Latest wildlife posts

Wróble i mazurki na Facebooku ćwierkają i terlikają, że na wiosnę wyjdzie moja nowa książka. Roboczy tytuł, „O czym śpiewają ptaki” słusznie sugeruje, że głównym tematem będzie transliteracja, interpretacja ptasich śpiewów. Materiał w zasadzie mam już zebrany, poukładany. W tej chwili bawię się nad doborem odpowiednich słów, choć czasami trafiają się perełki, z którymi nie wiem co zrobić. Na przykład kapitalna transliteracja śpiewu skowronka, podana mi w komentarzu do jednego z postów przez pana Wojciecha Boryczkę:
.
Siyj chopku siyj, bydziesz sioł, bydziesz mioł, niy bydziesz sioł, niy bydziesz mioł, pódziesz kraść, chycom cie, powieszom cie, bydziesz wisioł wisioł wisioł…”
.
Nie wiem jak Wam się podoba, bo mnie wręcz urzeka. Jak słusznie na Facebooku zauważono, mamy w tym śpiewaku trzy w jednym: realistę, pesymistę i depresjonistę. Jak złapię kontakt z panem Wojciechem, to tę transliterację chętnie w książce umieszczę.
Sam bohater tej bardzo efektownej wokali, skowronek, jest obecnie w dalszym ciągu najliczniejszym w Polsce gatunkiem lęgowym. Jego populację szacuje się na nieco ponad 10 milionów par lęgowych, ale od 2008 roku jego liczebność zaczyna cechować umiarkowany spadek. Musimy nastawić się na to, że na wskutek przekształceń w rolnictwie, ten ujemny trend się utrzyma.
.
Niebawem w kalendarzu będzie święta Agnieszka. Ta co wypuszcza skowronka z mieszka. Myślę, że tej zimy nie będzie musiała tego robić. Na pewno na zachodzie Polski część tych ptaków spokojnie sobie zimuje.

Nadleśnictwo Baligród, Lasy Państwowe
.
Samczyk i samiczka
krzyżodziób świerkowy (Loxia curvirostra)
Fot. Kajetan Duell
#Bieszczady #zima #las #ptak
#Krzyżodziób świerkowy
Krzyżodziób świerkowy (Loxia curvirostra) to gatunek ziarnojada z podrodziny łuszczaków, nieco większy od wróbla. Samiec już dorosły ma czerwone upierzenie z brunatnymi skrzydłami i ogonem. Młode samce są różnie ubarwione, od żółtozielonego do pomarańczowego. Samice są szare z wierzchu z ciemnym kreskowaniem, żółty lub pomarańczowo-zielony nalot na głowie i kuprze. Od spodu jest żółta, tył biały z kreskowaniem. Dziób charakterystyczny, duży, skrzyżowany na końcu.Występowanie i środowisko PL
Europa, część Azji, północna Afryka, Ameryka Północna. Zamieszkuje lasy iglaste, przede wszystkim świerkowe. W Polsce bardzo nieliczny. Można go spotkać w górach oraz w w rejonie północno-zachodnim. Podczas inwazyjnych nalotów liczny. W całej Polsce można ten gatunek zaobserwować podczas przelotów.
.
Tryb życia i zachowanie
Jest ptakiem koczującym, czasem inwazyjnym. Gdy jest nieurodzaj szyszek świerkowych ptak przenosi się w poszukiwaniu pokarmu na inne tereny, nawet poza obszary normalnego występowania. Nie jest płochliwy.
.
Pożywienie
Odżywia się nasionami drzew iglastych, w szczególności nasionami szyszek świerkowych. Gdy brakuje szyszek ptak ten zadowala się innym pokarmem, na przykład owocami jarzębiny.
.
Rozmnażanie
Gnieździ się zimą i wczesną wiosną, gdy jest najwięcej pokarmu na świerku, 4-5 m nad ziemią. Nierzadko panują wtedy największe mrozy. Gniazdo jest zbudowane z gałązek drzew iglastych, wysoko w koronie drzewa iglastego. Czasem wyprowadza dwa lęgi w roku, ale tylko wówczas, gdy jest obfitość szyszek świerkowych. Pierwszy lęg od stycznia lub końca grudnia do marca, a nawet maja. Samica składa 3-4 jaja, które wysiaduje przez 14-16 dni. Opiekuje się nimi samica. Pisklęta w gnieździe pozostają przez 2 tygodnie.Ochrona i zagrożenia LC
Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. W Polsce ptak ten jest objęty ochroną gatunkową.
.
Ciekawostki
Samica składa w gnieździe jaja podczas największych mrozów. Dzieje się tak ze względu na obfitość pokarmu w tym czasie.

