiatowej. Uzmysłowiłam sobie wybierając obrazy do tego cyklu, że nie namalowałam jak do tej pory żadnych wiosennych kwiatów! Muszę chyba nadrobić tę zaległość, jest przecież całe mnóstwo pięknego, wiosennego kwiecia. Może wiosną znów do tego blogu powrócę, jeśli tylko nie zabraknie mi twórczej inwencji?.

Sen o kwiatach


Dzisiaj trochę surrealistycznie... i sennie. Nawet nie bardzo wiem, co tu napisać. Chyba za komentarz wystarczy sam wiersz...?. Jestem niewyspana, ale nie przez malowanie obrazu - bo ten akurat namalowałam jakieś półtorej roku temu. Po prostu mój pies nie ma dla mnie litości...spacer po parku w niedzielę o godzinie 5:30??. No cóż... mus to mus, nie ma wyjścia, trzeba spacerować. A tak szczerze powiem, to uwielbiam atmosferę pustego parku...bez ludzi. Toteż wybaczam mojemu psu tą poranną pobudkę...☺️

Róża


"Słowem i pędzlem malowane"

.

W zasadzie, mogłabym z tytułu cyklu wykreślić słowo "pędzlem"...☺️. Dzisiaj zatem więcej napiszę o obrazku, niż o róży. Róża jaka jest - każdy wie i widzi, nie ma potrzeby rozpisywać się o tym. O wierszu też nie ma co wspominać..takie tam "bla bla i ble ble". Temat relacji uczuciowych uważam za zamknięty...amen?.

Nie ukrywam, że mam słabość do tego obrazu. Przy nim zaczęłam eksperymentować z technikami malarskimi, podpatrzonymi w necie. Zamiast pędzla - kawałek zwykłej folii i mała szpachelka malarska, no i zaczęła się zabawa w "malowanie". Nakładałam farbę, rozmazywałam, robiąc tło i nie miałam zielonego pojęcia, co z tego wyjdzie. Ale gdy już pokryłam kolorowymi plamami całą płytkę, to wyobraźnia zadziałała - i tak znalazła się tu ta róża. A pędzelka użyłam tylko raz - do podpisu?. Lubię ten obraz, ale już go niestety nie mam. Córka mi do skradła, gdy tylko go zobaczyła...ach, ta córka!

Jeżówka purpurowa


Pędzlem i słowem malowane"

.

Szybko pędzę z letnich łąk do przydomowego ogródka, aby zdążyć przed godziną 21:21, no bo jak wcześniej pisałam, dziś o tym czasie powitamy astronomiczną jesień.?. I cóż w tym ogródku jeszcze zobaczę? Moją ulubioną jeżówkę purpurową!

Jeżówka purpurowa (echinacea) to nie tylko ozdoba naszych ogrodów, ale także roślina, z której uzyskuje się surowce farmaceutyczne. Zarówno ziele, jak i korzeń są bogate w wiele związków, które mają znaczenie w leczeniu. Wyciągi z jeżówki purpurowej zwiększają odporność organizmu na infekcje bakteryjne, a nawet wirusowe. Działają także pozytywnie na wydolność oddechową. I czyż nie mam racji pisząc w swym wierszu o jeżówce, że to kwiatów królowa? Nie dość, że jest piękna, no to jeszcze zdrowa?!

A tak jeżówka purpurowa prezentuje się w ogródku u mojej córki ?, i co roku jej przybywa. A tej wiosny dosadziłyśmy jeszcze inną odmianę, jeżówkę białą Delicious Nougat - też jest piękna!

Chabry


" Pędzlem i słowem malowane"

.

Jeszcze zdążę z moimi letnimi kwiatami przed nadejściem jesieni, a ona tuż za progiem. Jutro, 22 września o godzinie 21:21 (!) rozpocznie się astronomiczna jesień, a tą kalendarzową powitamy w czwartek - 23 września. Toteż nastała pora na ostatnie letnie reminiscencje. Były rumianki, były maki - jakże by mogło przy nich zabraknąć chabrów? To przecież nierozłączna trójca, zdobiąca letnie łąki i pola...

