Latest wildlife posts

#Krętogłowa można zauważyć jak wokół mrowiska energicznie i sprawnie podskakuje. Brak specyficznych u dzięciołów twardych sterówek (pióra są miękkie, a ogon zaokrąglony) sprawia, że w odróżnieniu od nich na gałęziach siada w poprzek. Poza tym nie wspina się też pionowo po gałęziach, nie bębni, ani nie kuje dziupli.
Ptak mniejszy od szpaka. Ubarwienie ciała maskujące, trudno go wypatrzeć (szczególnie jak siedzi na drzewie). W Polsce lęgowy, rzadki choć zasięg jego występowania obejmuje cały kraj. Gatunek wędrowny. Lot u niego jest szybki i w miarę falisty. W przeciwieństwie do innych dzięciołowatych, przesiaduje w poprzek na gałęziach.
Wygląd
Smukła sylwetka ciała. Grzbiet szaro-brązowy, z czarnym paskiem na środku ciągnącym się od ciemienia, oraz białymi, czarnymi i brązowymi plamkami. Spód ciała brunatnobiały w szare prążki. Ogon jest u niego długi i pręgowany. Gardło i pierś delikatnie żółta, w ciemne prążki. Brązowy pasek oczny. Nad nim delikatna, jasna brew. Szpiczasty, krótki dziób. Brak dymorfizmu płciowego i wiekowego. Ma mocne stopy, na nich po 4 palce (dwa skierowane do przodu, dwa do tyłu) z ostrymi pazurami.
.
Czy wiesz, że...
W sytuacji zagrożenia, w celu przegonienia drapieżnika, syczy oraz kręci szyją, upodobniając się swoim zachowaniem do węża. Stąd też jego polska nazwa.
.
Występowanie
Obszar jego zasięgu obejmuje prawie całą Europę (z wyjątkiem północnych obszarów Wielkiej Brytanii i Półwyspu Skandynawskiego). występuje również na terenie Azji, aż do Japonii. Na zimowiska migruje do Afryki oraz do południowej Azji.
.
Pokarm
Żywi się głównie mrówkami (we wszystkich ich stadiach rozwojowych) które zbiera z liści, gałęzi, lub z ziemi, czasem bezpośrednio z mrowiska. Rzadziej żeruje na spróchniałych drzewach, dłubiąc w drewnie szuka owadów drążących drewno. Po za nimi mszyce, pajęczaki oraz mięczakami. Okazjonalnie zjada też jaja ptasie, pisklęta, jagody.
.
KRĘTOGŁÓW - NIEZWYKŁY DZIĘCIOŁ
.
Krętogłów (Jynx torquilla) jest przedstawicielem rodziny dzięciołów o niezwykle odmiennym ubarwieniu od pozostałych gatunków zamieszkujących Polskę. Zwyczaje tego ptaka też są nietypowe. Krętogłów nie wykuwa sam dziupli, gniazduje w otworach wykutych przez inne dzięcioły lub w skrzynkach lęgowych. Posiada kryptyczne ubarwienie, doskonale maskujące w terenie, w którym się porusza. Siedzący na gałęzi jest praktycznie niewidoczny. Żywi się mrówkami, ich jajami i larwami, zjada także inne owady, które chwyta lepkim i długim językiem. Pokarmu poszukuje zwykle na ziemi. Zamieszkuje stare ogrody, parki, sady, widne lasy zadrzewienia śródpolne, krajobraz z gliniastymi urwiskami. Nie bębni jak pozostałe dzięcioły. Krętogłów wydaje przeciągły dźwięk, brzmiący jak: kje, kje, kje, kje, kje. Ptak reaguje na głosy nagrane i puszczane z odtwarzaczy. Odpowiada na głos wirtualnego rywala. Z mojego doświadczenia zauważyłem, że krętogłów jest ptakiem płochliwych i niełatwym w obserwacji. Ciekawostką jest nazwa krętogłów, pochodzi od niezwykle dziwacznego tańca szyją, który ptak wykonuje w razie zagrożenia. Odstrasza w ten sposób potencjalnego drapieżcę. Krętogłów nie zostaje zimą w naszym kraju, odlatuje do Afryki. Zmusza go do tego brak przystosowania do zdobywania innego pokarmu (nasion szyszek, owadów i ich poczwarek pod korą). Inne dzięcioły mają silne dzioby i radzą sobie zimą, krętogłów nie ma takich możliwości. Wybiera więc inną alternatywę. Pojawia się w połowie kwietnia. Składa około 7 jaj, czasami zdarza się 10. Ptaki wysiadują na zmianę. W okresie późnej wiosny (maj) wiele dziupli jest już zajętych przez innych lokatorów, którzy odbywają tam swoje lęgi. Krętogłów wyrzuca takich mieszkańców i wprowadza się do dziupli. W lipcu może przystąpić do drugiego lęgu.

#KRĘTOGŁÓW
(zoologia leśna, ptaki), (łac. Jynx torquilla, ang. Wryneck) ptak z rodziny Picidae (dzięciołowate), rzędu Piciformes (dzięciołowe). Długość ciała 16-18 cm, masa ciała 23-52 g. Ubarwienie maskujące, z wierzchu szare, brązowe i czarne, tworzące skomplikowany rysunek przypominający korę drzewa. Przez oko biegnie brunatny pasek, gardło prążkowane, a spód kropkowany na białawym tle. Ogon szary z kilkoma ciemnymi paskami. Dziób szary, zaostrzony. Brak dymorfizmu płciowego. W Polsce szeroko rozpowszechniony gatunek lęgowy. Zamieszkuje obrzeża lasów mieszanych, parki, ogrody. Gniazduje w dziuplach, których jednak samodzielnie nie wykuwa, lecz zajmuje dziuple wykute przez inne dzięcioły. W okresie V-VI składa 7-10 jaj, które wysiaduje samica na zmianę z samcem przez 11-14 dni. Wyprowadza 1-2 lęgi w roku. Gatunek wędrowny (co nietypowe jak na dzięcioła), przeloty IV-V i VIII-X, zimuje w Afryce. Pożywienie: mrówki i ich larwy. Liczebność w Polsce szacowana na 8000-20000 par. Gatunek objęty ochroną ścisłą.
.
ŹRÓDŁO (AUTOR)
Dariusz Graszka - Petrykowski