Mama


Mama

.


nie pamiętam


Twojego zapachu


dotyku


dłoni Twych


spracowanych


spojrzenia


pełnego troski


kroków cichych


nad ranem


uścisku


ramion serdecznych


głosu dla uszu


najmilszego


przyjdź


Mamo


do mnie


we śnie


przytul


pocałuj


mnie


na dobranoc

.


Zdjęcie pobrane https://www.prosenior24.pl/

PIRAMIDA ROTMISTRZA FRANCISZKA ŁAKIŃSKIEGO
GROBOWIEC W KSZTAŁCIE PIRAMIDY I JEGO OTOCZENIE #krajobrazy
.
http://opatowka.blink.pl/old/miejsca-niezwykle/piramida-rotmistrza-franciszka-lakinskiego/
.
Lokalizacja: wzgórze porośnięte sosnowym lasem, przy granicy Wągrowca i Łazisk, po lewej stronie drogi z Wągrowca do Gniezna.
Zwiedzanie: obiekt dostępny z zewnątrz.
Wysokość: 11,5 m, szerokość boku u podstawy: 5 m.
.
Historia:
Tuż poza wschodnią granicą Wągrowca, na obszarze należącym administracyjnie do wsi Łaziska, po lewej stronie szosy wiodącej w kierunku Gniezna, można zobaczyć niewysokie wzniesienie zwane Borkiem Łakińskiego, lub Łakiną. Na wzniesieniu, wśród wysokich sosen stoi grobowiec w formie piramidy zbudowanej z kamieni. Wewnątrz złożono szczątki rotmistrza wojsk napoleońskich Franciszka Łakińskiego. Wydając dyspozycje testamentowe, część majątku Łakiński ofiarował swoim przyjaciołom i służbie. Z pozostałej gotówki utworzył kilka funduszów. Pierwsza fundacja przeznaczona była na wsparcie osieroconych w czasie wojny dzieci. Drugi fundusz miał być przeznaczony na budowę szpitala. Z trzeciego funduszu wypłacano corocznie określoną kwotę dla wsparcia par, wstępujących w związek małżeński w dniu jego imienin. Zapisy testamentowe były zatem równie oryginalne jak jego grobowiec.
.
W okresie zaborów opowiadano, że gdy sadzono sosny na wzgórzu wokół piramidy, wówczas Łakiński miał powiedzieć, że gdy te drzewa urosną ponad szczyt piramidy, wówczas Polska odzyska niepodległość.
.
Równie ciekawa historia jest związana ze stojącą w pobliżu piramidy murowaną kolumną. Według lokalnego podania, pod kolumną miał być pochowany wierzchowiec rotmistrza. Przeprowadzony przegląd źródeł z XVIII wieku wskazuje jednak na inną funkcję tej kolumny. W okresie międzywojennym Piotr Paliński pisał, iż pod filarem ma być pogrzebany koń Łakińskiego, tak podają jedni, drudzy zaś twierdzą, że kryje on szczątki polskich bohaterów, którzy w obronie świętej ziemi Ojców swoich tu polegli. Miejsce to nadal pozostaje tajemnicze a w legendach pojawia się cień jeźdźca okrążającego wzgórze w niektóre letnie noce.

