Plamka Mazurka
Rzecz o sprawach ptasich piórem Marka Pióry podawana
Coraz więcej gągołów
Nie tak dawno opowiadałem o sporym wzroście populacji nurogęsi. Jeszcze większym wzrostem może się pochwalić gągoł. W końcu XX wieku szacowano go na 1300 -1500 par lęgowych. Obecnie jest już ich 3000 -4000 par. Gągoł, podobnie jak nurogęś, zasiedla przede wszystkim pas pojezierzy oraz doliny większych rzek.
Gągołowi, podobnie jak nurogęsi, do szczęścia (czytaj lęgu) są potrzebne naturalne zbiorniki wodne w sąsiedztwie lasów ze starodrzewiem. Jeśli chodzi o jeziora i rzeki to gągoł sporadycznie zasiedla wody płytkie i silnie nawiezione. Optymalnym środowiskiem dla gatunku są śródleśne, najlepiej zadrzewione, jeziora, oraz zalesione doliny rzek o naturalnym korycie. Ptak unika silnie zarybionych zbiorników.
Podobnie jak u nurogęsi to samice wykazują pewne, choć nie tak wielkie, zachowania terytorialne. Wiążą się one przede wszystkim z obroną miejsc gniazdowania przed swoimi koleżankami. Podobnie jak nurogęś stara się zakładać gniazdo w pobliżu zbiornika wodnego. Czasami jednak, z braku odpowiednich miejsc, gnieździ się w dziuplach naturalnych. Bywa, że gniazdo ma miejsce nawet kilka kilometrów od wody.
Gągoł jest dziuplakiem. Najchętniej zajmuje dziuple po dzięciole czarnym, gdzie średnica otworu wynosi 10 -12 centymetrów. Dziuple zwykle znajdują się wysoko, nawet na wysokości… 20 metrów! Zeskok pisklęcia z takiej wysokości musi być niezwykle imponujący. Z braku odpowiednich dziupli samice gągoła zajmują budki lęgowe.
Bardzo mocno bazowałem na: Mohr A., Kajtoch Ł. 2015 Gągoł Bucephala clangula i nurogęś Mergus merganser. W. Chylarecki P., Sikora A., Ceniaz Z., Chodkiewicz T (red.), Monitoring Ptaków Lęgowych. Poradnik metodyczny. Wydanie 2. GIOŚ, Warszawa, s. 50 -57.
Show more
Rzecz o sprawach ptasich piórem Marka Pióry podawana
Coraz więcej gągołów
Nie tak dawno opowiadałem o sporym wzroście populacji nurogęsi. Jeszcze większym wzrostem może się pochwalić gągoł. W końcu XX wieku szacowano go na 1300 -1500 par lęgowych. Obecnie jest już ich 3000 -4000 par. Gągoł, podobnie jak nurogęś, zasiedla przede wszystkim pas pojezierzy oraz doliny większych rzek.
Gągołowi, podobnie jak nurogęsi, do szczęścia (czytaj lęgu) są potrzebne naturalne zbiorniki wodne w sąsiedztwie lasów ze starodrzewiem. Jeśli chodzi o jeziora i rzeki to gągoł sporadycznie zasiedla wody płytkie i silnie nawiezione. Optymalnym środowiskiem dla gatunku są śródleśne, najlepiej zadrzewione, jeziora, oraz zalesione doliny rzek o naturalnym korycie. Ptak unika silnie zarybionych zbiorników.
Podobnie jak u nurogęsi to samice wykazują pewne, choć nie tak wielkie, zachowania terytorialne. Wiążą się one przede wszystkim z obroną miejsc gniazdowania przed swoimi koleżankami. Podobnie jak nurogęś stara się zakładać gniazdo w pobliżu zbiornika wodnego. Czasami jednak, z braku odpowiednich miejsc, gnieździ się w dziuplach naturalnych. Bywa, że gniazdo ma miejsce nawet kilka kilometrów od wody.
Gągoł jest dziuplakiem. Najchętniej zajmuje dziuple po dzięciole czarnym, gdzie średnica otworu wynosi 10 -12 centymetrów. Dziuple zwykle znajdują się wysoko, nawet na wysokości… 20 metrów! Zeskok pisklęcia z takiej wysokości musi być niezwykle imponujący. Z braku odpowiednich dziupli samice gągoła zajmują budki lęgowe.
Bardzo mocno bazowałem na: Mohr A., Kajtoch Ł. 2015 Gągoł Bucephala clangula i nurogęś Mergus merganser. W. Chylarecki P., Sikora A., Ceniaz Z., Chodkiewicz T (red.), Monitoring Ptaków Lęgowych. Poradnik metodyczny. Wydanie 2. GIOŚ, Warszawa, s. 50 -57.