Chabry - w tych kwiatach jest zawarty cały błękit letniego nieba, delikatny powiew wiatru i cała gama letnich zapachów. Czemu was, moje letnie kwiaty nie można na zawsze zatrzymać? Znikacie z letniego pejzażu tak, jak odchodzi lato... a ono za szybko mija. No cóż- tak to już jest, a przemijanie to synonim zmian w przyrodzie i w życiu. Było... minęło, ulotniło się... .

Staram się zachować piękno tego przyrodniczego lata i wielu życiowych lat, w swojej pamięci i dobrych wspomnieniach.

Obrazu też już nie mam, gdzieś tam wisi sobie w innym domu, na innej ścianie. Mnie została tylko fotografia w komputerze...?.

Borsuk z warkoczykiem


„ Borsuk z warkoczykiem”

.


.

Dziś na czacie pełno ludzi


głośno, gwarno – niczym w szkole,


ktoś tam chce zobaczyć myszki


inny krzyczy – lisy wolę.

.


.

Lecz wśród licznych czatowiczów


jedni wciąż przewagę mają,


ci co tutaj każdej nocy


na borsuczki swe czekają.

.


.

Wtem czat nagle się wypełnia


zdumienia okrzykiem:


Cóż za zwierzę tutaj przyszło?


Borsuk? Z warkoczykiem?!

.


.

Wnet niejednej czatowiczce


aż zalśniły blaskiem oczy,


bo takiemu borsuczkowi


poczochrały by warkoczyk!

.


.

Gdy Birds pojął, co się stało


skrył się w domu – trwa w rozterce:


Jak ja mogłem w tym pośpiechu,


tak zapomnieć o kamerce?!

.


.

Gdybym wiedział, że mnie czeka


dzisiaj taka wielka wpadka,


to bym przecież się choć trochę


przebrał za leśnego dziadka!

Karmnikowe Love Story


Ze specjalną dedykacją dla Czesława Lichoty. Jego screen stał się inspiracją dla tego wiersza?

.


"Karmnikowe Love Story"

.


.

Dziś opowiem Wam historię,


chociaż zdarzeń jest bez liku,


jak sikorka oraz rudzik


pokochali się w karmniku.

.


.

On to panicz w strojnym fraku


Ona zaś - w sukni ubogiej,


lecz serduszka im tak biją


niczym dzwon na wielką trwogę.


.

.

On z czułością cicho pyta:


Chcesz być moją - sikoreczko?


Jej rumieńcem ślicznym spływa


zawstydzone mocno liczko.


.

.

W ich serduszkach radość wielka,


że już się ku sobie mają,


więc się wzięli za skrzydełka


i z karmnika odfruwają.


.

.

Ktoś tu powie: to mezalians,


no bo Ona - nie dla Niego,


a ja powiem: To jest miłość!


A Wam nic do tego!

Maki


"Słowem i pędzlem malowane"

.

Były rumianki, a więc nie może zabraknąć maków. Cóż bardziej niż maki, kojarzy się z letnim pejzażem łąk i łanów zbóż?

Aż chciałoby się piękność i delikatność tego kwiecia zatrzymać na zawsze, ale cóż... krucha to roślinka. Zerwany mak szybko ginie...płatki opadają...łodyżka wiotczeje, cały urok i piękno kwiatu szybko znika. Niech więc trwa ten maczek przy zbożach i wśród zieleni traw... i w moich wspomnieniach...

.

.

Jeszcze dodam mały suplement do wiersza. Czy może łan maków wyglądać jak morze? Odpowiadam: może! A kto nie wierzy, niech zobaczy piękną fotografię mojego dobrego znajomego, Roberta - mistrza pejzażowej fotografii... Mam to zdjęcie jako tło pulpitu komputera, więc cieszę się tym makowym widokiem każdego dnia?

Rumianek pospolity


" Pędzlem i słowem malowane"

.

Choć jeszcze mamy kalendarzowe lato, to jesień nam się dobija do drzwi... Dzisiaj prezentuję rumianki, jakże pospolite, lecz takie piękne w swej prostocie. Cieszą nasze oczy letnią porą na łąkach, a gdy niedomagamy - to ratują nasze zdrówko swą leczniczą mocą. Z przyjemnością go namalowałam i opisałam w krótkim wierszyku...