Kubuś Puchatek to jedna z tych bajek, która przetrwała próbę czasu i do dziś bawi kolejne pokolenia. Bohater stworzony przez Alana Alexandra Milne'a ma nawet swoje święto - Dzień Kubusia Puchatka, czyli Winnie the Pooh Day obchodzimy 18 stycznia, w rocznicę urodzin pisarza.
.
Historia powstania Kubusia Puchatka związana jest z synem autora, Christopherem. Wszystko zaczęło się w zoo, gdzie Milne’owie zachwycili się niedźwiedzicą o imieniu Winniepeg, maskotką wojska z Korpusu Weterynaryjnego Kanady. Mały Krzyś dostał wkrótce zabawkową podobiznę zwierzęcia i nigdy się z nią nie rozstawał. Alan Alexander Milne, który miał już na koncie różne teksty i wiersze, postanowił stworzyć bajkę dla swojego syna. Jej bohaterem został zarówno Krzyś, jak i miś nazwany od imienia niedźwiedzicy Winnie. Drugi człon the Pooh (czyli Puchatek) pochodził od przezwiska łabędzia, którego Milne spotkał na wakacjach.
.
Autor wykreował magiczny świat z takimi bohaterami jak pełni energii Królik i Tygrysek, spokojny i lękliwy Prosiaczek, mądra Sowa, opiekuńcza Kangurzyca czy pocieszny, choć wiecznie smutny osioł Kłapouchy. Niektórzy z nich także pochodzili od zabawek Christophera. Sympatyczni mieszkańcy Stumilowego Lasu podbili serca czytelników na całym świecie, dziś cała ta gromadka, z uwielbiającym miód Kubusiem na czele, są jednymi z najpopularniejszych bohaterów bajek.
.
Święto obchodzone jest co najmniej od 1986 roku, trudno jednak ustalić, kto był jego pomysłodawcą. Jako Dzień Kubusia Puchatka ustanowiono 18 stycznia, czyli dzień urodzin Alana Aleksandra Milne’a. Pisarz urodził się w 1982 roku w Londynie, w 1913 roku poślubił Dorothy De Selincourt, a w październiku 1920 urodził się im syn Christopher Robin. Sześć lat później Milne wydał swoje największe dzieło, czyli „Kubuś Puchatek”, które doczekało się kontynuacji dwa lata później pod tytułem „Chatka Puchatka”. Warto wspomnieć że autorem pięknych ilustracji był EH Shepard. Przygody o misiu kochającym miód i jego przyjaciołach doczekały się licznych ekranizacji.
.
Jak celebrować to wydarzenie? Jest kilka propozycji, zaczynając od tych oczywistych, a więc oddaniu się lekturze. Rodzice jak najbardziej powinni zapoznać swoje dzieci z bohaterami Stumilowego Lasu, można też urządzić maraton filmowy z Kubusiem Puchatkiem. Z kolei dorośli mogą poznać twórczość Milne’a skierowaną właśnie do nich, autor ma bowiem na swoim koncie także literaturę z dziedziny romansu czy sensacji. 18 stycznia na cześć Kubusia wypadałoby skosztować jego ulubionego przysmaku, na przykład odtworzyć kilka jego ulubionych przepisów z książek i filmów zawierających miód.
.
Na koniec propozycja dla najwierniejszych fanów sympatycznego misia – wycieczka do Pooh Corner w Hartfield, East Sussex, we wschodniej Anglii. To właśnie tam powstały książki, dziś znajduje się tam muzeum, sklep z pamiątkami czy herbaciarnia. Największą atrakcją jest jednak możliwość wybrania się do pięknego lasu Ashdown, gdzie mieszkają Tygrysek, Kubuś, Kłapouchy czy Prosiaczek.

94 urodziny obchodzi dzisiaj Franciszek Pieczka. Należy do najbardziej lubianych i popularnych aktorów. Widownia kojarzy go przede wszystkim z ciepłymi, szlachetnymi postaciami, które pan Franciszek często grał w filmach i serialach. Wszystkiego Najlepszego! Dużo zdrowia! :clinking-glasses: :bottle-with-popping-cork: :birthday-cake: